نگاهي به زندگي شهيد صالح باغباني

کوه سنگ سیاه سنندج که امروز با توسعه شهر در حاشیه شهر واقع گردیده برای همیشه گواه مظلومیت جوانان کرد سنندجی است، جوانانی که در سخت‌ترین شرایط و تحت سخت‌ترین شکنجه‌های قرون وسطایی بی‌دفاع و بی‌گناه شربت گوارای شهادت را نوشیدند.....

کد خبر: ۳۹۳۳۴۹

شنبه - ۲۲ آبان ۱۳۹۵ / 1395 22 August

ستوانیار شهید صالح باغبانی

به هنگام پاکسازی شهر سنندج در بهار سال 1359، گروهک‌های ضد انقلاب که توان رزم و مقابله با لشکریان اسلام را نداشتند، دیوانه‌وار دست به هر جنایتی می‌زدند، آنانی که ادعایشان گوش فلک را کر کرده بود و مدعی بودند برای دفاع از حقوق خلق کرد سلاح برداشته‌اند، بی‌رحمانه جوانان کرد را به گلوله می‌بستند، کوه سنگ سیاه سنندج که امروز با توسعه شهر در حاشیه شهر واقع گردیده برای همیشه گواه مظلومیت جوانان کرد سنندجی است، جوانانی که در سخت‌ترین شرایط و تحت سخت‌ترین شکنجه‌های قرون وسطایی بی‌دفاع و بی‌گناه شربت گوارای شهادت را نوشیدند. یکی از این دلاور مردان کرد صالح باغبانی بود، وی در بیست و یکم بهمن سال 1322 در شهر سنندج به دنیا آمد، پدرش ابراهیم و مادرش فرشته نام داشت، در خانواده‌ای متدین و معتقد به دین مبین اسلام، روزهای کودکی‌اش سپری شد و با رسیدن به سن یادگیری علم و دانش در دبستان ثبت نام گردید و تحصیلات ابتدایی را تا پایه‌ی ششم ابتدایی با موفقیت پشت سر گذاشت. با رسیدن به سن 18 سالگی به خدمت سربازی فرا خوانده شد و حین خدمت به استخدام ارتش درآمد و لباس رزم و پاسداری از مرزهای کشور را بر تن کرد و با شروع به کار در ارتش به امر مقدس ازدواج اقدام نمود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی، در روزهایی که بیشتر شهرهای کردستان توسط گروهک‌های ضد انقلاب اشغال شده بود در لشکر 28 پیاده‌ی کردستان خدمت می‌کرد،با داشتن قریب به20 سال سابقه‌ی خدمت در ارتش، کم‌کم به میانسالی نزدیک می‌شد و ثمره‌ی زندگی‌اش یک پسر و دو دختر بود. از درجه‌داری شروع کرده بود و به درجه ستوانیاری ارتقا پیدا کرده بود که در مصاف با گروهک‌های ضد انقلاب به اسارت درآمد و پس از تحمل شکنجه‌های فراوان و اذیت و آزار بیش از حد در کوه سنگ سیاه سنندج، به همراه چند تن از همرزمانش به درجه‌ی رفیع شهادت نائل گردید و پیکر پاکش را در قبرستان تایله‌ی سنندج به خاک سپردند.

در اسارت هم از نظام و انقلاب اسلامی دفاع کرد.

.... در اواخر اسفندماه سال 1358 به اسارت گروهک‌های ضد انقلاب و وابسته به استکبار جهانی درآمد، قریب به دو ماه در اسارت دشمن بود. به هنگام اسارت هم هیچ‌گاه حاضر نشد به نظام و انقلاب پشت کند، برای آزادی وی، اهانت به امام خمینی (ره) و آرمانهای انقلاب اسلامی و امام (ره) شرط قرار داده بودند، اما او حاضر شد سخت‌ترین شکنجه‌ها را تحمل کند در حدی که بدنش را تکه تکه کرده بودند، ولی حاضر نشد در اسارت هم دست از نظام و انقلاب بردارد و تا آخرین لحظه از حقانیت اسلام و انقلاب اسلامی دفاع نمود.

(سرکارخانم صغری مهرنژاد همسر شهید)