سیزده سال مادری؛ تقدیم به مادران چشم انتظار

طفلکی پیرمرد حق دارد او نحیف است و داغ تو سنگین

کد خبر: ۳۹۲۵۸۰

چهارشنبه - ۱۹ آبان ۱۳۹۵ / 1395 19 August

سروده ای از محمدجواد الهیپور

ساعتت را به دست بسته پدر،سهم من هم چفیهای خونین

رفتی و آنچه از تو برگشته، ساعت و چفیه و پلاک و همین

سیزده سال خوب و شیرین را گریه کردیم شب به شب با هم

پدر از کار و غیرتت میگفت من هم از حسن خلق و دین و یقین

مشهد سال شصت یادت هست؟ روی دوش پدر سوار شدی

آرزویت چه بود پای ضریح که بریدی دل از زمان و زمین

کمرش درد میکند پدرت نصف شب ناله میزند از درد

من کمر خم نکردهام اما تو مرامت کجاست...خوش غیرت

دوستانت تمام برگشتند آخری این دو هفته پیش...امین...

پیکرش را میان اشک و گلاب صبح جمعه به خانه آوردند

محشری آفریده شد که نگو یا به قول خودت...بیا و ببین

سیزده سال مادری کردم بعد از آن هم که خون دل خوردم

بعد پنجاه و پنج سال امروز سر راحت گذاشتم به زمین

منبع: چشمه آیینه، گزیده شعر کنگره ایثار / به کوشش داریوش ذوالفقاری، معاونت فرهنگی و امور اجتماعی بنیاد شهید و امور ایثارگران، انتشارات مهر تابان 1395.