خاطرات منتشر نشده آيت الله شهيد محمدصادق صدوق گلپايگاني (2)

دكتر محمدباقر صدوق فرزند شهيد مي گويد:كتابخانه‎ي شخصي ايشان در منزل مان به سبب داشتن كتاب هاي نفيس و ارزشمند علمي كه يا خود تهيه كرده و يا از پدرشان به ارث رسيده بود، در اختيار شاگردان خود قرار مي دادند. به خاطر همين، خانه‎ي ما هميشه شلوغ بود.

کد خبر: ۳۹۲۶۲۴

چهارشنبه - ۰۵ آبان ۱۳۹۵ / 1395 05 August

دكتر محمدباقر صدوق ؛ فرزند روحاني مبارز، شهيد حجت الاسلام و المسلمين محمد صادق صدوق؛ دكتراي تخصصي علوم محيط زيست و مدير كل اسبق اداره كل محيط زيست استان تهران درباره پدر نقل مي كند كه: پدرم فردي شاخص بود. ايشان زير بار حرف زور نمي رفت. بسيار شجاع و نترس بود. مردم دار، خانواده‎دوست و مهربان بود. از همه مهم تر باسواد و عالم بود. از فرزان‎گان و دانشمندان آن زمان حوزه‎ي علميه‎ي قم بود. ايشان از شاگردان منحصر‎به‎فرد مرحوم آيت الله‎العظمي بروجردي(ره) و حضرت امام خميني(ره) بود كه در درس‎هاي ايشان اشكال مي كرد و مورد توجه‎ معظم‎له بود.

كتابخانه‎ي شخصي ايشان در منزل مان به سبب داشتن كتاب هاي نفيس و ارزشمند علمي كه يا خود تهيه كرده و يا از پدرشان به ارث رسيده بود، در اختيار شاگردان خود قرار مي دادند. به خاطر همين، خانه‎ي ما هميشه شلوغ بود.
آن زمان با آن سن كم مورد حسد بسياري از روحاني‎نماهاي طاغوتي بود كه هر روز برايش پاپوش درست مي كردند.

بعد از رحلت آيت الله‎العظمي بروجردي(ره)، از نقاط مختلف كشور، از ايشان در مورد اعلميت مراجع سئوال مي كردند كه بعد از آيت ا... العظمي بروجردي از چه كسي تقليد كنند؟ پدر مي گفت: «فقط حاج آقا‎روح الله خميني(ره)» بارها خودم اين سخن را از زبان ايشان شنيدم. در زماني كه كسي جرأت نام بردن اسم امام خميني(ره) را نداشت، ايشان شجاعانه رساله هاي امام را به صورت مخفي بين شاگردانش و مردم توزيع مي كردند. مي گفتند: «از ايشان اعلم تر و شجاع تر براي مرجعيت نداريم. اوست كه مي تواند حوزه هاي علميه را سروسامان دهد.»

ايشان اهل تبليغ و جار و جنجال نبود. در حوزه‎ي علميه‎ي اراك و حوزه‎ي علميه‎ي قم خيلي‎ها او را به‎خوبي مي شناختند. افرادي كه از زمان آيت الله‎العظمي بروجردي(ره) در قيد حيات هستند و ايشان را مي شناسند به نيكي از وي نام مي برند. دوستان نزديك پدر كه از مبارزين آن زمان بودند شخصيت‎هايي مانند «آيت الله محسني‎گرگاني، آيت الله‎العظمي صافي‎گلپايگاني، آيت الله‎ جنتي، آيت الله مومن، آيت الله سبحاني، آيت الله ستوده‎اراكي، آيت الله زين الدين، آيت الله معنوي، حجت الاسلام والمسلمين محمدعلي رسولي‎اراكي، حجت الاسلام‎والمسلمين ابطحي اراكي و...» مي‎باشند.

آيت‎الله دكتر سيدهاشم بطحايي‎گلپايگاني

مرحوم شهيد صدوق يكي از افراد مورد توجه علما و مراجع، به خصوص مرحوم آيت الله‎العظمي بروجردي بود. از چهره هاي درخشان حوزه‎ي علميه‎ي قم و از شاگردان ممتاز مراجع وقت آن زمان بود. در زمان طاغوت رخدادهايي كه اتفاق مي افتاد، علما با احساس مسئوليت‎ نمي توانستند ساكت بنشينند و بي تفاوت بمانند.
يكي از كساني كه در اين رابطه حساسيت فوق العاده‎اي داشت، شهيد صدوق بود. در همان زمان، اتفاقاتي كه افتاد باعث دستگيري ايشان شد و او را به زندان قصر تهران منتقل كردند. البته بسيار ناگوار بود و در حقيقت مي توان گفت كه يكي از اولين كساني بود كه در حوزه دستگير شده بود.
شهيد صدوق فردي فاضل، عالم، پرتلاش و حساس بود كه از اين جهت ايشان را دستگير كردند. برخوردهاي ظالمانه و سركوب‎گرانه درباره‎ي وي انجام شد. او را به زندان قصر منتقل كردند. تحت شكنجه هاي دژخيمانه طاغوت، مظلومانه روح عاليش به ملكوت پر كشيد.
شهيد صدوق از مستشكلين درس حضرت امام خميني(ره) از نخبگان و از فرزانگان آن زمان حوزه‎ي علميه‎ي قم بود.
شهيد صدوق خيلي اصرار داشتند در حفظ حوزه‎ي سنتي و حفظ استقلال حوزه. او از نظر روحي، فكري و پرهيزكاري شاخص بود. ويژگي هاي مرحوم شهيد صدوق در همان علم و عملش است؛ يعني آن‎چه را مي دانست به آن عمل مي‎كرد.
امثال شهيد صدوق در حوزه زياد نبودند. بيش از چهل و اندي سال كه شهيد صدوق از اين عالم رخت بربسته است، هنوز خوبي هايش در خاطره ها زبان‎زد است. كساني كه ايشان را مي شناختند به نيكي از او ياد مي كنند. مي‎گفت:
هرگز نميرد آن‎كه دلش زنده شد به عشق ثبت است بر جريدي عالم دوام ما
شهيد صدوق در آن زمان در حوزه‎ي علميه، درس اصول درس مي دادند. ايشان يكي از مدرسين بزرگ حوزه بود. او يكي از نخبگان و يكي از فرزانگان آن زمان حوزه‎ي علميه‎ي قم بود.
به فرزندان آن شهيد بزرگوار توصيه دارم كه در آن روزگار، اگر غريبانه و مظلومانه گوشه‎ي زندان جان به جان‎آفرين تسليم كرد، اما فراموش نشده است. خداوند متعال نمي گذارد فراموش شود.
مرحوم شهيد صدوق، از شهداي اول نهضت هستند. خداوند در مورد ايشان فرموده: «اولئك اعظم درجه عند الله» چون ايشان، هم مهاجر بود، هم مجاهد. هم جهاد نفساني داشت و هم جهاد مالي؛ به خصوص قلم و بيانش. پيامبر(ص) به اميرالمؤمنين(ع) فرمود: «اگر يك نفر به سمت تو هدايت شود براي تو بهتر است از آن‎چه خورشيد بر آن مي‎تابد.» خداوند رحمتش كند. مرد بسيار شجاع، نترس و باسوادي بود.

حجت الاسلام والمسلمين محمدجواد رهنمائي

از افتخارات بنده اين است كه در دوران طفوليت با مرحوم شيخ صدوق مكتب مي‎رفتم. در حوزه هاي علميه‎ي اراك و قم شخصيت شناخته شده ‎اي بود. در قم، از شاگردان ممتاز، برجسته و از مستشكلين درس‎هاي اساتيد آن زمان بود. تا آن‎جايي كه ما از حالات ايشان اطلاع داشتيم، پدر ايشان هم يكي از علماي بزرگ آن زمان در منطقه‎ي تيكن گلپايگان بود كه با مرحوم حاج شيخ ميرزامحمدمهدي محمدي‎گلپايگاني رابطه داشتند. ايشان مرحوم شيخ صدوق را وصي خودش قرار داده بود.
به عقيده‎ي من از همان لحظه‎ي اول كه ايشان از دنيا رفت، با امام باقر(ع) و امام صادق(ع) محشور شد. اول پيامبران شفاعت مي كنند؛ بعد علما و بعد شهدا. ايشان از همان گروهي است كه اميد است فردا از شفعاي ما باشد. انشاء‎الله آن‎جا يادي از ما هم بكند و اسمي از ما ببرد. من خيلي به ايشان ارادت داشتم. بزرگ زاده، عالم‎زاده و با‎‎تقوا بود. با‎هوش بود. يك زكاوت مخصوص داشت. ايشان، بين چند نفري كه با هم بوديم و مكتب مي رفتيم و بعد وارد حوزه‎ي علميه‎ شديم، نابغه بود. خداوند انشاء‎الله او را همراه با پدر بزرگوارش با محمد و ال محمد(ص) هم‎نشين كند!

آيت‎الله محمدحسن فاضل‎گلپايگاني

ايشان يك مجتهد بود. مرحوم آيت‎الله گلپايگاني فرمودند: «علامت اين‎كه كسي درس را فهميده، اين است كه بتواند تدريس كند. كسي كه نفهميده باشد، نمي‎تواند به ديگري درس بدهد.» اين‎ها نشان مي‎دهد كه شهيد بزرگوار صدوق، آن‎چنان خوب درس خوانده بود كه توانست شاگردپرور باشد؛ شاگرداني با آينده‎اي خوب و درخشان. اين از خدمات بزرگ يك روحاني است كه ايشان به‎حمدالله هم خودش خوب فهميد و هم توانست خوب بفهماند.