گفت‌و گو با نویسنده برگزیده جایزه کتاب سال

بایرامی: از تجربه‌های زیسته‌ام برای خلق رمان بهره می‌گیرم

محمد‌رضا بایرامی با بیان این‌که معمولا از تجربه‌های زیسته‌ و آثار متنوع تاریخی که مطالعه‌ کرده‌ام برای خلق رمان بهره میگیرم، گفت: بهتر ایت جایزه کتاب سال از تشریفات و تعارف دوری کند.

کد خبر: ۳۹۷۴۹۲

چهارشنبه - ۲۰ بهمن ۱۳۹۵ / 1395 20 November

محمد‌رضا بایرامی نویسنده کتاب «لم یزرع» که عنوان برگزیده بخش «رمان و داستان بلند» سی و چهارمین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران را به خود اختصاص داد، به نوید شاهد گفت: معمولا از تجربه‌های زیسته‌ و آثار متنوع تاریخی که مطالعه‌ کرده‌ام برای خلق رمان بهره میگیرم.
وی در توضیح ویژگی‌هایی که رمان «لم یزرع» را شایسته عنوان برگزیده در سی و چهارمین جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران کرد، توضیح داد: «لم یزرع» به نوعی داستان جنگ محسوب می‌شود و دو داستان به صورت هم‌زمان در این کتاب دنبال می‌شود.

نگارنده «نفر هفتاد و سوم» ادامه داد: من در «لم یزرع» هم به ماجرای ترور صدام حسین رئیس جمهور «عراق» که آغاز‌کننده جنگ تحمیلی نیز بوده از سوی گروهی از شیعیان در منطقه «دجیل» پرداختم؛ اتفاقی که سبب شد کشت و زرع در این منطقه از سوی صدام برای 10 سال ممنوع اعلام شود. در خلال این ماجرا به مشکلات شیعیان عراق نیز پرداختم.

بایرامی دیگر داستانی که در این کتاب به آن پرداخته شده است را داستان جوانی شیعه مذهب دانست که به دختری از سنی‌مذهب‌ها دل می‌بندد اما عرف قبیله و آداب و رسوم آن‌ها اجازه چنین وصلتی را نمی‌دهد. این جوان برای خودزنی به جنگ می‌رود و در آن‌جا نیز به دلیل خوش‌خط بودنش در ستاد فرماندهی فعالیت می‌کند. او در این ستاد با نامه‌های سرّی روبرو می شود که تصمیم می‌گیرد جنگ را هم رها کند. جنگی که در واقعه دجیل به وقوع پیوست و صدام در آن 143 تن را کشت.

نویسنده کتاب «لم‌یزرع»‌ برگزاری جایزه کتاب سال را با اهمیت توصیف کرد و گفت: این جایزه باید ‌بدون تشریفات و تعارف برگزار شود و اگر کتاب با کیفیتی در حوزه‌ای نبود، می‌توان در آن بخش بدون رو دربایستی اثری را معرفی نکرد. این کار باعث می‌شود شاهد کیفیت در حوزه‌های مختلف و به ویژه ادبیات باشیم. این‌گونه خواهیم دانست که در چه سالی اثری خاص منتشر شده است.

محمدرضا بایرامی متولد 1340 در روستای «لاطران» در دامنه کوه سبلان استان اردبیل است. وی در نوجوانی به آثار صمد بهرنگی علاقه‌مند شد و اولین قصه‌اش را برای رادیو فرستاد. بایرامی در کارگاه قصه‌نویسی شرکت کرد اما به دلیل تامین مخارج تحصیلش مجبور شد کار کند و نتواند در آن کارگاه حضور یابد. وی در نهمین دوره «جایزه جلال آل احمد» برای نوشتن رمان «لم یزرع» این جایزه را از آن خود کرد.

«قصه‌های ساوالان»، «مرغ مهربان ننه مهتاب»، «سپیدار مدرسه ما»، «دشت شقایق‌ها»، «عقاب‌های دره شصت»، «هفت‌روز آخر»، «وقتی‌‌که کولی‌ها برمی‌گردند»، «شب‌های بمباران»، «شب در بیابان»، «تفنگ»، «رعد یک‌بار غرید»، «کوه مرا صدا زد»، «شاخه شکسته»، «سنگ سلام» و «مردگان باغ سبز» برخی دیگر از آثار اوست.

کتاب‌های «نفر هفتاد و سوم»، «هفت‌روز آخر»، «مرغ‌های دریایی»، «دره پلنگ‌ها»، «هلت‌ها نام تو را می‌خوانند» از آثار او در نشر شاهد‌اند.