شهید اسفند ماه

خاطراتی از محسن طاهری

شهید محسن طاهری فرزند نجف علی در سال 1346 در قزوین متولد شد. او در تاریخ 4/12/64 در منطقه فاو بصره به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۳۹۸۸۳۷

چهارشنبه - ۱۱ اسفند ۱۳۹۵ / 1395 11 December

به نقل از خانواده

وقتی می خواست پس از مدت ها حضور در جبهه به منطقه بازگردد خانواده به خاطر عقب افتادن از درس مانع او می شدند. چند بار می خواست با ترفندهای خاص خودش فرار کند اما نتوانست. بالاخره با اعزام یک گروه دیگر فرصت طلایی را به دست آورد. از خدا می خواست تا بهانه ای به دست بیاورد و بیرون خانه برود که صدای ماشین جمع آوری زباله را شنید و به بهانه بیرون بردن سطل زباله از خانه خارج شد و کیف خود را که در راهرو قرار داده بود برداشته و سریعا خودش را به بچه ها رساند. او این بار نیز به جبهه بازگشته بود.

به نقل از مهدی حمیدی- فیلمبردار لشکر در دوران جنگ

محسن وقتی شهید شد خیلی از بچه ها از رفتن او دلگیر و محزون بودند. جواد گلفشان مسئول انجمن اسلامی هنرستان بود و با محسن برادر عقدی بود. از آنجا که بهم علاقه خاصی داشتند پس از شهادت محسن، جواد خیلی بی تابی می کرد.

یادم می آید شبها در بیرون کانتینر می خوابیدیم. یک شب که از خواب بیدار شدم دیدم جواد نیست. بلند شدم دیدم گوشه ای نشسته و با عکس محسن صحبت می کند و های های گریه می کند و به او بد و بیراه می گوید و با زبان دوستانه به او می گوید که چرا من را تنها گذاشتی بی وفا. مدتی نگذشت که جداد هم به محسن پیوست.

به نقل از مهدی صباغ- مسئول آموزش لشکر

من با محسن ارتباط نزدیکی داشتم. هیچ گاه ندیدم او از بیت المال حتی ذره ای سواستفاده کند. همیشه می گفت: دعا کنید زودتر شهید شوم.

یک روز یکی از روحانی های فامیل او را در مورد سوالی که درباره امر به معروف و نهی از منکر خانم های بد حجاب کرده بود دست انداخته بود. محسن فوق العاده عصبانی شده بود و می گفت چرا این آخوندها انقدر بی فکرند. بچه ها برای چی حرص می خورند؟ برای اسلام.

به نقل از ابوالفضل خدا حسین

محسن در عبادت نمونه بود. عموما نماز شب و نماز مسجد جمکران او ترک نمی شد. یک عشق خاصی به امام زمان (ع) داشت. در مقابل منکری که می دید ساکت نمی نشست. همیشه روحیه اعتراض و مبارزه علیه زشتی ها و بدی های جامعه در او وجود داشت.