سی و پنجمین سالروز شهادت

مرگ سرخ بهتر از زندگی ننگین/ وصیت نامه شهید «عباس چشمي‌پور»

تسلیم در برابر دشمن عین ذلت است و من کوشیده ام تا تابع حق باشم و در جبهه خودسازی و شهادت باشم اما آن کسانیکه خود را به ذلتی می دهند تا زندگی حیوانی خود را ادامه بدهند، آنها مردگان...

کد خبر: ۴۰۱۸۵۶

شنبه - ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۶ / 1396 09 February

نویدشاهد البرز:

"شهيد عباس چشمي‌پور" در سال 1338 در ساوجبلاغ در يك خانواده مؤمن و مذهبي ديده به جهان گشود. وي دوران كودكي خويش را در دامان مادري پاك و عفيف و پدري فعال و زحمتكش سپري نمود؛  برای كسب علم و معرفت وارد مدرسه شد و دوران ابتدايي و راهنمايي را در همان محل سكونت خود با موفقيت كامل پشت سر نهاد و بنا بر علاقه ای که داشت و براي امرار معاش، در يك تراشكاري مشغول به كار گرديد. و بعد از چند سال كار و تلاش و كوشش سرانجام در تاريخ سوم شهریور 1358 ازدواج نموده و ثمره ازدواجش يك دختر مي‌باشد. با بسیج بعنوان سرباز رزمنده به جبهه اعزام شد. در درگيري سنندج شركت داشت. تا اينكه در تاريخ نهم اردیبهشت 1361  يك روز مانده به حمله بيت‌المقدس در دار خوئين (خرمشهر) بر اثر اصابت تركش به درجه رفيع شهادت نائل گرديد.

وصیت نامه شهید عباس چشمی پور

بسم الله القاسم الجبارین

بنام خداوند درهم کوبنده جباران و بیادمولایمان حضرت مهدی عج.

خداوندا مرا درصف شهدا قرار بده .

درود و سلام برهمه رزمندگان نبرد حق علیه باطل که اکنون مشغول نبرد هستند. درود و رحمت برهمه شهدای راه حق، سلام بر پدرومادر عزیزم و سلام برتمام ملت مسلمان جهان، من در جهانی و در عمری به زندگی ادامه می دهم که غارتگران و جهانخواران بین المللی درتلاش و نابودی تمامی ذخایر مادی و معنوی بشریت هستند و این غارتگر ها در همه زمانها بوده و هرمجاهدی در زمان خودش برای زیستن در عزت به نبرد پرداخته و نبرد از آغاز بشریت و بخصوص بعد از تاریخ اسلام ادامه یافته و تدریجا بمیزان خون خواریشان به اوج رسیده و من در زمانی زنده ام که برادران مسلمان خوزستانی و فلسطینیم در زیر چکمه زورگویان، فریاد یاری می طلبند، دستشان به دعا بسوی خدا و نگاهشان بسوی من است.

من چگونه بنشینم و همچنان بخواب روم و این واقعیتها رانادیده بگیرم و چگونه این ندای هل من ناصرینصرنی سرور شهیدان و بزرگ آزاده تاریخ که فرمود: آیا کسی هست که مرا یاری کند و من پاسخ نگویم.

آخر ای پدر و مادر همانطور که گفته ای من مسلمانم و شما نیز به خاندان پیامبر عشق می ورزید، فکر کنید که چگونه نشستنم را توجیه کنم که راهی جزانتخاب شهادت سرخ علوی امام حسین و نیز فدای راه آن شدن ندارم و بسیار دلایل بیشماری نیز هست که فرصت نوشتن را ندارم، اما این را بدانید که مرگ سرخ به از زندگی ننگین است .

تسلیم در برابر دشمن عین ذلت است و من کوشیده ام تا تابع حق باشم و در جبهه خودسازی و شهادت باشم اما آن کسانیکه خود را به ذلتی می دهند تا زندگی حیوانی خود را ادامه بدهند، آنها مردگان و پلید و خاموش تاریخ هستند. پدرو مادرم نخواهید که من جزو این دسته باشم، بنابراین به جبهه می روم .

برای بیرون راندن دشمن تجاوز گر و پس گرفتن زمین های اشغالی به جبهه می روم، برای ظهور همه ارزشهای الهی و تداوم و استمرار آن وصیت می کنم؛ ای پدرو مادر که برایم رنجها کشیده اید.

ای خواهران وبرادران عزیزم برای زنده کردن ارزشها وشناخت حقیقت و یافتن روح معنوی بیشتر به قرآن مراجعه کنید و نهج البلاغه را از یاد نبرید و راه شهدا را گرامی بدارید و امام سازش ناپذیرکه همه عمرش را صرف تداوم این انقلاب و ارزشهای اسلامی کرده را تنها نگذارید و همچون همیشه سخنانش راعمل کنید و همچنین علمای عاملین و روحانیت مبارز که در خط امام و اسلام هستند، بفرمانشان کوشا باشید و در جان حقیقت راهتان را ادامه دهید و بدانید که دیر یا زود همه جا خواهیم رفت و بازگشت ما بسوی خداست و چیزی جزعمل صالح از ما باقی نخواهد ماند، چنانکه گذشتگان رفتند و خاک شدن؛ آنها که در صراط مستقیم بودند، نامی و رسمی از ایشان بنام اسلام باقی ماند و آنهائی که ازصراط مستقیم منحرف شدند و مانند منافقین برتر از کفارکه همیشه در جهنم خواهند بود.

پدرو مادرم تنها خواسته که از شما دارم؛ این است که اگرمن شهید شدم برای من گریه نکنید و اما همسر مهربانم تو همسر خوبی برای من بودی و در این مدت قلیل که باهم زندگی کردیم، که تو هم در خط انقلاب و ارزشهای انسان ساز بودی، امیدوارم که خداوند به تو جزا و ثواب شهید بدهد و در نزد وجود مقدسه فاطمه زهرا روسفید باشید و اما درباره فرزندم لیلی اینست که او را درست تربیت کنی و ارزشهای اسلامی را باو بیاموزی و انشاءالله بزرگ شد به او بگویی که پدرت درچه راهی قدم گذاشته و شهید راه اسلام گردید.

امید است که نسل های آینده راه شهدا، راه آزادگی را ادامه دهند و اما سفارشی هم به برادران انجمن اسلامی و هم عقیده های خودم امیدوارم که خواندن کتابهای اسلامی را از یاد نبرید .

مخصوصا کتابهای؛ استاد علامه شهید آیت اله مرتضی مطهری که تربیت شده، امام عزیزمان می باشدو در ضمن نمازجماعت را از یاد نبرید.

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری