سردار شهيد محمدتقی رضوی

از آغاز تا پرواز سردار شهيد محمدتقی رضوی

کد خبر: ۳۹۳۲۲۸

سه‌شنبه - ۱۸ آبان ۱۳۹۵ / 1395 18 August

سید محمدتقی رضوی در سال 1334، در شهر مقدس مشهد و در خانواده‏ای مذهبی و متدین از سلسله‏ی جلیله‏ی سادات دیده به جهان گشود.

تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را گذراند و وارد دبیرستان شد. در کنار تحصیل به ورزش نیز پرداخت و به عنوان عضو رسمی تیم والیبال ابومسلم در مسابقات مختلف شرکت می‏کرد. در یکی از مسابقات، قرار بود از دست پسر شاه ملعون مدال دریافت کند، که از این کار خودداری نمود. پس از اخذ دیپلم وارد انستیتو راه و ساختمان شد و به ادامه‏ی تحصیل پرداخت.

پس از فارغ‏التحصیلی پدرش پیشنهاد کرد، که برای ادامه تحصیل به خارج از کشور برود، اما او گفت: حاضر نیستم لحظه‏ای از عمرم را در خارج از کشور بگذرانم. در سال 56، برای انجام خدمت سربازی راهی تهران شد و پس از گذراندن دوره‏ی آموزشی به مشهد منتقل گردید. با اوج‏گیری انقلاب شکوه‏مند اسلامی و فرمان امام خمینی(ره) مبنی بر فرار سربازان از پادگان‏ها او نیز در اطاعت از امام از پادگان فرار کرد و سربازان دیگر را نیز به این کار تشویق نمود. از جلسات سیاسی و مذهبی رهبر معظم انقلاب و شهید هاشمی‏نژاد بهره‏ی فراوان می‏جست.

در خوش‏رویی و خوش خلقی سرآمد آشنایان و دوستان بود. به امام خمینی (ره) و انقلاب اسلامی عشق می‏ورزید و در زمان پیروزی انقلاب فعالانه به پخش و تکثیر نوارها و عکس‏های حضرت امام خمینی(ره) می‏پرداخت. در پاک‏سازی شهر مشهد از لوث وجود عوامل طاغوتی و ساواکی نقشی فعال داشت. پس از این که پرونده‏های افراد انقلابی، که در دست ساواک بود، به دست مردم افتاد، معلوم شد که وی در لیست اعدامی‏های رژیم ستم‏شاهی قرار داشته است.

پس از پیروزی انقلاب، بقیه‏ی خدمت سربازی خود را در کمیته‏ی انقلاب اسلامی گذراند و با شکل‏گیری جهاد سازندگی خراسان به عضویت این نهاد در آمد و از اعضای فعال آن شد.

شهید سید محمدتقی رضوی جهادگری مخلص و مؤمن و انسانی آرام با روحیه‏ای قوی و زاهدی متعبد و رزمنده‏ای عاشق بود.

از خصوصیات بارز اخلاقی ایشان مهربانی و متانت بود. او با درک مفاهیم ارزشمند اسلام از تقوا و ایمان بالایی برخوردار بود و در طول عمر خویش هیچ‏گاه از خدمت به مردم و انقلاب غافل نشد. خدمت برای محرومین را عبادت می‏دانست و تکیه کلامش این بود: ما هر چه داریم از محرومین و زحمت‏کشان روستاهاست.

در حالی که هنوز 20 روز از جنگ نگذشته بود، عازم جبهه‏ها شد و در ستاد شهید چمران به دفاع از کیان نظام پرداخت. پس از چند ماه به مشهد بازگشت. در سال 1360 ازدواج کرد و تشکیل خانواده داد و به همراه همسرش به اهواز رفت و در ستاد کربلا مشغول خدمت به رزمندگان اسلام شد. در همین زمان مسئولیت ستاد مرکزی جنگ جهاد بر عهده‏ی وی گذاشته شد، اما از آن جایی که عاشق جبهه‏ها بود، در تهران دوام نمی‏آورد و به جبهه‏ها برمی‏گشت.

رضوی به رغم داشتن مسئولیت بالا، هر جا که احساس نیاز می‏کرد، فوراً وارد عمل می‏شد، از زدن خاکریز با لودر و بولدوزر تا ایجاد جاده و پل. به عنوان اولین تجربه در امر مهندسی و رزمی، در عملیات «طریق‏القدس» جاده‏ای ابتکاری از پشت تپه‏های «الله اکبر» احداث کرد، که نیروهای رزمنده با استفاده از آن جاده، دشمن را دور زده و با تصرف توپ‏خانه‏ی دشمن به پیروزی عظیمی دست یافتند. رضوی با پشتکار و ابتکار فراوانی که در عملیات‏های گوناگون از خود نشان داد، توجه مسئولان و فرماندهان جنگ را جلب می‏نمود.

وی پس از ماه‏ها خدمت در مسئولیت فرماندهی مهندسی جهاد سازندگی، به عنوان مسؤول ستاد کربلا و فرماندهی مهندسی جنگ جهاد سازندگی به معاونت فرهنگی قرارگاه مهندسی- رزمی قرارگاه خاتم‏الانبیاء(صلی‏الله علیه و آله و سلم) منصوب شد و به هدایت مهندسی- رزمی جنگ پرداخت.

عملکردش در امر مهندسی- رزمی بر این استوار بود که: هر قطره عرقی که قبل از عملیات در امر مهندسی- رزمی ریخته شود، در میدان جنگ، خون‏های کمتری بر زمین خواهد ریخت. او به هنگام شناسایی منطقه‏ی عملیاتی کربلای 10 در ارتفاعات کوه‏های سردشت بر اثر انفجار گلوله‏ی توپی، در روز سوم خرداد 1366، ابتدا یک پایش را از دست داد.

او دیگر به پای زمینی احتیاج نداشت، زیرا باید بقیه‏ی راه را با شاه‏پر عشق پرواز می‏کرد و در چشم‏زدنی، صدرنشین سفره‏ی سدره‏المنتهی شد. وقتی که هم رزمانش به کمک او آمدند، گفت: فایده‏ای ندارد، زحمت نکشید، من در آغاز راهی قرار گرفته‏ام، که هفت سال دنبالش بودم، مرا تنها بگذارید و تکانم ندهید.

چکیده عمر

نام: محمدتقی

نام خانوادگی: رضوی مبرقع

ولادت: 29 فروردین سال 1334

محل تولد: مشهد مقدس

تحصیلات: فوق دیپلم راه و ساختمان

محل تحصیل: انستیتوی تکنولوژی مشهد (دانشکده فنی شهید منتظری)

مسئولیت ها:

مسؤول ستاد كربلا

فرماندهي مهندسي جنگ جهادسازندگي

معاونت فرماندهي مهندسي رزمي قرارگاه خاتم‌الانبياء

شهادت: 3 خرداد 1366

محل شهادت: سردشت - عملیات کربلای 10

نحوه شهادت: بر اثر اصابت ترکش خمپاره