زندگى نامه معلم و سردار شهيد محمد سليمان نژاد

نام پدر : يحيى تولد : 1331 (رامسر) شهادت : 7 / ارديبهشت / 1365 او صاحب قلمى توانا بود و از خلاقيت بالايى بر خوردار بود و هم مؤذن مسجد جامع شهرستان رامسر و هم سخنران پيش از خطبه هاى نماز جمعه در شهرش بود

کد خبر: ۳۹۸۹۱۵

شنبه - ۱۴ اسفند ۱۳۹۵ / 1395 14 December

معلم و سردار شهيد محمد سليمان نژاد فرزند حاج يحيى، پاكيزه دلى از تبار اهل ايمان در خطه ى سر سبز مازندران شهرستان رامسر در آخرين ماه زمستان سال 1331 ديده اش به عرصه خاكى گشوده شد. به عشق و ارادت خانواده اش به دين و اسلام و قرآن نامش را ((محمد)) بر گزيدند و از همان دوران نوزادى روح و روانش با نداى ملكوتى اذان و اقامه آشنا گرديد.

شهيد سليمان نژاد به خاطر عشق به دين و ائمه اطهار(ع) شيرين ترين اعمالش ذكر خدا و راز و نياز با او بود و نتيجه ى اين عشق، او را واداشت كه دعاى ((جوشن كبير)) را قبل از شهادت بر روى كفن خود بنويسد. او صاحب قلمى توانا بود و از خلاقيت بالايى بر خوردار بود و همراه مانوس با كتاب و مطالعه بود و در قبل از انقلاب هم قارى قرآن در مجالس و هم مؤذن مسجد جامع شهرستان رامسر و هم سخنران پيش از خطبه هاى نماز جمعه در شهرش بود. در ايام محرم و ماه مبارك رمضان از منابر بزرگان دين از جمله آيت الله گيلانى و... بهره هاى فراوان برد.

شهيد محمد انسان عارف و عاشقى بود كه نه تنها به تزكيه و تهذيب نفس خود مى پرداخت بلكه در پرتو تعاليم ناب اسلام نقش يك معلم و مربى در هدايت گرى اقوام و همراهان و دانش آموزان را داشت و در حقيقت يك معلم اخلاق براى همگان بود و در مبارزه با رژيم ستم شاهى مبارزى بى امان بود و در سال 1353 به جهت سربازى از رفتن به دانشگاه تربيت معلم باز مى ماند و دوران سربازى خود را در 30 فرسخى مرقد مطهر ((ثامنِ الْحُجَجْ)) در مشهد مقدس سپرى مى كند و با عشق و علاقه اى كه به اين امام پيدا كرده بود و در اواخر حيات دنياى خود آرزوى شهادت در جوار اين امام هُمام را داشت كه در نهايت به اين مهم نيز دست مى يابد.

او هنرمندى از هنرمندان عرصه عشق بود و آخرين غزل هستى خود را با خون سرود و جامِ مَىِ خود را لبريز از شراب ناب شهادت كرد و روح بريده از تن خود را با چشم دل چه زيبا تماشا كرد و در عروجى خونين، با بال مالئك به عرش پرواز كرد.

روحش بلند شد و شهد شيرين شهادت را با حلاوتى مثال نزدنى نوش جان نمود. و در نتيجه مرغ دل خويش در فصل بهار در هفتم ارديبهشت سال1365 به عرش پرواز داد و در شمار جاودانه هاى تاريخ گرديد و پيكر پاكش در گلزار زينبيه در شهرستان رامسر به خاك سپرده شد.

مركز اسناد بنياد شهيد و امور ايثارگران