خاطرات خانم فرشته عزيزگورك، فرزند شهيد عزيز عزيز گورك

اکنون می فهم که خدا بنده های خوبش را نزد خود می برد

گفتم بابا چه خبر شده؟ آرام دستهاي كوچكم را در دستهاي خود گرفت و گفت: ببين دخترم، ‌خدا بعضي از بنده هاي خوب خودش را پيش خودش مي برد. باباي فاطمه هم رفته پيش خدا.

کد خبر: ۳۹۴۲۴۲

يکشنبه - ۱۴ آذر ۱۳۹۵ / 1395 14 September

عزيز عزيز گورك در سال1320 در روستای ازوم تاش در خانواده ای مذهبی متولد و در سال1357 در يك تظاهراتي كه در سردشت عليه رژيم طاغوت صورت گرفت ، هنگامي كه تكبير بر لب داشت توسط عوامل رژيم شاه به شهادت رسید .

يكي از خاطره هاي خوبي كه از پدرم به ياد مي آورم اين بود كه يك روز با بچه هاي همسن و سال خود  در بيرون خانه غرق در بازي كودكانه بوديم. ناگهان صداي شيون و ناله از خانه همسايه بلند شد. بازي را رها كرديم، در يك لحظه همه جا شلوغ شد. از دور پدرم را ديدم كه با مردهاي همسايه حرف مي زدند، هراسان به طرف پدر دويدم.

گفتم بابا چه خبر شده؟ آرام دستهاي كوچكم را در دستهاي خود گرفت و

گفت: ببين دخترم، ‌خدا بعضي از بنده هاي خوب خودش را پيش خودش مي برد. باباي فاطمه هم رفته پيش خدا.

گفتم: پيش خدا رفتن خوب است، خدا همه چيز به آنها مي دهد و زود هم برمي گردند،  پس چرا گريه مي كنند؟؟

بابام لبخندي زد و گفت:  پيش خدا رفتن خوب است، همه دوست دارند بروند ولي زود برنمي گردند.

آن روز با اينكه چيزي نفهميدم گذشت. چند روز بعد خبر دادند كه باباي من در بيمارستان بستري شده و با عجله به بيمارستان رفتيم. بابا را در آغوش گرفتم. گفتم : بابا تو هم مي خواهي پيش خدا بري.

گفت:  دخترم برام دعا كن.

گفتم:  پس بابا من هم با تو پيش خدا مي آيم.

بابا خنديد و گفت : بايد خدا خودش دعوت كنه.

فردا خبر اوردند كه پدرت شهيد شده.

با خودم فكر مي كردم پس هر كسي كه شهيد بشود به نزد خدا مي رود. با اين خيال كودكانه خود بزرگ و بزرگتر شدم تا اينكه فهميدم بابام راست مي گفت. اين بنده هاي خوب هستند كه پيش خدا مي روند. اي كاش ما هم اين لياقت را داشته باشيم كه پيش خدا برويم.

منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران آذربایجان غربی