شهید اسفند ماه

شهید محمدتقی امین: حسين(ع) رهبرى است که خلقها را به دفاع از حقيقت‌ها فرا می خواند

شهید محمدتقی امین فرزند محمدحسن در سال 1342 در شهر مقدس قم چشم به جهان گشود. او در تاریخ 1/12/59 در جبهه سوسنگرد بر اثر اصابت ترکش خمپاره دشمن به فیض عظیم شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۳۹۹۲۱۷

چهارشنبه - ۱۸ اسفند ۱۳۹۵ / 1395 18 December

بسم الله الرحمن الرحيم

تاريخ صحنه پيكارهاى خونين و رشادتها و مجاهدتهاى زيادى را ديده و از سرگذشت قيام‌ها و انقلاب هايى كه در جهان به وقوع پيوسته است، خاطره‌هاى شورانگيز و حماسه‌بخش و غرورآفرين و جاودانه‌اى به ياد دارد و قهرمانان فداكار و جان‌بركف و رهبران و پيشاهنگان شكوه‌آفرين و بزرگ‌انديش زيادى را كه در دامن خود پرورده است كه هر كدام در يك روزگار و زمانى و در يك منطقه و مكانى قد برافراشته و در راه دفاع از اصالتها و كرامتها و ارزش‌هاى متعالى انسانى، در راه برقرارى جامعه اخوت و تحكيم نظام قسط و مساوات و عدالت و زدودن جور و تبعيض و جنايت در راه تكميل مكارم اخلاق انسانى و در راه پيشبرد اهداف والا و ارجمند بشر دوستى و تحقق ايمان و آرمان خدايى خويش، تلاشها و كوشش ها كرده است اما صحنه پرشكوه و نمايش عظيم و معنى‌دار و عميق و الهام‌بخش چون كربلا و امام و پيشواى شهادت آرمان خداگونه‌اى چون حسين(ع) و پيام جاودانه و حيات‌آفرينى چون عاشورا را هرگز به ياد ندارد.

جويبار خون كه از زخمگاه پيكره شهيدان تشته‌لب در بيابان تفتيده و سوزان كنار فرات جارى شده بود، همواره و تا هميشه تاريخ و هر روز مواج‌تر و خروشناك‌تر از پيش بر گستره زمين جريان دارد و پيام خون شهيدان را در گوش جانها زمزمه مى‌كند و شور و شوق شهادت را در دل انسان‌ها زنده مى‌سازد و بر هر كوهسارى ارغوان خون‌رنگ عشق مى‌روياند و بر دشت و دامن لاله‌هاى سرخ شهادت را به شكوفه مى‌نشاند. حسين(ع) رهبرى است كه به آزادگان جهان رسم و راه شهادت مى‌آموزد و به قهرمانان درس اخلاص و پاكبازى مى‌دهد و خلقها را به دفاع از حقيقت‌ها فرا مى‌خواند و به محكومان نظامهاى جور و جاهليت چگونه مردن را ياد مى‌دهد و فلسفه این را در مكتب خويش تبيين مى‌كند. حسين(ع) آن ابر مرد تاريخ اسلام حج را از مكه به كربلا آورد و سراپا تسليم و رضا در برابر دوست در عيد عاشورا به قربانگاه خويش آمد تا همه هستى خود را قربانى عاشقانه ايمان خويش بودند تا صبح با ذكر و دعا و عبادت و شور و شوق شهادت گذراندند تا صبح نمايش حج حسينى را برگزار كنند و چه پرشكوه و عظيم است حجى كه حسين(ع) در كربلا انجام مى‌دهد. به طورى كه شاعر مى‌گويد:

اى كشته، اى كه اسم تو مشكل‌گشاست هنوز

با قصه عجيب تو خلق آشناست هنوز

رويد ز خاك پاك تو گلهاى پاك عشق

دارد صبا ز كوى تو بوى وفا هنوز

طول زمان نبرد ترا ز ياد هيچ كس

هر دل جدا ز بهر تو گيرد عزا هنوز

اين جانب محمدتقى امين فرزند محمدحسن اين نامه را مى‌نويسم و به عنوان وصيت‌نامه خود قرار مى‌دهم نه از اين جهت كه دارايى‌ام را تقسيم كنم بلكه براى اتمام حجت و خداحافظى در حالى كه قطره‌هاى اشك از چشمان سرازير است از خداى بزرگ طلب مغفرت و بخشش مى‌نمايم و از پدر و مادرم حلاليت مى‌طلبم و از آنها مى‌خواهم كه مرا ببخشند. نمى‌گويم گريه نكنند ولى طورى نباشد كه باعث ناراحتيشان شود چون شهادت آرزوى من است. من الآن در جبهه سوسنگرد هستم و تا به كربلا نروم و قبر امام حسين(ع) را زيارت نكنم به قم برنخواهم گشت. به خدا توكل مى‌كنم و از مادرم مى‌خواهم كه برايم دعا كند چون در هدفى كه من انتخاب كرده‌ام هر لحظه شهادت وجود دارد. اگر خبر شهادت مرا شنيديد ناراحت نشويد و فقط يك حمد و سوره برايم بخوانيد و از خدا برايم حلاليت بخواهيد. بدانيد كه من از اينكه براى هدفم، پيروزى اسلام و پايدارى جمهورى اسلامى به رهبرى امام خمينى مى‌جنگم خيلى خوشحالم و اگر در اين راه شهيد شوم به آرزوى خود رسيده‌ام.

اى امام امت، اى خمينى كبير، اى نايب بر حق امام زمان(عج)، اى كه راه درست و راست را به من و ما نشان دادى، درود خدا بر تو باد ... و دعاى خير مادران شهيد از دست داده پشت سر تو باد لذا بايد بگويم: تمام عمر فداى يك لحظه از عمر اماممان خمينى

لا اله الا الله،  محمد رسول الله، على ولى الله

منبع: اسناد و مدارک موجود در بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قم