قسمت دوم خاطرات شهید «احمد تبریزی»

خدا نماز و دعا رو تو روشنایی هم قبول می‌کنه!

مادر شهید «احمد تبریزی» نقل می‌کند: «در اتاق را باز کردم و سریع چراغ را روشن کردم. کسی نیم خیز شده بود روی زمین. گفتم: لااقل یک لامپ روشن کن احمدجان! خدا نماز و دعا رو تو روشنایی هم قبول می‌کنه!»

کد خبر: ۴۰۱۰۲۷

دوشنبه - ۲۱ فروردين ۱۳۹۶ / 1396 21 January

به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید احمد تبریزی» نوزدهم اردیبهشت ۱۳۳۸ در شهرستان سمنان به دنیا آمد. پدرش عباس و مادرش خورشید نام داشت. تا پایان دوره کاردانی درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. سیزدهم دی‌ماه ۱۳۶۱ با سمت نماینده عقیدتی سیاسی تیپ در عین خوش هنگام درگیری با نیرو‌های بعثی بر اثر اصابت ترکش خمپاره به گردن، کمر و دست، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد.

همه جا تاریک بود و ظلمات. یک دفعه صدایی آمد. انگار کسی در اتاق بود تابستان بود و همه‌ ما شب را پشت بام می‌خوابیدیم. آمده بودم پایین آب بخورم. فکر و خیال‌های عجیبی به ذهنم آمد. فکر می‌کردم اگر یکی از اهالی خانه باشد، یکی از چراغ‌ها را روشن می‌کند. آهسته جلو رفتم. از داخل قفل در فقط سوراخی سیاه دیده می‌شد. گوشم را گذاشتم روی در. اشتباه نکرده بودم، صدای باد نبود. هر اتفاقی را جلوی چشمم مجّسم کردم. در اتاق را باز کردم و سریع چراغ را روشن کردم. کسی نیم خیز شده بود روی زمین. با تعّجب گفتم: «لااقل یک لامپ روشن کن احمد جان! خدا نماز و دعا رو تو روشنایی هم قبول می‌کنه!».

(به نقل از مادر شهید)

بیشتر بخوانید: شهادت مسئول کتابخانه، سرباز شهید احمد تبریزی!

انتهای متن/