خاطراتی کوتاه از دوست شهید

بزرگترين آرزويش دين و پيشرفت دین بود

عبدالکریم فقط طالب علم و مطالعه كتاب بودند؛ در واقع كتاب‌شناس بودند و تمام كتاب‌هاي اسلامي و علوم ديني را مطالعه كرده بوندو در تمام علوم اسلامي از جمله در طب، جغرافيا، فيزيك آگاهي داشتند و زبان انگليسي را مسلط بودند.

کد خبر: ۴۰۰۳۷۶

پنجشنبه - ۰۳ فروردين ۱۳۹۶ / 1396 03 January

نوید شاهد آذربایجان غربی: شهيد معظم عبدالكريم مصطفی پور آذر (شهريكندي) در سال 1305 در روستای «شهريكند» از توابع شهرستان مهاباد متولد شدند. کریم از روحانیون قرآنی بود که در مهاباد پس از اقامه نماز جماعت ظهر در مسجد مولوی مهاباد در دومین روز ازعید نوروز، دومین روز فروردین ماه سال 61 توسط گروهك‌های ضدانقلاب به درجه رفيع شهادت نايل آمدند.

خاطرات آقاي حاج ملا عزيز

تقريبا از سال 1325 با عبدالکریم آشنا شدم. من در مسجد حاج عباس آقا، در خدمت ماموستا صدقی طلبه بودم كه عبدالکریم هم براي تحصيل به آنجا آمدند و چون در مسجد جا نبود در حجره من مهمان شدند و به طلبگی پرداختند و زير نظر مرحوم استاد مجدی به تحصيل پرداختند.

ما در دوران طلبگي در مسجد عباس آقاي مهاباد و در روستاي حماميان بوكان اكثرا با هم بوديم و عبدالکریم فقط طالب علم و مطالعه كتاب بودند؛ در واقع كتاب‌شناس بودند و تمام كتاب‌هاي اسلامي و علوم ديني را مطالعه كرده بوندو در تمام علوم اسلامي از جمله در طب، جغرافيا، فيزيك آگاهي داشتند و زبان انگليسي را مسلط بودند. حتي در مسابقه دانشگاه مصر مقام اول را كسب كرده بود و جايزه دريافت نموده بود.

ايشان فقط دوستدار علم و دانش بودند و احساس می‌كردم خيلی به دنبال پيشرفت علم و دين هستند.

فقط و فقط سياست دينی داشتند و طرفدار واقعي دين بودند و مردی كامل و ديندار واقعي بودند.

سفارش همیشگی عبدالکریم به ما اين بود كه لحظات را بيهوده از دست ندهيد. مطالعه كنيد و بينديشيد تا فكرتان به كار افتد.

بزرگترين آرزويش دين بود و عاشق دين و پيشرفت آن بودند و براي اين منظور سعي در مبارزه با خرافات ديني داشتند كه به صورت يك معضل در منطقه وجود داشت و هميشه و در هر لباس با خرفات و مفاسد اجتماعي مبارزه مي‌كردند.

رفتارش با مردم خوب بود و با هر كس برخورد مي‌كرد، رفتار و عادات وی را مي‌سنجيد و مطابق ميل او با وی برخورد مي‌كرد.

هر موقع مشكلي براي جمع يا فردي پيش مي‌آمد تا مشكل آنها را حل نمي‌كرد آرام نمي‌گرفت. حتي اگر مجبور مي‌شد كفش و لباس خود را می فروخت تا مشكل مسلماني را حل كنند، عبدالکریم واقعا اين كار را مي‌كرد و در اين رابطه سندها و شاهدان بسیار وجود دارد. اینگونه بودکه مردم هم بسیار زیاد به ايشان علاقمند بودند و ارزش و احترام خاصی برایشان قائل می شدند.

در شجاعت هم نمونه بود و  هم بي‌نظير.

در مقابل هيچ كس سر تعظيم فرود نمي‌آورد، حتي در برابر شاه معدوم به حق سخن می گفتند و حتی واقعيت و بيچارگی مردم را به ايشان گوشزد كرده بودند.

آثار چاپي شهيد كتابي به نام احوال شخصي و حقوقي زوجين است. با اینکه در همه علوم اسلام دست داشتند اما وقتي گفته مي‌شد شما چرا چيزي نمي‌نويسيد، مي‌گفت همه چيز نوشته شده است، بايد مطالعه كرد و ياد گرفت.

منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران