هرجا عکس شاه میافت یا آتش میزد یا در دستشویی میریخت.

مختصری از زندگینامه شهید والامقام مجید کاظمی مقدم

از خصوصیات بارز اخلاقی شهید صله رحم و مهربانی فراوان بود شهید هرجا که وجود فامیل یا آشنایی باخبر میشد حتماً به دیدن او میرفت تا از حال او باخبر شود ولی بعد از شهادت او کسی نبود که مثل او به همه فامیلها سربزند.

کد خبر: ۳۹۸۶۴۶

سه‌شنبه - ۱۰ اسفند ۱۳۹۵ / 1395 10 December

به نام خدا

مجید کاظمی مقدم

تاریخ تولد:1316/02/02

تاریخ شهادت:1358/10/02

زندگینامه

ولاتحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتاً بل احیاء عندربهم یرزقون:

و مپندارید کسانیکه در راه خدا کشته شده اند مرده اند بلکه زنده اند و در نزد خدایشان روزی میخورند. شهید در سال 1316 در یک روستا به نام آتدرسی از توابع شهر میانه واقع در آذربایجان شرقی در خانواده ای مذهبی و مستضعف چشم به جهان گشود.

در همانجا به تحصیل سواد تا پنجم ابتدایی ادامه داد او از اوان کودکی در کارهای کشاورزی به اندازه وسع خود به خانواده 8نفری خویش کمک مینمود در سن 16 سالگی پدر خود را از دست داد و بعلت کمی درآمد کشاورزی و مخارج زندگی همراه برادران خود برای کارگری به شهرستانها میرفت و پس از اندی کار بنائی را فراگرفت و در ضمن خدمت سربازی خود را گذراند و صاحب زن و بچه شد و بعدها با توجه به علاقه و پشتکار زیادی که داشت معماری را نیز آموخت و در حدود 30 سال داشت که همراه زن و فرزندان خود در تهران سکونت یافت.

در اینجا لازم میدانم چندخاطره شهید از قبل از انقلاب اشاره کنم:

قبل از انقلاب ایشان با رژیم ملعون کاملاً مخالف بود مثلاً وقتی که رادیوی کوچکمان را برای دعای سحر ماه مبارک رمضان روشن میکردیم وقتی در آخر دعا میخواستند شاه را دعا کنند ایشان با دست روی رادیو میکوبید و میگفت خفه شو.

یا وقتی که اعلام میشد ساعتها را یک ساعت جلو بکشید ایشان میگفت: ما ساعتمان را جلو نمیکشیم.

هرجا عکس شاه میافت یا آتش میزد یا در دستشویی میریخت. هر کس نزد او برای کار می آمد باید نماز میخواند و اگر نماز نمیخوانند برای کار قبول نمیشد هرجا مسجد نبود مسجد بنا میکرد. همچنین وقتی برای اسمنویسی فرزند بزرگشان شهید حسن از او خواسته شد تا پای یک برگه را امضا کند ایشان امضا نکرده و گفته بودند: ما این رژیم و خواسته های آن را نمیخواهیم.

گفتند بیا اسم پسرت را بنویس و چیزی نگو، چرا فریاد نزنم ممکن است کسی نداند که برای چه امضا میکند باید همه آگاه شوند. شهید زمانیکه در پایگاه امیدیه اهواز کار میکرد کار خود را جهت استقبال از امام امت تعطیل و به تهران مراجعت کرد. ولی پس از گذشت مدتی به اهواز رفت و دیگر نتوانست زمان آمدن امام در تهران باشد ولی میگفت که در همانجا 3گوسفند برای ورود امام قربانی کردیم حتی ایشان میگفت که از تعطیل شدن کار مبلغ 2000000 ریال ضرر کرده ام ولی وقتی یاد رفتن شاه خائن و ورود امام عزیز می افتم خدا را شکر میکنم.

شهید در زمان انقلاب در تظاهراتها و راهپیماییها و جنگ و گریزهای شبانه و پخش اعلامیه امام فعالیت زیادی میکرد و در آتش زدن 9دستگاه اتومبیل حامل مهمات در انتهای خیابان دامپزشکی شرکت داشت. یکی از خاطرات شهید در زمان انقلاب این بود که او شب جلو 24دستگاه نفربر ارتشی را که پر از برادران ارتشی بود گرفت و البته با یک چراغ و گفت باید بگویید مرگ بر شاه و درود بر خمینی تا بگذارم بروید. ببینید حکومت نظامی شاه قویتر است یا حکومت نظامی خمینی.  جمله سربازان این شعار را گفتند و رفتند.

شهید  در روزهای انقلاب بوسیله یک دستگاه اتومبیل به مجروحین و مصدومین کمک میکردند برادر شهید نقل میکنند که روز 21 بهمن به خیابان پیروزی رفتیم و  در ساختن سنگر به مردم کمک کردیم در همان روز رادیو اعلام کرد که حکومت نظامی از ساعت 4 بعدازظهر خواهد بود. چون امام  گفته بودند مردم به خیابانها  بریزند ایشان آن روز نه تنها به خانه نرفت بلکه تا صبح در خیابانها بود و با رژیم پهلوی مبارزه میکرد. در 22 بهمن با چوب و چماق به پادگان حمله کردیم که در آنجا تیر به یکی از همرزمان ما اصابت کرد و مغز او را متلاشی کرد که برادرم او را به بیمارستان رساند.

همچنین شهید دوست میداشت بین دو نفر که بینشان جدائی و تفرقه است آشتی و دوستی و محبت برقرار سازد. شهید مجید بین یک زن و شوهر که میخواستند یکدیگر را طلاق دهند با یک صحبت آشتی را حاکم ساخت.

شهید مقلد امام بود  و از انقلاب بشدت طرفداری میکرد و هرجا مخالفتی بود با او مبارزه میکرد ایشان یکسال بیکار بود و چون درآمدی نداشت برای دیدن کار و ساختن یک پاسگاه در ایرانشهر به آنجا رفته بود که در آنجا با ضدانقلابیون مشاجره لفظی کرده بود و ضدانقلابیون ایشان را در مراجعت به تهران تعقیب نموده و  در راه او را به شهادت رسانده بودند.

یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
منبع: مرکزاسنادبنیادشهیدوامورایثارگران تهران بزرگ