سالروز ولادت

خدايا خوشحالم كه در آينده نزديك پاى سفره ائمه اطهارهستم

خدايا خودت مى‌دانى كه چقدر علاقه به ائمه اطهار داشتم و به خاطر همين آمدم تا انتقام پهلوى شكسته مادرمان زهرا (س) و انتقام ابا عبدالله را در روز عاشورا و پرچمدار كربلا و حضرت زينب (س) را بگيرم و شايد خداوند يارى كند تا به غافله برسم ...

کد خبر: ۳۹۴۹۱۷

دوشنبه - ۲۹ آذر ۱۳۹۵ / 1395 29 September

شهید علی اکبر دالایی در تاریخ  بیست ونهم آذرماه 1344 در تهران دیده به جهان گشود.وی در حوادث ناشی از درگیری مستقیم با دشمن ، توسط دشمن در جبهه در تاریخ ششم ، فروردین ماه 1367 جام شهادت را نوشید وبه آرزوی خود رسید.

قسمتی از وصیت نام شهید علی اکبر دالایی را درسالروز ولادتش مطالعه فرمایید:

بسم الله الرحمن الرحيم

الذين آمنوا و هاجروا و جاهدوا فى سبيل الله باموالهم و انفسهم اعظم درجه عندالله و اولئك هم الفائزون.

آنانكه ايمان آوردند و از وطن هجرت گزيدند و در راه خدا به مال و جانشان جهاد كردند آنان را نزد خدا مقام بلندى است و آنان بالخصوص رستگاران و سعادتمندان دو عالمند.

در قاموس شهادت جنگيدن براى دليران كار بسيار آسانى است.

خدايا:رفيقان و ياران مخلصت به سويت شتافتند شكر مى‌كنم كه من گنهكار هم در صف اين عزيزان قرار گرفتم و قسمت مى‌دهم به مقربين درگاهت كه مرا جزو شهداى با معرفت قرار بدهد .

خدايا: شكر مى‌كنم كه بنا بر حقانيت انقلاب و به فرمان امام و طبق وظيفه پا در اين عرصه حق گذاشته و اميدوارم با شهادتم دين خود را به اسلام و امام و ميهن اسلامى ادا كرده باشم.

خدايا خودت مى‌دانى كه چقدر علاقه به ائمه اطهار داشتم و به خاطر همين آمدم تا انتقام پهلوى شكسته مادرمان زهرا (س) و انتقام ابا عبدالله را در روز عاشورا و پرچمدار كربلا و حضرت زينب (س) را بگيرم و شايد خداوند يارى كند تا به غافله برسم خدايا آمدم تا انتقام اين بسيجيان مظلوم را از اين بعثيان كافر و مزدور و تجاوزگر بگيرم و سرانجام به آرزوى چندين ساله خود رسيدم.

خدايا خطبه‌هاى ابا عبدالله (ع) در روز عاشورا و حضرت زينب (س) در اسارت را به گوش گرفتم و نداى هل من ناصر دوستان را ديدم و بعد پيكر پاكشان را در بيابانها و در بند اسارت دشمن را شنيدم كه در اين موقعيت نمى‌توانم غير از شهادت را بپذيرم.

خدايا خوشحالم كه در آينده نزديك پاى سفره ائمه اطهار و در كنار امام حسين (ع) و حضرت على اكبر و قاسم و علمدار كربلا هستم.

سخنى با پدر و مادر و برادرم

مى‌دانم كه محبت من در دل شما بسيار است و رنج و اندوه از دست دادن من برايتان دشوار است ولى در راه خدا و به ثمر رسيدن حكومت اسلامى ناچيز است.اميدوارم از يك‌يك آشنايان حلاليت مرا بخواهيد و مرا دعا كنيد و به حرف دلسوز منافقين داخلى كه گرگى هستند در پوست بره و ضربه مى‌زنند گوش نكنيد حالا فرقى نمى‌كند چه مى‌خواهد فاميل باشد يا دوست و يا همسايه و چه غريبه براى رضاى خدا جلوى باطل بايد ايستاد.

خانواده عزيزم دعا به جان امام عزيز را فراموش نكنيد مطيع امر ولايت فقيه باشيد .

سخنى با شما دوستان و آشنايان

عزيزان بدانيد كه لحظه‌ها و فرصتها همانند ابرى مى‌گذرد و اين عمر ما است كه در اين مقوله مانند تيرى است كه از تركش ايام رها شده و به سرعت به نقطه پايان نزديك مى‌شود.دوستان و آشنايان خود را كه از اين دنيا هجرت كرده‌اند بياد بياوريد بيشتر اوقات با هم بوديد ولى هم اكنون از شما جدا شدند و در آخرت به اعمال خوب يا بد مى‌سازند اى كسانى كه به مال دنيا كه همان پول و زيورآلات است آخر به كجا مى‌رسانيد يك روزى مى‌آيد كه در يك جاى تنگ و باريك و تاريك هستيد خودتانيد و اعمالتان.

اى دوستان و عزيزان به دنيا و دشمنان اسلام بگوييد كه ما بسيجى عاشق شهادت بوديم و به آرزويمان هم رسيديم خداى را شكر.

اى عزيزان خصوصا شما بسيجيان شيردل نگذاريد قلب امام از دست افراد سودجو آزرده شود هيچگاه امام را تنها نگذاريد و دعا به جان امام را فراموش نكنيد.

اى مرگ بر شما كه به امام و انقلاب و خدمتگزاران به انقلاب اعتقاد نداريد و تهمت مى‌زنيد.

دوستان و عزيزان و آشنايان از شما مى‌خواهم كه مرا حلال كنيد و دعا كنيد مرا و اگر بدى در حقتان شد ببخشيد.

به اميد اينكه همه ما جزو بهشتيان باشيم

من الله التوفيق

منبع:برگرفته از وصیت نامه شهید