سالروز ولادت محمد فرجی علی آبادی

صدبار اگر توبه شکستی باز آ

شهید محمد فرجی علی ابادی فرزند مصطفی به سال 1346 در تهران، دیده به جهان گشود. وی پس از سپری کردن دوران کودکی، جهت کسب علم و دانش به مدرسه رفت و موفق به اخذ دیپلم گردید وی بعد از گرفتن دیپلم به عضویت بسیج درامد و در این نهاد انقلابی ...

کد خبر: ۳۹۹۹۵۵

پنجشنبه - ۲۶ اسفند ۱۳۹۵ / 1395 26 December

نوید شاهد البرز: سخن گفتن از شهید، سخت است. شهید را نمی توان وصف کرد. شهید را باید فهمید. باید حس کرد . گر چه وسعت شهید به فهم نمی آید، هرکس به اندازه وسعت روح خود اورا درک می کند . شهید در همه صفت های والای انسانی تجلی می یابد. شهید محمد فرجی علی آبادی از همان شهیدان والایی ست که قلم از نوشتن جوانمردیش قاصر است.

درچنین روزی، بیست وششم اسفند 1346 شهید محمد فرجی علی ابادی فرزند مصطفی ، در تهران دیده به جهان گشود. خانواده فرجی فرزندانی را تربیت کردند که نامشان، تاریخ ایران را روسپید کرد. شهید محمد فرجی وشهید محسن فرجی از این خانواده گرامی پا گرفتند که با خونشان درخت اسلام را آبیاری کردند.محمد بعد از طی نمودن دوران کودکی به مدرسه رفت و به کسب علم ودانش پرداخت. تا مقطع دیپلم، ادامه تحصیل داد. روح پاک وبی آلایش محمد اورا به سمت معنویات ومذهب بی بدیل اسلام می کشاند و محمد موفق به اخذ دیپلم گردید وی بعد از گرفتن دیپلم به عضویت بسیج درآمد و در این نهاد انقلابی فعالیت کرد.

در سال 66 برادرش محسن به شهادت می رسد که ایشان جهت ادامه راه و اهداف برادر، از طریق بسیج به جبهه اعزام می گردد ، اسلحه برادر را برداشته وبه سوی جبهه رهسپار می شود.شهید محمد فرجی علی آبادی همچون شیر ژیان می جنگد ورشادتها می آفریند و پس از چند ماه حضور در منطقه در تاریخ چهارم تیر1367 بر اثر اصابت ترکش در عملیات والفجر 10 در منطقه عملیاتی حلبچه به درجه رفیع شهادت نائل گشت. پیکر پاکش را در بهشت زهرا کرج به خاک سپردند.

فرازی از وصيت‌نامه شهید

بسم الله الرحمن الرحيم

لا حول و لا قوة الا بالله

پس از عرض سلام به محضر آقا امام زمان (عج) و نايب بر حقش امام خمينى .

خداوندا ترا شكر مي‌كنم از اينكه به من عاصي، لياقت دادي ،حداقل اسم سربازان صاحب الزمان "عج" را با خود به يدك بكشم .

الهي خود بهتر مي‌داني كه من لايق پوشيدن لباس جنگ و لياقت قرار گرفتن در بين مخلصين درگاهت را نداشتم خود بهتر مي‌داني كه من ان كسي نبودم و نيستم كه لياقت مجروح شدن و ريختن خون براي دفاع از دينت را داشته باشم پس حال كه مرا در بين بندگانت آبرو بخشيدي لطفي نما و در دنيا نيز مرا در پيش ائمه اطهار "ع" و شهدا و ديگران بي آبرو مگردان.

خدايا چگونه مي‌توان شما در مقابل ارزاني داشتن نعمت توبه به بندگان عاصيت شكرگزار بود. شما بدين وسيله بنده عاصي را باز قبول مي‌كني آيا اربابي بهتر از شما هم وجود دارد كه از خطاي بنده خود بگذرد به فرض اگر كسي براي يك يا چند بار هم خطاهاي بنده و نوكرش را ناديده بگيرد بار صدم و هزارم و ... او را قبول خواهد كرد؟! مسلماً خير. اين شما هستيد كه مي‌گوئيد: اگر هزار بار هم توبة خود را شكستيد باز توبه كنيد و اگر باز هم شكستيد باز هم و اگر ...

خدمت پدر و مادر عزيزم سلام عرض مى كنم و اميدوارم كه سلامت بوده و راضى به رضاى خدا و شكرگزار نعمتهاى الهى باشيد (هر چند كه ما كمتر از آنيم كه بتوانيم شكر نعمتهاى او را به جا آوريم .) پدر و مادرم اگر خداوند خون مرا لايق ريخته شدن بر زمين جبهه هايى كه سربازان آقا امام زمان (عج) بر آن قدم مى گذرارند، دانست و لياقت كشته شدن در راه خود را به بنده فقير خود عرضه كرد، از او صبر بخواهيد. چرا كه آنچه كه‌ رخ داده است و بايد رخ مى داد و وظيفه شما شكر كردن و صبور بودن است و انسان در برابر خواسته هاى رب العالمين نبايد هدفى جز رضايت و تسليم داشته باشد. انشاءالله خداوند شما را از صابران و امانتداران و شكر گزاران با معرفت خود قرار دهد ..

مولا جان تو خود بهتر مي‌داني كه جوانان براي چه به جبهه مي‌روند؟ تو خود بهتر مي‌داني كه پدران و مادران چرا در فراق فرزندشان صبور هستند، آیا دلیل مادی وجود دارد اگردلیل مادی باشد، چه چیز بهتر از تن آسایی وراحت جان. اینها همه عاشقان حسینند که حسین گونه به شهادت می رسند. من از همه می خواهم که حرمت شهدا را نگه دارید. اینان با خونشان از شما پاسداری می کنند.همه اینها پدران ومادرانی دارند که همچون جان خود از آنها نگه داری کردند وبه جبهه فرستادند.