با شهدای مهندس کرمان(3)/ شهید ناصر فولادی

شهید ناصر فولادی که با حضور در میان دانشجویان پیرو خط امام، افتخار تسخیر لانه جاسوسی نصیبش شد، بعد از آرام شدن این ماجرا در صف پاسداران انقلاب در آمد و راهی کردستان شد.

کد خبر: ۳۹۸۴۳۸

جمعه - ۰۶ اسفند ۱۳۹۵ / 1395 06 December

نوید شاهد کرمان، شهید ناصر فولادی، 5 دی ماه سال 1338 در شهر کرمان به دنیا آمد. بعد از پایان تحصیلات متوسطه، در رشته مهندسی مواد دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شد.

همزمان با تحصیل، در جبهه های حق علیه باطل نیز حضور داشت. شهید ناصر فولادی که با حضور در میان دانشجویان پیرو خط امام افتخار تسخیر لانه جاسوسی نصیبش شد، بعد از آرام شدن این ماجرا در صف پاسداران انقلاب در آمد و راهی کردستان شد.

وی مدتی بخشدار جبال بارز استان کرمان شد و در خدمت به مردم محروم منطقه بسیار کوشید، مهندس شهید ناصر فولادی سرانجام در روز آخر عملیات الی بیت المقدس یعنی سوم خرداد 1361 در خرمشهر به دوستان شهیدش پیوست.

خاطراتی پیرامون مهندس شهید ناصر فولادی:

امر به معروف و نهی ازمنکر

به این اصل از فروع دین بسیار اهمیت می دادند مثلاً در جلسه ای که غیبت می شد تذکر محترمانه می دادند. یادم می آید در جلسه ای یکی از اقوام شروع به غیبت درمورد یکی از افراد نمود ناصر با حالتی متین فرمودند: لطف کنید غیبت نکنید… با روحیه ای که من در طرف مقابل سراغ داشتم شاید هرکس دیگری با او اینگونه برخورد می کرد ناراحت می شد یا جوابگویی می نمود اما طریق صحیح برخورد آن شهید بزرگوار باعث شد که در او نه تنها دلخوری به وجود نیاید بلکه ارادتش به شهید فولادی مضاعف شود.

تاثیر روی بچه ها

در همین مدت کوتاه تأثیر زیادی در روحیه و افکار خواهران و برادرانم داشتند با این که آنها در سنین نوجوانی و کودکی بودند، شاید بعضی وقتها ساعتها با تک تک آن ها صحبت می کرد و به حرفهای آنها گوش می داد و در رابطه با بعضی مسائل حتّی با آنها مشورت می کرد. یکی از برادرانم که در دورۀ راهنمایی درس می خواند به او کتاب توضیح المسائل داده بود و از او مسائل احکام را می پرسید، بچه ها هم واقعاً او را دوست داشتند و به حرفهایش عمل می کردند…

تسبیح یادگاری

در آخرین وداع هر کدام هدیه ای را تقدیمش کردند، مادرم نیز تسبیح خود را که شباهت زیادی به تسبیح ایشان داشت جابه جا کرده بود و تقدیمش کرد. جالب این که تسبیح از سردار شهید فتحعلیشاهی بود که به سردار شهید اکبر محمدحسینی رسیده بود و سپس از ناصر به دست مادرم رسید.

راوی: همسر شهید