شهید اسفند ماه

شهید نوراله بابائیان؛ همواره مأنوس با قرآن

شهید نوراله بابائیان فرزند غلامحسین در سال 1317 در تفرش چشم به جهان گشود. او در تاریخ 21/12/63 در منطقه عملیاتی بدر در جزیره مجنون بر اثر اصابت ترکش به ناحیه پشت کمر به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۳۹۹۱۳۷

سه‌شنبه - ۱۷ اسفند ۱۳۹۵ / 1395 17 December

ـ شهید سرفراز نور اله بابائیان در روستای رستگان به دنیا آمد. در خانوادهای مذهبی رشد پیدا کرد و از همان ابتدای کودکی رعایت مسایل شرعی و دینی و حلال و حرام خداوند را در خانوادۀ پاک خود یاد گرفت و آموزش دید. بسیار انسان خوب و با شرافتی بود. دروغ و ریا و تظاهر در وجودش نبود. همۀ زندگی او با قرآن مأنوس بود. همۀ جوانهایی که در رستگان هستند قرآن و قرائت قرآن خود را مدیون زحمات شهید بابائیان میدانند.

او به بچّهها قرآن یاد میداد و با ترجمۀ مقداری از آیات هم آنها را آشنا میکرده به ریزه کاریهای دینی هم توجّه داشت و در طول این مدّتی که در این روستا به کار کشاورزی مشغول بود اجازه نداد یک ذرّه مال حرام به زندگی و زراعت او وارد شود. فرزندانش را هم با لقمۀ حلال بزرگ کرد. او هر زمان که از کار کشاورزی در اینجا فارغ میشد به جبههها میرفت و در لباس یک بسیجی به اسلام و قرآن خدمت میکرد. گاهی به مرخصی میآمد و پس از مدّتی به سرعت به جبههها میرفت تا دین خود را به اسلام و انقلاب و قرآن ادا کند. همه از خوبی ها و رشادتهای او تعریف میکنند. او برای دفاع از دین رفت و به عشق امام حسین (ع) رفت و شهید شد.

ـ هر چه ما از پدر خود شنیدهایم و برایمان تعریف کردهاند این بوده است که او خیلی خوب بوده است. اهل کار خیر بوده و کسی را از خود نرنجانیده است. با قرآن هم بسیار ارتباط داشته است. در اینجا کلاس قرآن را برای نوجوانان روستا برگزار میکرده است و برای آنها درس قرآن را با ترجمه آموزش میداده است. خطّ بسیار خوبی هم داشته که الان نمونۀ خط ایشان را در متن وصیّت نامۀ خودشان میتوانید ملاحظه نمایید. برای اینکه مبادا از کسی غیبت کند و یا غیبتی را بشنود در راه خود را از آبادی دور میکرد و به خانه میآمد تا معصیّت خدا را نکرده باشد. هیچگاه به مال مردم نزدیک نشده و درختِ کسی را سایهبان خود نکرد. فرزندان خود را از وارد شدن به مِلک مردم منع میکرد.

منبع: اسناد و مدارک موجود در بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قم