به مناسبت روز دانشجو؛

پيرامون زندگي شهيد محمد طايي/ از تحصیل در کانادا تا شهادت در مهاباد

خبر رسيد افراد ضد انقلاب در يكي از روستاهاي اطراف مهاباد حضور دارند. شهید طایی لباس رزم پوشيد، نوار تيربار را به كمر بست. اين آخرين ماموريت محمد بود و همان روز شهيد شد.

کد خبر: ۳۹۴۲۸۲

دوشنبه - ۱۵ آذر ۱۳۹۵ / 1395 15 September

به گزارش نوید شاهد از کرمان، محمد طايي در 30 خرداد سال 1333 در يكي از محـلات قـديـمي شهـر كـرمان متولد شد‌‌. وي پس از پايان دوران سـربازي، سال 1354 به عنـوان كتابدار در آموزش و پرورش كـرمان استخدام شد. يك سال بعد سـاواك كه به فعـاليت هاي مذهـبي و سياسي اش مشكوك شده بود، اورا زيـر نظر گرفت.

در تاريخ 15مهرماه 1356 براي ادامه‌ي تحصيل راهي كانادا شد، تا درمحيطي آزادتر به فعاليت هاي ضد رژيم استبدادي ادامه دهد. او در كانادا عضو انجمن دانشجويان مسلمان شد و توانست نقش موثري در شناساندن ماهيت ضد مردمي رژيم شاهنشاهي به عهده بگيرد. وي در امرچاپ، پخش و تـوزيع اعـلاميه هـاي حضـرت امام (ره) در كشور كـانـادا و آمـريـكا مشـاركـت داشت و بـارها تـوسط عـوامل سـاواك و پـليس آن كشـورهـا تـحت تعقيب قرار گرفت.

با پيروزي انقلاب اسلامي در 22 بهمن 1357 محمد طائي به ايران بازگشت. كمي بعد به عضويت سپاه پاسداران انقلاب اسلامي درآمد و جهت تشكيل سـپاه بارها به شهرهاي مختلف استان سفر كرد و نهايتاً به عنوان مسئول روابط عمومي سپاه كــرمــان مشغـول به كار شد.

محـمـد طـائـي در تـاريـخ 13 آذر سال 59 در سرزميـن بـه آشوب كشيـده شـده‌ي كـردستان بـا دهـان روزه به ديدارمعبودش شتافت. دشمنان نخواستند تلاشي كه او جهت آگاهي بخشيدن به مردم اين خطه از ميهن اسلامي آغاز كرده بود، به نتيجه برسد. پيش از ظهر آن روز تيري كه از اسلحه‌ي ضد انقلاب در جاده‌ي مهاباد - بوكان شليك شد، وي را به شهادت رساند.

نحوه شهادت شهید محمد طایی:

به سپاه خبررسيد افراد ضد انقلاب در يكي از روستاهاي اطراف مهاباد حضور دارند. بچه ها آماده‌ي مقابله شدند. لباس رزم پوشيد. نوار تيربار را به كمر بست. پتويي برداشت و عقب ماشين پريد. به طرف جاده‌ي‌ بوكان رفتيم. محمد روزه داشت. اغلب روزها روزه مي گرفت.هنوز به محل درگيري نرسيده بوديم، گفتم : چرا در حال ماموريت روزه گرفته اي ؟! گفت: اشكـالي نـدارد، اگر تا اذان ظهر برنگشتيم، افطار مي‌كنم. به پتويي كه همراهش بود، اشاره كردم و پرسيدم: چرا پتو برداشته اي؟ گفت: اگر يكي از بچه ها مجروح شد، او را روي پتو مي‌گذاريم وعقب مي آوريم. اين آخرين ماموريت محمد بود. همان روز شهيد شد.

فرازی از وصیت نامه شهید طایی:

بسم الله الرحمن الرحیم

روزگاری است که پیکر خون آلود جوانی را به امانت این زمین سپرده اند، پیکری است که برای قوام بخشیدن به دین خدا قامت راست کرد و برای مصون داشتن آن از آسیب دشمنان، خویشتن را سپر گرداند که اگر مورد رضای حق قرار گرفته باشد جای بسی شکر و سپاس است و چگونه انتظار چشم داشتی تواند داشت در حالی که از او را ،در راه او داده است و از خویش را به سوی خودش باز گردانده است،پس رهایی از حیات دردناک و رنج آور،قبر پر ترس و وحشت،عالم برزخ و عذاب جهنم بر او مبارک باد.

لیکن برای او بیم بسیار است که مبادا در این همه کردار و گفتار هرزه های ریا و خودنمایی ریشه دوانده باشد و او را از راه صدق و اخلاص و صراط مستقیم به شاهراه شرک و خطواط شیطان سوق دهد، که در این صورت انتظار دارد تا همه درخواست کنندگان برای او از خداوند غفور طلب استغفار نمایند؛ آن چنان استغفاری که آنان را از راه خطایی که می رفته اند باز دارد تا بحسب عامل خیر شدن،خداوند او را مورد آمرزش قرار دهد و اما اگر خداوند منان بر او منتی نهادو از درگاه لطفش او را در زمره ی شهدا قرار داده باشد،پس بر این خاک قدم با ملایمت بردار و اندکی تامل و تفکر نما که اینجا نشان از بنده ای است که دائم در حمد و ثنای پرودگار است و با هر نَفَسش شکری است آرزویش این است که در حیات جاودانه اش بتواند سپاس این همه نعمت که با رنج وسختی اندک بدست آورده است به جا آورد،او در زمانی زیسته است که رنج دوران طاغوت را چشیده و در تلاش برای به ثمررساندن انقلاب اسلامی و بعد از آن در حفظ و نگهداری اش سعی بسیار داشته است چشمانش به دیدار امامش منور گشت، سخن او را با جان و دل شنید و در انجام فرامینش خدا را به یاری طلبید و اکنون نیز شاهد و ناظر بر امانت داری شما و آیندگان است.

با این همه آرزو داشت که ای کاش در مدت کوتاه زندگی اش آنی خدا را از یاد نمی برد و لحظه ای بدون رنج و سختی در انجام کارهای دشوار برای رضای خدا سپری نمی کرد بسیار قرآن می خواند و همیشه از خدا طلب استغفار می نمود بدون ترس از خدا به رحمت او دل نمی بست از بیهودگی ها دوری می کرد و از سرگذشت پیشینیان عبرت می گرفت می دانست که هر لحظه از زندگی اش در حال امتحان دادن است پس در حوادث و رویدادهای بیهوده به خشم نمی آمد،خشمگین و ناامید نمی شد،و از سرور و شادی از خود بی خود نمی شد لیکن اینک که مهلت او تمام شده است امیدوار است در این امور آیندگان از او سبقت گیرند.زیرا نه رشک و حسادتی در اوست و نه الطاف الهی محدود است تا بواسطه ی آن از او چیزی کاستی شود در نهایت سفارش می کنم شما را به تقوی و به سبقت گرفتن در آن از دیگران زیرا،و السابقون السابقون اولئک المقربون.