سالروز ولادت شهید محمود دهقان شادکامی

با جانبازی برادران رزمنده دشمن به غلط کردن افتاده است

"شهيد محمود دهقان‌شادكامي" در تاریخ دهم فروردین ماه سال 1345 در شهركرج در خانواده‌اي متوسط چشم به جهان گشود. وي پس از سپري نمودن دوران كودكي...

کد خبر: ۴۰۰۵۵۸

پنجشنبه - ۱۰ فروردين ۱۳۹۶ / 1396 10 January

نوید شاهد البرز: ايثار، خيرخواهي براي ديگران و مقدم داشتن آنان بر خود، به طوري است که شخص از آنچه متعلق به اوست، به مصلحت ديگران درگذرد يا آن را به آنان ببخشد.

در ايثار، خيرخواهي نهفته است؛ به همين دليل مقابل خودخواهي است. ميل به فايده‌رساني و خدمت به ديگران، جلوهاي از ميل به حق است. رفتاري که از اين محرک برميخيزد، به قصد تقرب و در جهت کمک و خدمت به ديگران، همراه با از دست دادن نعمت، فرصت، عمر و امثال آن است.

شهادت، مرگي است که انسان با توجه به خطرات احتمالي، ظنّي يا يقيني، فقط به دليل هدف مقدس و انساني و به تعبير قرآن «في سبيل الله» از آن استقبال کند. شهادت دو رکن دارد: يکي اينکه هدف، مقدس باشد و انسان بخواهد جان خود را نثار هدف نمايد؛ ديگر اينکه آگاهانه صورت گيرد. آري، منطق شهيد و شهادت، يعني سوختن و روشن کردن، حل شدن و جذب شدن در جامعه براي احياي جامعه. دميدن روح به اندام مرده ارزشهاي انساني. حماسه‌آفريني و دورنگري.

"شهيد محمود دهقان‌شادكامي" در تاریخ دهم فروردین ماه سال 1345 در شهركرج در خانواده‌اي متوسط چشم به جهان گشود. وي پس از سپري نمودن دوران كودكي در سن 7 سالگي جهت كسب علم ودانش به مدرسه رفت و تا كلاس پنجم ابتدايي تحصيل نمود. در سال 1358 پس از پيروزي انقلاب وارد بسيج گرديد و فعالانه در آن ارگان فعاليت نمود و با شروع جنگ تحميلي از طريق بسيج به جبهه‌هاي جنگ حق عليه باطل اعزام گشت كه در آخرين اعزامش از طرف بسیج در هیجده تیر 1361 به جبهه جنوب در تاريخ بیست دو تیر 1361 در عملیات رمضان در منطقه شرق بصره مفقود گرديد كه پس از سالها دوري از وطن در سال 76 پيكر پاكش به وطن رجعت داده شد.

روحش شاد وراهش پرصلابت باد

با درود به رهبر كبير انقلاب و درود به حضور ملت شهيد پرور و مبارز ايران وصيت نامه خود را شروع مي كنم. طبق آيه قرآن كه مي فرمايد : "ولا تحسبن الذين قتلو فى سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون" مپنداريد آنهايى كه در راه خدا كشته مي شوند، مرده اند بلكه زنده اند ونزد خدايشان روزى مي خورند.

پس اى مادر شهيد داده و پدران شهيد داده شما را چه باك باد. مي دانم كه شما ملت افسوس مي خوريد كه فرزندان شما به جبهه بروند و ديگر معلوم مي شود كه از شهادت آنها هم نگران نيستيد. برادران و خواهران اگر فرزندان شما مي خو اهند به جبهه بيايند بگذاريد و از آمدن آنها جلوگيرى نكنيد. چرا كه جبهه جاى خود سازى است. فريب منافقان كوردل را نخوريد، چرا كه قران كريم مي فرمايد: " منافقين جزو كافرينند و كافرين در دوزخ كه دوزخ هيچ جاى بازگشتى نيست برادرها به عنوان يك برادر كوچك مي گويم كه پيش مرگ اين انقلاب باشيد. امام را دعا كنيد و او را در صحنه تنها نگذاريد، به دستورهاى او اطاعت كنيد، به جبهه ها بياييد و از نزديك شاهد جانبازى برادران رزمنده خود باشيد و ببينيد كه دشمن چگونه به غلط كردن افتاده است. البته پشت جبهه را هم تنها و خالى نگذاريد، شما ملت كارگر مى توانيد با زياد كردن كار خود مشت محكمى بر دهان دشمنان اسلام بزنيد و از پدر و مادرم و دو خواهرم مى خواهم كه اگر از من بدى ديده اند؛ چون مى دانم كه جز بدى براى آنها چيز ديگرى نداشته ام، ولى به هر حال اميدوارم كه مرا حلال كنند و از آنها مى خواهم كه از رفتن من نگران نباشند و اگر احيانا براى من گريه كرديد، راضى نيستم و هرگاه دلتنگ شديد به گلزار شهيدان برويد و فاتحه بخوانيد. انشاء ا... كه خداوند صبر و قوت دل به شما و خانواده هاى ديگر عطا بفرمايد: از دوستان و آشنايان و كسانى كه مرا مى شناسند. اگر از من بدى ديده اند، مرا ببخشند. و درآخر به عنوان يك طرفدار به برادران حزب جمهورى چهارصد توصيه مى كنم كه فعاليت هاى خود را زياد كنند. امام را دعاى فراوان كنند، تبليغات را گسترش دهند و اميدوارم كه بزودى زود، يك بسيج انقلابى و كاملا در خط امام و مردم در اين محل تشكيل شود و نگذاريد كه بچه هاى محل به صورت فاسد در كوچه ها باشند، آنها را به كتابخانه بياوريد و از آنها استفاده كنيد كه هم ثواب دارد و هم فعاليت بيشتر و مى خواهم كه اگر مى توانيد به جبهه بياييد.