شهید آذر ماه

وصیتنامه پاسدار شهید محمود علی یاری

شهید محمود علی یاری فرزند محمدعلی در سال 1344 در نجف دیده به جهان گشود. او در تاریخ 20/9/61 در عملیات پیروزمندانه محرم در منطقه عین خوش بر اثر اصابت ترکش خمپاره به ناحیه گردن و زانو به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۳۹۴۶۷۱

سه‌شنبه - ۲۳ آذر ۱۳۹۵ / 1395 23 September

بسم الله الرحمن الرحیم

اَحَسِبَ النّاس اَن یُترکو اَن یَقولو امَنّا وَ هُم لا یفتقون

آیا مردم پنداشتند همین که گفتند ایمان آورده ایم رهایشان می کنیم و دیگر امتحانشان نمیکنیم

حضور محترم پدر و مادر گرامی سلام پس از تقدیم سلام و درود به حضور مهدی موعود منجی عالم بشریت و نایب بر حقش امام خمینی و با سلام و درود بر پدر و مادرانی که به هنگامۀ جهاد فرزندان خود را به پیروی از سرورشان فاطمۀ زهرا و زینب (س) را پیشه کردید و فرزند خود را به پیکار با کافران بعثی فرستادید. اکنون روز امتحان است روزی است که ما به پیمان خویش با خدای خود عمل کنیم و برای حفظ دینش به جنگ و پیکار بپردازیم. امروز روزی است که ندای هل ناصر ینصرنی حسین از گلوی خمینی بیرون می آید و اکنون روزگار ما جلوۀ دیگری از عاشورای حسین و جوانان ما جلوه ای از علی اکبر حسینی و حضرت قاسم هستند و پیران ما جلوۀ حبیب ابن مظاهر و زنان ما جلوۀ زینب.

ما اکنون با رفتن خود به جبهه های حق علیه باطل به یاری حسین شتافتیم و همچون علی اکبر در راه او جانبازی می نمائیم. اکنون می توان شناخت آن کسانی را که می گفتند یا حسین کاش ما در کربلا بودیم و کمک می کردیم. اکنون کربلای ما پذیرای افرادی هست که می خواهند به حسین کمک کنند. جبهه جایی است که جلوۀ خداوند در آن نمایان می شود. جبهه جایی است که امام زمان در آن حضور دارد و پدر و مادر عزیز اکنون شما باید افتخار کنید که خداوند به شما این توفیق را داد که فرزند خود را برای دفاع از اسلام و قرآن به جبهه فرستادید و فردای قیامت شما دیگر پیش خداوند و پیامبر اکرم (ص) و حضرت فاطمه زهرا (س) و امام حسین (ع) رو سفید هستید و در جوار و همسایگی حضرت زینب (س) قرار می گیرید.

و چند وصیتی با شما پدر و مادر گرامی دارم و آن این است که اگر شهادت نصیب من شد دلم نمی خواهد هیچ ناراحتی بر شما غلبه کند و شما باید افتخار کنید و مبادا بر سر مزارم گریه و زاری کنید و دشمنان شاد شوند و اگر برایم حجله ای گزاردید بر روی حجله ام پارچۀ قرمز بگذارید که نگویند اینها عزادار پسرشان هستند و مجلس ترحیمی اگر هم گزاردید خیلی مختصرانه باشد و در عوض اگر خواستید به جنگ زده گان بدهید و این را بگویم که من کمی نماز و روزه دارم و این را بگیرید و حلالیت من را از تمام قوم خویشان بطلبید و چند شعری در پشت این وصیت می نویسم تا قلب شما روشنتر بشود. والسلام و علیکم. محمود علی یاری

بسم الله الرحمن الرحیم

مادر از جبهه برات پیام دارم                          پیام از سرباز ای امام دارم

اینجا استقامت و رشادته                               میدون جانبازی و شهادته

اینجا تکبیر و حماسه و دعاست                      اینجا عاشورا و اینجا کربلاست

اینجا لاله های سرخ پرپره                            اینجا عاشقهای بی دست و سره

مادر از جبهه برات پیام دارم                          پیام از سربازای امام دارم

مادرم مادرم گریه برایم نکنید                         آه و ناله در عزایم نکنید

خدا میخواست که تو بی پسر بشی                  مثل لیلا بی علی اکبر بشی

شبهای جمعه دعای کمیل داریم                     صورتهای مون روی خاک می زاریم

زندگی تو سنگر                                                  شده کار این دلم

فرمان فرماندهم                                        شده ساز این گوشم

تفنگم بر سر دوشم                                    نارنجک بر کمرم

من و یاران جمع شدیم                               برویم سوی حسین

با ندای یا حسین

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار.

منبع: اسناد و مدارک موجود در بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قم