ذبيح محراب

انتشار كتاب ذبيح محراب (قوس زندگي شهيد ماموستا ملا محمد ذبيحي اولين شهيد محراب كردستان) توسط بنياد شهيد و امور ايثارگران استان كردستان

شهید ملا محمد ذبیحی همواره آیه (فاستقم کما امرت-ای پیامبر؛ آنچنان که به تو امر شده است در راه دین صبر و استقامت کن) در ذهنش تداعی می شود و

کد خبر: ۳۹۷۴۶۲

چهارشنبه - ۲۰ بهمن ۱۳۹۵ / 1395 20 November

کتاب «ذبیح محراب» درباره زندگی و مبارزات روحانی والامقام شهید"ملا محمد ذبیحی" به همراه تصاویر و مستندات آن شهید توسط نشر شاهد منتشر شده است.

زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدا، از وظایف اساسی متولیان امور،نویسندگان،فرهیختگان و به طور کلی تمام کسانیکه به نحوی با مسائل فرهنگی سروکار دارند می باشد.این زنده نگه داشتن زمانی متبلور است که از زندگی و مبارزات شهدای گرانقدر فیلم ها،مستندها و یا سریالهایی با بهره گیری از گزارشها و مستندات واقعی و عینی در قالب ضبط خاطرات،دست نوشته ها و یادداشت های بجا مانده از آنان ساخته شود.

کتاب «ذبیح محراب» به شیوه ای روایی و مستند در چهار فصل

1.شهید ذبیحی از تولد تا شهادت

2.شهید ذبیحی از نگاه دیگران

3.دیدگاه های فقهی شهید ملا محمد ذبیحی

4.آثار بجا مانده از شهید

و سیزده زیر فصل  به رشته تحریر در آمده است.

نویسنده در بخش آغازین کتاب به زندگینامه شهید ملا محمد ذبیحی اشاره کرده و در ادامه به فعالیتها و مبارزات ایشان پرداخته است:

ملا محمد ذبیحی اول مهر ماه سال 1324 در خانواده ایی متدین و اهل فضل پرورش یافت نزد پدرش ملا نجم الدین و برادرش ملا صلاح الدین مقدمات علوم اسلامی را فرا گرفت و از محضر علمایی چون شیخ زاهد نقشبندی و شیخ خالد مفتی زاده  کسب علم کرد و بعد از اتمام تحصیلات حوزوی از سوی مفتی وقت کردستان ملا خالد مفتی زاده اجازه افتاء یافت.پس از مرگ برادرش ملا صلاح الدین و به در خواست مردم امام جمعه و جماعت بیساران شد.

نویسنده در ادامه از خصوصیات اخلاقی و اجتماعی ملا محمد ذبیحی بیان می کند که ایشان انسانی بسیار مهربان،دلسوز و سخت کوشی بود.در دوران سلطه پهلوی از حقوق مردم در برابر ظالمان دفاع می کرد.بسیار ساده زیست و با قناعت بود و مثل عموم مردم زندگی می کرد و از اسراف و تجمل گرایی بسیار پرهیز می نمود.در سال 1355 با سرمایه شخصی خویش بخشی از نوسازی و توسعه مسجد را متقبل می شود و حتی به شخصه در کارهای مربوط به بازسازی و بنای مسجد شرکت می کرد.

ملا محد ذبیحی در سن 18 سالگی که همزمان بود با آغاز قیام های مردمی در سال 1342 به روشنگری أفکار مردم منطقه می پرداخت و از جمله فعالیتهای ایشان، دعوت و إرشاد مردم در سال 1352 بعد از تولیت منسب امامت مسجد روستای بیساران بود.شهید ذبیحی در تظاهرات مردمی منطقه در سال های 56 و 57 نقش مهمی را در سازماندهی مردم بر عهده داشت و آنان را به مبارزه علیه حکومت پهلوی تشویق می کرد.پس از پیروزی انقلاب اسلامی  همواره تلاش  می کرد جوانان را از افتادن در دامهای شیطانی گروهک ها  برحذر دارد.

با پا به عرصه ظهور نهادن گروهك ها که از پیش برای مردم شناخته شده بودند و مردم منطقه نبست به آنان ذهنیت بدی داشتند ، شهید ملا محمد ذبیحی نیز همچون علمای دیگر با آگاه ساختن جوانان پا در سنگر مبارزه علیه این جریان میگذارد تا جایی که خود و خانواده اش بارها و بارها از طرف معاندین مورد اذیت و ازار قرار می گیرند؛ اما شهید ملا محمد ذبیحی همواره آیه (فاستقم کما امرت-ای پیامبر؛ آنچنان که به تو امر شده است در راه دین صبر و استقامت کن) در ذهنش تداعی می شود و خود را به استقامت در راه دعوت و تبلیغ دین مصمم تر میکند.

افراد گروهک کومله که فعالیت های ایشان را همچون خاری در چشم خود می دیدند در صدد أذیت و آزار ایشان برآمدند تا اینکه در روز 26/10/1360 در حالیکه بعد از إقامه نماز صبح راهی منزل بود توسط این گروهک تعقیب و دستگیر می شود و نهایتا وی را به رگبار می بندند.ایشان در آخرین نفس هایش و با تنی نیمه جان در محراب مسجد، مردم را به حفظ ایمان تشویق میکرد تا اینکه شهادتین را بر زبان جاری کرد و چشمانش را بر هم نهاد و روحش به ملکوت اعلا پیوست.پیکر پاک شهید ملا محمد ذبیحی در صحن مسجد بیساران و در جوار مرقد بابا شیخ و شیخ عبدالسلام ذبیحی به خاک سپرده شد.

شهيد ذبيحي از نگاه ياران

1-نامه ملا محمد ربیعی خطاب به شهید ملا محمد ذبیحی در تاريخ 1/2/58 .(به اختصار)

برادر دانشمند و مسلمانم جناب آقای ملا محمد سلمه الله تعالی

سلام علیکم و رحمه الله

امیدوارم در ارشاد مسلمین و بطور کلی خلق الله موفق و موید باشید. برادر عزیزم!جلو تحریکات و تبلیغات شوم و بظاهر پر زرق و برق و فریبای دشمن را بگیرید و نگذارید این مردم نماها به عنوان دلسوزی مردم واقعی را از صراط مستقیم منحرف کنند.امیدوارم تبلیغات اسلامی را توسعه دهید و به مجاهدتتان بیافزائید.

2-اهالی روستای بیساران در وصف ایشان می گویند:((به اختصار))

شهید بزرگوار شادروان ملا محمد ذبیحی در مردم داری،معاشرت با طبقات مختلف مردم شهر و روستا،شرکت در فعالیت های اجتماعی،همنشینی با فقراء و نیازمندان و مساعدت مردم و.... سرامد بود و هیچگاه خودش را از مردم جدا نمی کرد. همیشه همچون علمای گذشته در امورات باغداری،کشاورزی و... فعال بود و از طریق دسترنج خود ارتزاق می نمود.

نویسنده در ختام به وصیت نامه شهید که به اختصار آورده شده اشاره می کند:

«امر الهی است که شربت مرگ را باید هر جانداری بچشد و مردم بدانید در صورتیکه بنده به هر سببی غیر از بیماری از دنیا بروم به وسیله دشمنان اسلام بوده است،به دست گروهک های از خدا و قرآن بی خبر.لذا مواظب باشید به بیراهه نروید و حق و باطل را از هم تمییز دهید تا روز قیامت مواخذه و دچار عذاب الهی نشوید.»

شهید ملا محمد ذبیحی در پیامی که در آخرین خطبه جمعه ایراد کرد مردم را به حفظ دین و حمایت از جمهوری اسلامی دعوت کرد.

آنچه که از دید شما گذشت قسمتهایی از کتاب ((ذبیح محراب)) نوشته سید اسماعیل حسینی بود که در تیراژ 1500 نسخه و در 202 صفحه به قیمت 12000 ریال به همراه تصاویری از شهید ملا محمد ذبیحی توسط نشر شاهد در سال 1384 منتشر شده است.