دلدادگان آزادی (3)

دلداده ای آزاد در قفس ساواک های رژیم شاه

مرضیه حدیدچی در سال 1318 در شهرستان همدان متولد شد. تحصیلات خود را از مکتب خانه آغاز کرد و از معلومات پدرش در یادگیری قرآن و نهج البلاغه بهره فراوان برد. پس از مهاجرت به تهران تحصیلات علوم دینی خود را تا سطح ادامه داد و از محضر اساتیدی چون آیت الله سعیدی و سید مجتبی صالحی خوانساری و ... استفاده برد.

کد خبر: ۳۹۵۷۴۸

يکشنبه - ۱۹ دی ۱۳۹۵ / 1395 19 October

حدیدچی (دباغ) مرضیه

تاریخ و محل تولد: 1318 همدان

تاریخ دستگیری: 1352

تاریخ آزادی: 1353

زندان های دوران حکومت کمیته مشترک: قصر

مرضیه حدیدچی در سال 1318 در شهرستان همدان متولد شد. تحصیلات خود را از مکتب خانه آغاز کرد و از معلومات پدرش در یادگیری قرآن و نهج البلاغه بهره فراوان برد. پس از مهاجرت به تهران تحصیلات علوم دینی خود را تا سطح ادامه داد و از محضر اساتیدی چون آیت الله سعیدی و سید مجتبی صالحی خوانساری و ... استفاده برد. در حالی که به تحصیل ادامه می داد، به فعالیت های سیاسی نیز روی آورد. با ورود به تشکیلات، تحت هدایت آیت الله سعیدی فعالیت وی توسعه یافت.

او در این دوران با دانشجویان مبارز دانشگاه تهران ملی (شهید بهشتی)، آریا مهر (صنعتی شریف) در مبارزه با رژیم همکاری داشت. حدیدچی پس از شهادت آیت الله سعیدی در سال 1349 به مبارزه خود علیه رژیم شدت بخشید و سرانجام در سال 1352 توسط ساواک مورد شناسایی و تحت تعقیب قرار گرفت و در کمیته مشترک ضد خرابکاری زیر مورد شناسایی و تحت تعقیب قرار گرفت و در کمیته مشترک ضد خرابکاری زیر شکنجه های ساواک قرار گرفت و در زمانی که امیدی به زنده ماندش نبود از زندان آزاد گردید (1353)

وی پس از آزادی تحت عمل جراحی قرار گرفت و از مرگ نجات یافت و پس از چند ماه دوباره دستگیر و زندانی شد. در این دوره از زندان به تقابل ایدئولوژیک با گروه های مارکسیستی برخاست. وی در سال 1353 برای ادامه مبارزه به خارج از کشور هجرت کرد و تا پیروزی انقلاب در پایگاه های نظامی واقع در مرز سوریه و لبنان آموزش های رزمی و چریکی را طی کرد و با روحانیت مبارز خارج از کشور زیرنظر شهید محمد منتظری بر ضد رژیم شاه فعالیت نمود.

در بسیاری از حرکت های او فعالیت های مبارزان در خارج از کشور مانند راهپیمایی ها، تظاهرات و اعتصابات شرکت فعال داشت. پس از هجرت امام خمینی به پاریس در سال 1357 به خیل یاران پیوست و وظایف اندرونی بیت امام را بر عهده گرفت.

او درباره رویدادهای مهم دوران زندان خود می گوید: «بار اول در زندان دچار امراض پوستی و عفونی شدم و بار دوم به خاطر نبود بهداشت مناسب و امکانات لازم برای درمان، زخم هایم دوباره عفونت کرد و به وخامت گرایید. چرک و عفونت بیشتر سطح بدنم را فراگرفت و بوی تعفن تمام فضای بند را پر کرد. به حالت اغما افتادم. پزشکان از بیرون زندان آمدند ک اعلام شد سرطان بر تمام سلولهای پوستی ام چنگ انداخته و امکان درمان وجود ندارد.»

مرضیه حدیدچی در سال 1333 با محمدحسن دباغ ازدواج کرد که ثمره آن ازدواج شش دختر و یک پسر می باشد: راضیه، رضوانه، ریحانه، فاطمه، حکیمه و انسیه (دیپلمه) و محمد (کارشناس طراحی و معماری و گرافیک).

مشاغل و مسئولیت های ایشان بعد از انقلاب بدین شرح است:

1. فرماندهی سپاه همدان

2. مسئولیت بسیج خواهران

3. نمایندگی مردم تهران و همدان در مجلس شورای اسلامی (در سه روز)

4. تدریسی در دانشگاه علم و صنعت و مدرسه عالی شهید مطهری

5. قائم مقام جمعیت زنان جمهوری اسلامی ایران.

منبع: دلدادگان آزادی/ به اهتمام کانون زندانیان سیاسی مسلمان (قبل از انقلاب)/ جلیل امجدی- محسن علی نژاد قمی/ 1383