زندگى نامه

كودكى با رازى بزرگ در دل; شهيد على قاضيانى

شهادت: 26/ فروردين/ 1367 فرزند: عبدالمناف متولد: 10/ خرداد/ 1327(بابلسر) نسيم ملايمى ار آن طرف درياها شروع به وزيدن كرد، خبر آمدنش را به رودخانه هاى حاشيه دريا داد تا رود آنرا در گوش همه گلهاى زيبا زمزمه كند

کد خبر: ۴۰۱۲۲۴

شنبه - ۲۶ فروردين ۱۳۹۶ / 1396 26 January

نويد شاهد مازندران: نسيم ملايمى ار آن طرف درياها شروع به وزيدن كرد، خبر آمدنش را به رودخانه هاى حاشيه دريا داد تا رود آنرا در گوش همه گلهاى زيبا زمزمه كند. خبر آمدن كودكى با رازى بزرگ در دل. پدرش عبدالمناف اسمش را على گذاشت. از همان كودكى هر از گاهى كه از بازى با بچه ها خسته مى شد به دريا خيره مى شد. قيافه اى محجوب و دوست داشتنى داشت. به خاطر همين خصوصياتش بود كه با همه مى جوشيد. با تشويق بزرگترها تا كلاس پنجم ابتدايى را به هر زحمتى كه بود تمام كرد. اصلا به درس به صورت جدى نگاه نمى كرد. با همين انديشه يك روز مثل يك مرد جلوى باباش ايستاد و گفت: بابا من ديگه نمى خواهم درس بخونم، دلم ميخواد كار كنم، اما پدر به درس او بيشتر اهميت مى داد هر چه اصرار كرد تا عقيده اش را عوض كند نتوانست.
بعدها دوستانش على را ديده بودند كه پشت يك كاميون به عنوان كمك راننده نشسته است. عشق به رانندگى او آنقدر زياد بود كه توانست در مدت بسيار كوتاهى گواهى نامه پايه يكم را بگيرد. در حالى به فرمان ماشين محكم چسبيده بود به آن راز بزرگ فكر مى كرد در عرصه انقلاب شعله هاى خشمش را بر سر دشمنان پاشيد، تا فرياد مرگ بر آمريكا او را پا به پاى مردم حاضر در صحنه بشنوند احساس سبكى مى كرد. به نسيمى فكر مى كرد كه از آن طرف درياها آمده بود. يورش دشمنان بعد از انقلاب اسلامى ديگه سينه اش را به جوش آورد، احساس كرد كه زمان شكفتن او نزديك شده است. براى رفتن به جبهه داوطلب شد. عشق پاى عاشق او را تا جزيره مجنون كشاند. براى لحظه اى چشمانش بسته شد. نمى دانست كه چه اتفاقى افتاد با هر زحمتى كه بود چشمانش را گشود. در آن طرف درياها سرزمينى ديد كه تا خانه خدا حتى يك قدم فاصله نداشت و سفره اى به اندازه زيبايى راز بزرگى كه در دلش بود پهن بود، سفره اى كه جويى از عسل در آن روان بود و تا بى نهايت ادامه داشت و او كه خود را مسافر آن طرف درياها مى دانست در حريرى از لاله تن شويه كرد و آرام گرفت.

مركز اسناد بنياد شهيد و امورايثارگران