نامه های ارغوانی

وصیتنامه شهیدعلیرضا اجلی

کد خبر: ۳۹۸۴۸۷

شنبه - ۰۷ اسفند ۱۳۹۵ / 1395 07 December

پروردگارا! بیم آن دارم که خلوص نداشته باشم و در عرش برینت مرا نپذیری. اما بدان چراغ امید همیشه در دلم روشن است. و آن نور رحمت و گذشت توست. خدایا! تو خود می دانی که نهایت آرزویم، شهادت در راه توست. که چون شهادت کمال است. پس بار خدایا! ذره ذرۀ وجودم را بپذیر.

وصیت من به همه این است که: با حفظ وحدت، نگذارید جای شهدا خالی بماند و بدانید که آنها با آگاهی کامل این راه را انتخاب کرده و رفتند و شما نیز در این راه موظفید سلاح از دست افتادۀ ما را بردارید که مستضعفین جهان چشم انتظار شمایند.

به فدای حسین زمان، لبیک بگوئید که اگر ما این دینای فانی را ترک گفتیم بخاطر اجابت ندای حسین (ع) از پس تاریخ بود. مکتب و جهاد ما حسینی است. آن چنانکه با خون خود و یارانش اسلام و قران را زنده کرد. ما نیز مکلفیم تا از اسلام و انقلابمان صیانت کنیم.