زندگى نامه شهيد درويشعلى بابانيا

حسين، اولين داوطلب بسيجى از روستاى قراخيل بود كه به همراه 31 نفر از برادران بسيجى قائمشهرى به غرب كشور اعزام شدند و در عمليات خيبر به شهادت رسيد و جنازه‌اش پس از 10 سال در سال 1372 به وطن بازگشت.

کد خبر: ۳۹۸۴۹۱

شنبه - ۰۷ اسفند ۱۳۹۵ / 1395 07 December

شهيد درويشعلي بابانيا در يك خانواده مذهبى در روستاى قراخيل از توابع شهرستان قائمشهر به دنيا آمد.

او در سال 1357 مشغول ادامه تحصيل در يكى از مدارس قائم شهر شد. با مبارزين عليه طاغوت، فعّاليّت خودش را شروع كرد. نوارها وعكس‌هاى امام را مى ‌آورد و بين جوان‌ها و روستايى‌ها پخش مى كرد. به همين دليل در قائمشهر‌ چند بار مورد ضرب و شتم قرار گرفت و يك بار دستگير شد و بعد از آزاد شدن، هيچ وقت دست از فعّاليّت سياسي برنمى ‌داشت تا جايى كه در سال 1357 در شب عاشورا قريب به 150 نفر چماقدار و عدّه‌اى وابسته به رژيم طاغوت كه در بين جمعيّت بودند به خانه او حمله كردند و از او تعهّد گرفتند كه شما در راهپيمايى شركت نكنيد وقتى مى خواستند از او امضا بگيرند او با قاطعيت تمام گفت آيا شما مى ‌گوييد من دست از اسلام بردارم. گفتند نه شما دست از اسلام برنداريد بلكه ما مى ‌گوييم شما به راهپيمايى نرويد.

در سال 1358 به فرمان امام خمينى مبنى بر تشكيل بسيج بيست ميليونى اوليّن كسى بود كه در صفوف بسيجيان جان بر كف قرار گرفت ودر روستاى قراخيل آموزش مقدّماتى را گذراند و براى تعليم آموزش‌هاى پيشرفته نظامى به مدّت يك ماه به شهر نيشابور عزيمت نمود.

با شروع جنگ تحميلى به فرمان امام(ره) براى سركوب عدّه‌اى از ضد انقلاب ها, كه خودمختارى اعلام كرده بودند و برخاستند تا تيشه به ريشه اسلام و انقلاب بزنند, ايشان اولين داوطلب بسيجى از روستاى قراخيل بود كه به همراه 31 نفر از برادران بسيجى قائمشهرى به غرب كشور اعزام شدند.

درويشعلى در شهرستان پاوه سه ماه با ضدّانقلاب‌ها جنگيد و بعد از آن به موطن خود برمى گشت كه مردم روستا استقبالى بی نظير از او كردند چون ايشان اوّلين بسيجى قراخيلى بود كه با خاطره‌هاى شنيدنى از جبهه و جنگ بر گشته بود بعد از آن در سال 1359 به خدمت مقدّس سربازى رفته و پس از سپرى كردن دوران آموزشى عازم
جبهه‌ ى سرپل ذهاب قصرشيرين و سومار شد. چند بار هم مجروح شد سرانجام در تاريخ 6/اسفند/62 به همراه ديگر همرزمانش در عمليات خيبر به درجه رفيع شهادت نايل آمد و جنازه‌اش پس از 10 سال در سال 1372  به وطن بازگشت و در گلستان شهداى قراخيل به خاك سپرده شد.

مركز اسناد بنياد شهيد وامورايثارگران