مروری بر زندگی و وصیت نامه شهید «علی امیر مجاهدی»؛

با حفظ حجاب خود، پاسدار خون شهیدان باشید

به خواهرانم بگویید چادرتان هدف متعالی من در جبهه است، پس آن را حفظ کنید و با حفظ آن پاسدار خون شهیدان باشید.

کد خبر: ۴۰۰۸۲۲

پنجشنبه - ۱۷ فروردين ۱۳۹۶ / 1396 17 January

نوید شاهد کرمان، شهید «علی امیر مجاهدی» در 15 اردیبهشت 1347، در روستاي‌ گلباف از توابع شهرستان كرمان متولد شد. تا پايان مقطع ابتدايي درس خواند. به عنوان پاسدار وظيفه در جبهه حضور يافت. نهم فروردين 1365، در اروندرود به شهادت رسيد. پيكر وي در گلزار شهداي زادگاهش به خاك سپرده شد.

وصیت نامه شهید علی امیرمجاهدی:

امروز بدلیل وظیفه خطیرم که  مجبورم در جبهه های نبرد جانم را کف دستم بگذارم و به این وظیفه بزرگم عمل کنم، وصیت نامه ای بنویسم که برای ما رزمنده ها امری است واجب.

مادرم با تمام وجود دوستت دارم و دست های پدرم را از راه دور می بوسم و دعای خیرم را بدرقه راه خواهران و برادرانم می کنم . می خواهم بگویم من اگر امروز پیش شما هستم ممکن است که فردا را با شما نباشم.

با دستی خالی می روم تا با دستی پر باز گردم. می روم تا نام کشورم همیشه سربلند بماند. می روم تا با خونم مشق عشق رابه فرزندان آینده این مرز و بوم تحویل دهم آه مادرم بیا دارم آن زمانی را که در تب می سوختم و تو در کنارم اشک می ریختی.

نگرانی های پدر را بیاد  دارم وقتی که بااضطراب نامه جبهه مرا امضا کرد ، آقا ای آرام جان تو بگو چه کنم کشورم را بسازم یا فانوس خانه خودم را روشن نگه دارم. نام پرآوازه اسلام را بالای پرچم ببرم یا فرزندی خلف فقط برای پدرم باشم. رهبرم آن عشق پرآوازه ام را شاد کنم یا برای بهتر زندگی کردن دل دیگران بدست بیاورم.

مادرجان به پدر بگو دوستش دارم و او را همیشه مایه افتخار خود می دانستم و حال به تو ای تندیس مهر و محبتم که دعای خیرت را همیشه بر بالای سرم احساس می کنم و هر روز با یادت می جنگم، می خندم ، می خوابم و می گریم.

باور کن اگر وظیفه نبود ، اگر اسلام نبود اگر امام نبود کی می توانستم دوری ات را تحمل کنم. ای آرام جان شهادت افتخار من است ، پس به خاطر سربلندی فرزندت صبر کن و فقط برایم دعا کن که در این راه شهید شوم و عمرم را بیهوده تلف نکنم و اگر این افتخار نصیب من شد، برایم گریه نکن و به خانواده هم توصیه کن که برایم گریه نکنند، زیرا شهادت مایه افتخار من و شادی من است.

پس از خوشحالی من ناراحت نباشید و این را بدانید که من همیشه با شما هستم. مادرجان به دوستان بگو ما می رویم و شما می مانید. این پرچم، این افتخار و این عزت سربلندی به حفاظت احتیاج دارد. بگو از کارهای بیهوده دست بردارند. ارزش نعمت های این دنیا به قدری نیست که شما آخرت و قیامت خود را رها کنید، بیایید و به انقلاب و مردم خود خدمت کنید  و همیشه به یاد خدا باشید زیرا از ذکر خدا و یاد خدا به خدا خواهید رسید.

به خواهرانم بگو چادرتان هدف متعالی من در جبهه است، پس آن را حفظ کنید و با حفظ آن پاسدار خون شهیدان باشید.

والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته