وصیت نامه

براى رسيدن به كربلاى حسين بايد كار حسينى كنيم

نوید شاهد البرز؛ وظيفه ماست كه بپاخيزيم و با دشمنان خدا بستيزيم و در اين مدافعه از قيد و بند دنياى خاكى رها شويم تا حكومت الله را استقرار بخشيم و اگر در اين ميان جان به جانان سپرديم امانت را به دست صاحب داده ايم كه نامش را شهادت گويند...

کد خبر: ۳۹۷۹۲۳

سه‌شنبه - ۲۶ بهمن ۱۳۹۵ / 1395 26 November

نام شهید: حسین نصیری

فرزند: نصراله

تاریخ تولد: 1341/1/17

تاریخ شهادت: 1364/11/26

محل شهادت: فاو

به نام خداوند مهربان كه جان را بر من بخشيد و سلامت جان را تا بتوانم در راه او قدمى بردارم. و با درود و سلام بر منجى عالم بشريت و مولا و محبوب قلوب مسلمين مهدى موعود (عج) و نايب برحقش خمينى كبير و رهبر عظيم الشان انقلاب و بنيانگذار جمهورى اسلامى در ايران كه انشاء الله باعث حكومت اسلامى در جهان گردد. درود و سلام فراوان به ارواح طيبه شهداى از صدر اسلام تاكنونكه بانثار جان خود باعث استقرار حكومت الله شدند و باعث رضاى خالق خود گشتند و درود و سلام فراوان بر تمامى كسانى كه براى حكومت الله و براى خشنودى بارى تعالى براى اين ملت زحمت خالصانه مى كشند و بدون هيچ نظرى به اموال بيت المال براى اين ملت كار مى كنند.من‌الله التوفيق الجميعه

و اما سخنى با همه دوستان و آشنايان دارم و آن اينكه هرگز برايم دل مسوزانيد زيرا كه خود را لايق آن دلسوزى شما نمى دانم درست است كه پدر هسيتد و زحمت كشيده اى و مادرم نيز همين طور و خواهران و برادران اهل فاميل هم به همچنين اما روى سخن با پدر و مادر و خواهران و برادرانم مى باشد كه بيش از هر كس ياريم كردند و اينها و بقيه دوستان اگر خواستيد گريه كنيد بر آنكس گريه كنيد كه همه هستى خود را در راه رضاى خدايش فدا كرد وخدا ى را سپاس گفت بر آنكس گريه كنيد كه در كربلا دست برادرش ابولفضل را قطع كردند و على اكبرش را از زير نيزهها و زير سم اسبهاى دشمن بيرون آورد و بر آنكس گريه كنيد كه پهلوى مادرش را بين ديوار و در شكستند و محسنش را كشتند و به حال آن گريه كنيد كه برادرش را در قتلگاه كربلا سر بريدند و او را به اسارت بردند و بر على اصغر گريه كنيد كه مجاهدى شش ماهه بود و روى دست بابا تير به گلويش نشست و خلاصه به حسين مظلوم گريه كنيد كه تمام مصيبت عالم را تحمل كرد و سپس جان فداى جانان كرد و اين همه مصيبت را مى توانست با عوض كردن راه و هدف خود نداشته باشد اما چون راه و هدف خدا بود و در راه رضاى او گام برمى داشت تمام اين رنج و مشقت را تحمل كرد و به حسب ظاهر عاقبت كشته گشت. امامى كه پس گذشت هزاران سال هنوز ياد او زنده مانده است چون عمل او باطن داشت كه هرگز از بين نخواهد رفت ونه تنها اين امام حسين بودكه اينچنين بود بلكه تمامى امامان ما همينطور بودند مانند امام موسى كاظم كه زندانها و شكنجها را متحمل شد و حضرت على كه چطور مظلومانه حق او را قصب كردند با وجود آنكه پيامبر گرامى ما او را به همه معرفى كرد و يا خود پيامبر اكرم (ص) كه با چه مشقتى اسلام نو پا را پايدار كرد پس وظيفه ماست كه آنچه در اين همه زحمت بدست آمده پاسدارى كنيم و از آنها تجليل كنيم به آنها بگرييم و به مظلوميتشان دل بسوزانيم. اما امروز بر ماست كه از اين همه خون پاسدارى كنيم و كمى هم ما مشقت روزگار را تحمل كنيم و ناهمواريها را بر خود هموار كنيم و صبر را پيشه سازيم كه ان الله مع الصابرين. بدرستيكه خدا با صبر كنندگان است و اگردر راه رضاى ايزدمنان قدم نهاده ايم پس تمامى زندگى و اعمال ما بايد براى او و قربت الى‌الله باشد و بس.

و اما براى رسيدن به كربلاى حسين بايد كار حسينى كنيم مگر نه اينكه هر چه داريم و هر چه هست از آن خداى بخشنده مى باشد كه آنها را به ما عطا كرده و مگر نه اينكه تمامى جهان و هست بود و خواهد بود از آن اوست، پس حالا كه همه چيز از اوست و خلقت ما تا آنجا كه متوجه شديم اين است كه پس از يكسرى مسائل باز به او برسيم و آن مسائل همه آزمايشى بيش نيست و در اين آزمايش دوستان و دشمنان شناخته مى شوند و آنها كه براى رضاى دوست متحمل سختيها مى شوند و همه چيز را فداى دوست كرده و دوستى خود را با خدا ثابت كرده و جان و مال و هستى خود را از صاحب و ارباب به او عطا شده بود به خود ارباب تقديم دارند تا دوستى خود را ثابت كرده باشد و اين كارى است حسينی و سپس اگر رضايت الله را بدست آوردى و براى هر نقش شكرى كردى توانستى او و خلق صالح او را از خود راضى گردانى كه همانا آفرينش بخاطر قرب به خداست آنگاه به سعادت رسيده اى زيرا كه دوست و ارباب و خالقت تو را به سوى خود فرا خوانده و زندگى را ختم به شهادت مى گرداند.

پس شهادت رسيدن به لقاء الله است و شهادت در زمانى حاصل مى شود كه در حين بدست آوردن رضاى خداى منان جان خود را تقديم كنى تا دوست خود را راضى گردانى و دراين مقطع زمانى كه دين و آيين محمد (ص) كه همانا حكومت الله در جهان مى باشد و برايش زحمتها كشيده شده و خونها و جانها فدا گشته تا زنده بماند در خطر است وظيفه ماست كه بپاخيزيم و با دشمنان خدا بستيزيم و در اين مدافعه از قيد و بند دنياى خاكى رها شويم تا حكومت الله را استقرار بخشيم و اگر در اين ميان جان به جانان سپرديم امانت را به دست صاحب داده ايم كه نامش را شهادت گويند از اين مدافعه بى فتح برنمى گرديم ، مگر مركب ما بى سوار بر گردد که در مقابل دشمنان خدا مقاومت كنيم و نبرد كنيم و در اين راه به طرق مختلف آزمايش خواهيم شد. پس خدا را سپاس گو و شكر گزار باشيد و امر خدا را پيروى كنيد و در مقابل دشمن كافر كه كفر او بر ما مسلم گشته مقاومت كنيد كه حق تعالى با شماست.

پس از رفتنم ناراحت نباشيد كه پيش دوست رفته ام جايى رفته ام كه بايد مى رفتم به طريقى رفتم كه بهترين بود و از آن بهتر نيست زيرا كه نهايت قرب خداست و اگر كسى گفت: اگر نمى رفت شهيد نمى شد و زنده مى ماند بگوييد شما زنده ماندن خود را تضمين مى كنيد كه زنده ماندن او را تضمين كنى.

و اما خانواده گرامى، پدر و مادر عزيز، هر انسان مسلمان و معتقد به روز جزا، مى داند كه اين همه انسان پاكدل و بى ريا و مخلص كه اينجا ديده مى شود براى چه امرى اينجا هستند و از چه چيز دفاع مى كنند.

در پايان همگى شما را به خدا مى سپارم و سلامت و صحت همگان را از بارى تعالى خواهانم.اگر توانايى داشته باشيد كه براى اسلام خدمت كنيد واين را هم بگويم كه من براى پيروزى آمدم و اگر در اين راه شهيد گشتم باز هم براى من پيروزى است. از كليه دوستان و آشنايان و شما خانواده گرامى التماس دعا دارم موفقيت شما را در راه خدا از خدا خواهانم

خداياخدايا تا انقلاب مهدى خمينى را نگهدار