شهید آبان ماه

شهید احمد علی امیدی: ما مرگ سرخ را بهتر از زندگى ننگين مي دانيم

شهید احمد علی امیدی فرزند رجبعلی در سال 1344 در همدان دیده به جهان گشود. او در تاریخ 15/8/61 در حمله محرم بر اثر موج انفجار خمپاره و سوختن بدن در سنگر به درجه رفیع شهادت نائل و به لقاءالله پیوست.

کد خبر: ۳۹۳۲۷۹

چهارشنبه - ۱۹ آبان ۱۳۹۵ / 1395 19 August

بسم الله الرحمن الرحيم

يا ايها الذين آمنوا ان تنصروا الله ينصركم و يثبت اقدامكم

اى آنانكه ايمان آورده‌ايد اگر خدا را يارى كنيد ياريتان كرده و قدمهاى شما را استوار خواهد فرمود

به نام خدا و با درود بر رهبر كبير انقلاب امام خمينى وصيتنامه خود را آغاز ميكنم.

درود بر تمامى مستضعفين روى زمين كه رهبرشان خمينى بت‌شكن است.

حال كه چنين پيش آمد كه آمريكاى جنايتكار به وسيله مزدور و ژاندارمش در منطقه (صدام) به خاك اسلامى ما تجاوز كرده است اين وظيفه ماست كه از كشور و انقلابمان محافظت و دفاع كنيم پس بنا بر وظيفه‌اى كه دارم روانه ميدان نبرد مي شوم. به كربلا يعنى خوزستان مي روم بلكه بتوانم انجام وظيفه كرده باشم و اگر نتوانستم و دشمن مرا از پاى درآورد با دادن جان ناقابل خود به دشمن بفهمانم كه ما مرگ سرخ را بهتر از زندگى ننگين مي دانيم و ما هرگز از پاى نمى‌نشينيم و تسليم زور نمي گرديم چون اين مرام تمام رهبران و امامان ما بوده و اين خود يكى از اصول و مرام اسلام است كه هميشه با ستمگر و متجاوز در حال جنگ بوده است.

اى پدر و مادر عزيزم، من از شما شرمنده‌ام زيرا نتوانسته‌ام آن حقى را كه بر گردن من داشتيد ادا كنم مى‌بخشيد و اما من از بين شما مي روم ولى بدانيد كه اين جسم من از بين رفته بلكه وارد يك زندگى جاودانه گشته‌ام شما هيچ ناراحت نباشيد. افتخاركنيد كه چنين فرزندى از شما در ميدان نبرد حق و باطل براى دفاع از حق و براى (الله) فدايى گشته است.

پدر و مادرم من از شما نبودم بلكه امانتى بودم نزد شما. مرا قدرتى ديگر كه ما فوق تمام نيروهاست به صورت امانتى نزد شما گذاشته بود و حال آمد و امانت خود را  پس گرفت. پس شما ناراحت نباشيد بلكه بايد خوشحال باشيد كه اين امانت را به خوبى و به نحو احسن به صاحب اصلى‌اش برگردانيده‌ايد.

بارى اى پدر و مادر خواهر و برادر عزيزم با فرياد لا اله الا الله مي گويم اگر من شهيد شدم بر مزارم گريه نكنيد و اگر اسير شدم انتظار آمدن يك اسير را نكشيد و اگر مجروح شدم به ملاقاتم هجوم نياوريد و اگر ناپديد شدم فراموشم كنيد و به ياد شهيد گمگشته، در قبرستان كه رفتيد براى من نيز فاتحه‌اى بخوانيد .

آخر يك پيامى هم براى ملت ايران دارم و آن اينكه اى برادران حزب‌الله امام را هرگز تنها نگذاريد و برادران بر سنگر را هم يارى كنيد و اى گروهكهاى بى‌بند و بار كه دست كثيف رهبرانتان بنى‌صدر و رجبى در دست آمريكاست و با او همكارى مي كنند از اين كارها دست برداريد و هر چه زودتر به دامن اسلام بازگرديد.

يك پيام براى خانواده‌ام و تشييع كنندگان جنازه‌ام، برايم اشك نريزيد، سينه نزنيد، من خوشكام و خوشبختم چرا چون رسالتم را به پايان رساندم. اگر اشكى بر مزار من مي ريزيد براى اسلام بريزيد. بياييد اشكها را  گلوله كنيم و بر سر دشمن فرود آوريم. بياييد ناله‌هايمان را پتك گردانيم و دشمن را خوار سازيم.

منبع: اسناد و مدارک موجود در بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قم