وصیتنامه شهید حسینقلی کلماسی

چه عزتى بالاتر از اينكه محبوب خدا باشيم

همكاران گرامى من خواهشم از شما اين است كه شغل مقدس معلمى را يك حرفه ندانيد بلكه عاشق كارتان باشيد و شما اى فرزندان عزيزم دانش آموزان عزيز هميشه شما را چون فرزندانم بلكه بيشتر دوست داشتم و اگر چنانچه برخوردى با شما داشتم برخوردی بوده كه با فرزندانم جهت تربيت آنها داشته ام و اميدوارم همگى شما از اين حقير راضى باشيد

کد خبر: ۳۹۸۳۰۲

سه‌شنبه - ۰۳ اسفند ۱۳۹۵ / 1395 03 December

بسم الله الرحمن الرحيم

« الحمد لله رب العالمين والصلوة و السلام على سيدنا و نبينا و على اهل بيته الطاهرين المعصومين قال الله تعالى: يا ايها الذين آمنوا هل ادلكم على تجارة تنجبكم من عذاب اليم تؤمنون  بالله و رسوله و تجاهدون فى سبيل الله باموالكم و انفسكم ذلكم خير لكم ان كنتم تعلمون»

حمد وسپاس بيكران از آن خداوند رحمان و رحيم است با سلام و درود فراوان خدمت منجى عالم بشريت بقية‌الله الاعظم عج و نائب بر حق او امام بت شكن خمينى كبير و امت شهيد پرور و هميشه در صحنه.

من سرباز ناچيز و حقير اسلام حسين قلى كماسى: مولايم آقا امام زمان و راهبرم روح الله را هم راه پاك شهداى فى سبيل الله البته اين كلمات را رجاء نوشتم و گرنه مرا چه رسد كه سرباز اسلام باشم،آرزويم اين است،از خدا مى خواهم كه اينچنين شكر و سپاس بيكران خداى تبارك و تعالى را كه اين بنده حقيرش توفيق عنايت كرد و منت گذاشت و از ظلمت به نور هدايتم كرد روزى عشق حسين در دل داشتم و چشم به سربازانش روحانيت معظم و رهبران و پيشروان حركتهاى انقلاب و در خط امام، امروز خود را در لباس مقدس روحانيت مى بينم و اكنون در راه رسيدن به مركز عشق،قبر مقدس در كنار پيروان و رهروانش كه پرچم خونين لا اله الا الله را بر دوش و به انتقام خون مقدس ابا عبدالله برخاسته و شعارشان شعار ابا عبدالله (ع)احياى دين رسول الله و اينان همانند كه خداى تبارك و تعالى فرمود:فسوف يأتى الله بقوم يحبهم و يحبونه اذلة على المؤمنين اعزه على الكافرين يجاهدون فى سبيل الله و لا يخافون لومة لائم.و فرمانده آنها در اين جنگ منتقم واقعى خون حسين (ع) قائم آل محمد مهدى موعود عج مى باشد.اسئل الله ان يرزقنى طلب ثارك مع امام هدى ظاهر ناطق بالحق را خدا براى سئوال كنندگان واقعى به هدف خود را در مقام پند و نصيحت و پيام براى امت مقاوم و ملت شهيد پرور نمى بينم اما من با سه تذكر ان الذكر تنفع المؤمن

ملت عزيزمن چندى پيش به مرخصى آمدم فشارى را كه دشمن دژخيم صفت بر دوش شما امت مظلوم آورده لمس كردم يادم آمد اين آيه شريفه از قرآن كريم:ام حسبتم ان تدخلوا الجنة و لما يأتكم مثل الذين خلوا من قبلكم مستهم البأساء و الضراء و زلزلوا حتى يقول الرسول و الذين آمنوا معه متى نصر الله الا ان نصر الله قريب يادم آمد از مظلوميت اهل بيت و از حديث شريف كساء كه خداوند فرمود: اى ملائكه و سكان دار آسمانها نيافريدم آسمان و زمين و ماه و خورشيد و فلك و نه دريا را مگر به جهت محمد و آيا محبوبين خداوند مظلوم نبودند آيا رسول خدا مظلوم نبود آيا على و فاطمه مظلوم نبودند و آيا حسن و حسين مظلوم نبودند و ما امت مظلوم هستيم . چه عزتى بالاتر از اينكه محبوب خدا باشيم خدا كه تمام عزت و بزرگى از آن اوست فان العزة الله جميعا و پيروزى نهايى از آن اوست و من يتول الله و رسوله و الذين آمنوا فان حزب الله هم الغالبون و شايد هم كه اينك اين وصيت قرائت مى شود طعم شيرين شهادت را نوشیده ام همكاران گرامى من خواهشم از شما اين است كه شغل مقدس معلمى را يك حرفه ندانيد بلكه عاشق كارتان باشيد دانش آموزان و شما اى فرزندان عزيزم دانش آموزان عزيز هميشه شما چون فرزندانم بلكه بيشتر دوست داشتم و اگر چنانچه برخوردى با شما داشتم برخورددی بوده كه با فرزندانم جهت تربيت آنها داشته ام و اميدوارم همگى شما از اين حقير راضى باشيد.
برادران معظم روحانى اگر چه هرگز خود را لايق نصيحت شما نمى دانم و خود بسيار نيازمند ترم و هنوز حلاوت در صف شما بودن را خوب درک نکرده ام آنچه كه با يقين قلبى بدان رسيدم اين است با آن همه عزت كه خدا و رسول و دين براى علم و علما قائل است علماى غير مهذب را خطرناك و دشمنان براى خدا و رسول و دين مى داند،اين جمله را از يك فرمانده سپاهى شنيدم كه خطاب به روحانيت مى گفت:شما بوديد كه ما را به راه حق هدایت کردید هنوز هم شما بايد دست ما را بگيريد تا اين جنگ را تمام كنيم و آيا پيروزى اين عزيزان در جبهه ها به جز در سايه خلوص و تهذيب نفسامکان پذیر است؟در تهذيب نفس خود بكوشيد و علم را با عمل توأم كنيد كه قلب اين پيكر امت امام است و چشم