در سالروز وصالش

دست نوشته خاطرات روزانه شهید «علی کریم کشته نظری»+دست نوشته

امروز سومین روزی است که در جبهه ایستگاه هفت آبادان مستقر هستیم و بسیار خوشحالم از اینکه بعد از یک ماه که در گوشه و کنار جبهه بودم به جبهه اعزام شدم، راستی جبهه منطقه زیبا و دوست داشتنی است.

کد خبر: ۴۰۱۶۳۳

يکشنبه - ۰۳ ارديبهشت ۱۳۹۶ / 1396 03 February

نوید شاهد گلستان؛شهید علی کریم کشته نظری/ شانزدهم آبان 1340، در شهرستان گنبدکاووس به دنیا آمد.پدرش درویش و مادرش فاطمه نام داشت.تا پایان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و دیپلم گرفت.کشاورز بود.به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت.دوم اردیبهشت 1361،با سمت خمپاره انداز در رقابیه بر اثر اصابت ترکش خمپاره به سر، شهید شد.مزار وی در گلزار شهدای امامزاده عبداله شهرستان گرگان واقع است.

برنامه روزانه یک شهید (علی کریم کشته نظری)

یک سال از جنگ بین ایران و عراق می گذرد و در کشور مسلمان گلوله های امریکایی و شوروی را همچنان بر سر همدیگر می ریزند و جوانان و نوجوانان میهن خود را یکی پس از دیگری از دست می دهند و قلب جوانان پاک هدف گلوله های آتشین آمریکائی قرار می گیرد.

هوای جنوب و آبادان کم کم سردتر می شود البته هنوز گرمای غیرقابل تحملی دارد، یک هفته ای که درون نخلها مستقر بودم پشه ها زیاد مرا خورده و در ضمن در همان شب اول سرماخوردگی شدیدی بسراغ من آمد و سخت مریض شدم و متاسفانه هنوز بهبود نیافته و دمای بدنم متجاوز از 38 درجه سانتیگراد می باشد .

در این جبهه روزها آتش شدیدی نیست ولی برعکس از ساعت 5 بعدالظهر آتش صلاحهای سنگین و سبک سراسر منطقه و آسمان را در بر می گیرد و در شب گلوله های تیربارها و کلاشینگفت ها آنچنان از طرف دشمن شلیک می شوند و از روی سر و چپ و راست ما می گذرند، شب تا صبح خواب ندارند و پی در پی کلت اعلام خطر و منور و با صلاحهای سبک و سنگین خود هم رگباری شلیک می کنند شبی میلیونها گلوله کلدش بر سرما می ریزند.

هنوز سنگری نداریم و درون سنگر خمپاره مستقر هستیم خوشبختانه برنامه جالبی هم میزان شده منتظر دستور حمله هستیم و برای حمله بردن و نابود ساختن دشمن همچنان با شوق وشور فراوان بی تابی می کنیم.

گلوله های ضد نفر آر پی جی زن هفت که گویا از عراق آر پی جی زن 9 یا 11 است و در آخرین برد خود در فضا منفجر شده و به صورت ترکش خمپاره زمانی بر زمین فرو می ریزد، به شب و آسمان چهره ای درخشان می بخشد.اما برعکس به انسانهای چهره مفلوک و ماتم زده و غمگین می بخشد و آنها را در ناامیدی و غم و تفکرات هیجان انگیز فرو می برد.

منبع : پرونده فرهنگی شهدا/معاونت فرهنگی واموراجتماعی