سالروز شهادت شهید داوود کشاورز

شهادت حد نهايى تكامل يك انسان است

اى پدر عزيز من اميدوارم كه براى از دست دادن من غصه و افسوس نخوريد كه شهادت حد نهايى تكامل يك انسان است. آماده از دست دادن بقيه فرزندان خود در راه خدا باشيد. پدر جان ...

کد خبر: ۴۰۱۲۸۴

يکشنبه - ۲۷ فروردين ۱۳۹۶ / 1396 27 January

نوید شاهد البرز: عالم محضر شهيد است،اما کو حرمي که اين حضور را دريابد و در برابر خلاء ظاهري خود را نبازد؟ زمان مي گذرد و مکانها فر مي نشينند،اما حقايق باقي هستند.

شهيدان زنده هستند و من و تو مرده ايم.شهدا صدق و استقامت خويش را در آن عهد ازلي که با خدا بسته بوده اند اثبات کردند.

کاش ما در خيل منتظران شهادت باشيم.

(شهيد سيد مرتضي آويني)

"شهید داوود کشاورز" در سال 1343 در قریه ای به نام شهرستانک در شهر قزوین در خانواده ای با ایمان چشم به جهان گشود و پس از پشت سرنهادن دوران کودکی در 7 سالگی وارد دبستان شد و تا پایان دوره ابتدایی تحصیل نمود. به شهرستان کرج مهاجرت کرد و پس از پایان دوره ابتدایی به علت مشکلات فراوان که بر سر راهش بود، نتوانست به تحصیل ادامه دهد و به کار کردن مشغول شد، تا با این کارش بتواند گوشه ای از هزینه پر بار زندگی را بر دوش کشد و با زحمات شبانه روزی خویش کمکی به خانواده نماید. درزمان اوج گیری انقلاب با اینکه سن کمی داشت، در صحنه انقلاب حضور داشت و با پیروزی انقلاب اسلامی و با شروع جنگ تحمیلی از هیچ کمکی نسبت به جبهه های حق دریغ نکرد. او درسن 18 سالگی در سال 62 خود را برای خدمت شریف سربازی معرفی نمود و پس ازدیدن آموزشهای لازم عازم جبهه های جنگ حق علیه باطل گردید. تا با حماسه آفرینی و رزم بی امان خویش جواب حمله های ناجوانمردانه صدام و صدامیان کافر را بدهد و سرانجام در تاریخ بیست وهفتم فروردین 1363 در محور پیرانشهر سردشت به درجه رفیع شهادت نائل گردید.

فرازی از وصیت نامه شهید

اى پدر عزيز من اميدوارم كه براى از دست دادن من غصه و افسوس نخوريد كه شهادت حد نهايى تكامل يك انسان است. آماده از دست دادن بقيه فرزندان خود در راه خدا باشيد. پدر جان از شما مى خواهم كه قدر اين نايب مهدى (عج) را بدانيد كه اطاعت از او واجب شرعى است و تو اى مادر جان اميدوارم بعد از شنيدن خبرشهادتم، اشك نريزيد . به خواهرانم بگو؛ در سوگ من اشك نريزند، زيرا امام بزرگوارمان در سوگ فرزندش اشك نريخت، چون مى دانست رضاى خداوند در اين امر مى باشد .

مادر جان مرگ من درراه اسلام و قرآن شايد جوششى در جوانان به‌وجود آورد .مادرم هر گونه افسردگى و ناراحتى شما براى من ، باعث عذاب روح من مى شود . خوشحال و اميدوار باش. مادر جان من پسر خوبى براى شما نبودم اميدوارم كه مرا عفو كنى .

اى برادران عزيزم ،پيوسته در راه اعتلاى اسلام عزيز كوشا باشيد و تمامى فرامين امام را ادامه دهيد و سنگر مرا خالى نگذاريد . در ضمن اگر مجلس عزادارى مى‌گيريد ، آن‌را تجملاتى نكنيد و پول آن‌را به مناطق جنگى اختصاص دهيد در پایان آخرین پیام من به شما اینکه هیچوقت راهی جز راه الله و خداگونه شدن نپذیرید، چون دنیا زودگذر است و بی وفا. می خواهم تا اخرین قطره خونم را نثار را ه الله نمایم .

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری