سردار شهید ابراهیم ناطقی در سالروز شهادت

شهیدی که در حال سجده به شهادت رسید

او زمانی که غرق در حضور معبود در سجده بود، ترکش خصمانه از سوی اهریمنان فرق او را مانند فرق مولایش علی (ع) شکافت. پیکر مطهّر ایشان را در امام زاده بی بی سکینه (س) با احترام به خاک سپردند.

کد خبر: ۳۹۶۰۰۵

يکشنبه - ۲۶ دی ۱۳۹۵ / 1395 26 October

نوید شاهد کرج : درود بر این شیردلان تاریخ که در صحنه ی حوادث حق مطلب را ادا کردند و به سوی دشمن حمله ور شدند، اینگونه است که هنوز سرافرازانه به خود می بالیم. سوگند به خداوند آسمان و زمین، به خون پاک شهیدان، به غرش توپ ها، قسم به شب هنگامی که مجاهدان فی سبیل ا... به سوی کفر حمله ور شدند و خاک میهن اسلامی ایران را از وجود کفار پاک کردند و با خون خود درخت اسلام را بارور ساختند. یکی از این مبارزان دلاور غیور سردار شهید ابراهیم ناطقی نام داشت.

ابراهیم متولد شد تا در عرصۀ نبرد راهی دشت کربلا شود تا به یاری حسین (ع) زمان خود بشتابد و دستی باشد در میان هزاران دست که به یاری دین خدا آمده است. دستان پر قدرتی که لرزه بر اندام اهریمنان می اندزد، هنوز یاد و نام او بر سر زبانها جاریست. یاد رشادت، دلاوری ها، اخلاص و ایثار او هرگز از ذهن انسانهایی که آن شهید را می شناختند پاک نمی شود. این رادمرد بزرگ ابراهیم زمان خود بود، ابراهیمی که به اذن پروردگار آتش برایش تبدیل به گلستان شد، همانند ابراهیم با ایمان و یقین کامل به میان آتش رفت، چون می دانست که در پس این آتش گلستانی نهفته که تنها با سپردن جسم خود به آنجا حلول می کند. او هرگز از دشمن نهراسید و شجاعانه به قلب دشمن تاخت. وی در سال 1343 در علی گودرز چشم به جهان گشود. او در آغوش گرم و پر مهر مادری صبور و پدری کوشا پرورش یافت، پس از طی کردن دوره راهنمایی ترک تحصیل کرد و به کار کردن مشغول گردید. وی در زمان اوج گیری انقلاب در اکثر راهپیمایی ها و تظاهرات بر علیه رژیم منحوس پهلوی شرکت کرد و فعالیت های چشم گیری از خود نشان داد و همواره در صحنه ی کار و تلاش و پیشبرد اهداف انقلاب اسلامی حضور داشت.

پس از پیروزی انقلاب به عضویت سپاه پاسداران درآمد و به فعالیتش دامنه و وسعت بیشتری بخشید. شهید والا مقام در تمامی امورات مذهبی نیز فعالیّت داشت و همگام با امور مجاهدت و نبرد با دشمنان اسلام عقاید خاص خودش را نیز دنبال می نمود و برای آنها ارزش بسیاری قائل بود. از خصوصیات بارز این شهید بزگوار امر به معروف و نهی از منکر بود که ایشان حساسیت زیادی به این موضوع از خود نشان می دادند و میفرمودند: اگر تک تک انسان ها بتوانیم و بخواهیم یکدیگر را از عیب هم آگاه سازیم در هر اموری کمتر دچار سردر گمی و تزلزل خواهیم شد.

پدر بزرگوار او می گفت: خانمی را به جرم حمل مواد مخدر دستگیر کرده بودند، ابراهیم مبلغی به آن خانم پرداخت کرد و توصیه نمود که دیگر کار خلاف انجام ندهد، جوانان زیادی هستند که توسط ابراهیم از مواد مخدر و عاقبت وحشتناک آن جان سالم به در برده اند همه در این شهر پسرم را می شناسند و از او به خوبی یاد می کنند. او نسبت به جوانان، اعتیاد و بی حجابی بسیار حساس بود و تا جایی که می توانست به آنان تذکّر می داد و همیشه آنان را برای پیدا کردن مسیر درست راهنمایی می نمود.

وی بسیار مهربان و دلسوز بود و از حجب و حیای خاصی برخوردار بود. تنها برای رضای خدا گام بر می داشت و در هر امر خیری شرکت داشت، او الگوی تمامی جوانان فامیل و آشنایان بود و همیشه می گفت: انسان باید مراقب باشد تا شیطان قلب و روحش را تسخیر نکند. شهید بزرگوار همانند مولایش علی (ع) قدرت جاذبه و دافعه ی فراوانی داشت، پس از گذشت سالیان سال تمامی کسانی که در عرصه ی مواد مخدر فعالیّت داشتند از ایشان خاطرات خوب زیادی به خاطر دارند. هر چه از خصوصیات بارز اخلاقی ایشان بگویم در برابر آن همه فضایل که داشتند بسیار اندک و ناچیز است.

خواهر شهید می گفت: برادرم ابراهیم بسیار فروتن، متواضع و درون گرا بود. هیچگاه از حوادثی که پیرامون او بود حرفی به خانه نمی آورد و مانند یک مرد واقعی هنگام آمدن تمام مشکلات را پشت در خانه می گذاشت و با احترام خاصی وارد خانه می شد. هرگاه که از ایشان می پرسیدیم که در سپاه چه سمتی داری و شغل و جایگاهت چیست؟ او با فروتنی سرش را پایین می انداخت و می گفت اگر خداوند قبول کند من یک بسیجی ساده هستم. با گذشت سالیان سال ما از کار ایشان سر در نمی آوردیم و هیچگاه به بزرگی و عظمت مقام وشغل ایشان پی نبردیم، ما چه انسان بزرگی را که در جمعمان بود از دست دادیم.

یکی از همرزمان او می گفت: در جبهه و عملیات ها با شجاعتبه قلب دشمن می زد و بدون کوچک ترین ترس مبارزه می کرد، تمام رزمندگان این شهید دلاور را می شناختند، این شهید بزرگوار با حضور در جبهه های نور علیه ظلمت حماسه ها آفرید و سرانجام برای آخرین بار در تاریخ هفدهم تیر ماه 65 عازم جبهه گردید و به عنوان فرمانده محور در روز بیست و ششم دی ماه 65 در عملیات کربلای پنج در شلمچه پس از پیکاری بی امان با دشمنان به درجه رفیع شهادت نائل گشت. او زمانی که غرق در حضور معبود در سجده بود، ترکش خصمانه از سوی اهریمنان فرق او را مانند فرق مولایش علی (ع) شکافت. پیکر مطهّر ایشان را در امام زاده بی بی سکینه (س) با احترام به خاک سپردند.

منبع : اداره اسناد انتشارات، هنری