خاطرات شهید رضا بیگی؛ شهید مهر ماه

به گزارش نوید شاهد استان قم، شهید رضا بیگی فرزند علی در سال 1341 در شهر مقدس قم دیده به جهان گشود. او در تاریخ 16/7/60 در بیمارستان بر اثر اصابت ترکش خمپاره در جبهه خونین شهر به شهادت رسی و به لقاءالله پیوست.

کد خبر: ۳۹۱۷۷۱

دوشنبه - ۱۹ مهر ۱۳۹۵ / 1395 19 July

مشتاق بودن شهید نسبت به دعاها

یکی از شبهای تابستان به میهمانی یکی از اقوام رفته بودیم وقتی برمیگشتیم قرار بود آقا رضا جهت کاری به خانۀ ما بیاید. سر خیابان چهارمردان جلوی شیخان رسیدیم ایشان رو به من کرد و گفت برادر ناراحت نمیشوی من یک جایی بروم و مقداری دیرتر بیایم منزل شما اصرار کردم چه کاری برایت پیش آمده، اوّل فکر کردم چون شب جمعه است میخواهد برود به همسرش سر بزند. ولی با اصرار زیاد من ایشان گفت الان موقع دعای کمیل است میخواهم بروم حرم حضرت معصومه (س). گفتم ایرادی ندارد و رفت بعد از یکی دو ساعتی که آمد خیلی معذرت خواهی کرد و گفت ببخشید اگر دعا نمیرفتم از درون ناراحت بودم از این که اجازه دادی خیلی خوشحال شدم و ممنون هستم این خاطره حدود شش ماه قبل از شهادت ایشان بود.

خداحافظی ایشان موقع جبهه رفتن

زمانی که ایشان عازم جبهه بود قرار بود از ایستگاه راه آهن قم اعزام شود بعد از حلالیت از تمام فامیل و مادر و پدر و برادران به او گفتم مواظب باش شیطان در جبهه هم انسان را رها نمیکند و بعد نزدیکهای رفتن ایشان بود رو به او کرده و گفتم برای چه میروی میخواستم ببینم نظر او چیست رو به من کرد و گفت پدر خدا میداند خیلی دوستت دارم به ایشان گفتم من هم خیلی دوستت دارم ایشان گفت مادرم را خیلی دوست دارم در جواب گفتم خوب مادرت هم خیلی شما را دوست دارد ایشان ادامه داد همسرم را هم خیلی دوست دارم باز به ایشان گفتم خوب همسرت هم شما را خیلی دوست دارد ادامه داد برادرانم را خیلی دوست دارم در جواب گفتم آنها هم شما را دوست دارند و باز در ادامه گفت تمام فامیل را دوست دارم و دل کندن از این دوستیها خیلی سخت است ولی پدر جان خدا و اسلام را از همۀ شماها بیشتر دوست دارم این است که میخواهم بروم وقتی این جملات را شنیدم خیلی خوشحال شده و برای او آرزوی موفقیت کردم.

روزه گرفتن ایشان در ماه مبارک رمضان

یکی از روزهای ماه مبارک رمضان بود و چون آن روزها ماه رمضان در تابستان و روزها گرمای شدید بود و مثل امروز کولر و وسایل خنک کننده وجود نداشت، ایشان چون بعد از خوردن سحری سر کار نجاری میرفت و بعد از نماز ظهر و عصر که همیشه در مسجد به جماعت اقامه میکرد حدودهای ساعت 2 و 3 بعد از ظهر جهت استراحت به منزل میآمد یکی از آن روزها تشنگی خیلی به او فشار آورده بود از فرط تشنگی پیراهن خود را بالا زده بود و لبۀ فرش را بالا زده بود و شکم خود را روی زمین گذاشته بود و به او گفتم مادر جان اگر خیلی تشنهات هست برو کمی آب بخور گفت نه میخواهم سختی تشنگی فرزندان امام حسین (ع) را تجربه کنم و خیلی دوست دارم مثل شهدای کربلا با لب تشنه به شهادت برسم و آن روز با هر سختی بود به پایان رساند و روزۀ خود را کامل کرد.

در ایام انقلاب

روزی با برادرم آقا رضا به خیابان چهارمردان رفتیم جهت شعار دادن و راهپیمایی علیه رژیم ملعون شاه. استاد ایشان که حاج ابوالفضل مرگ بر شاه معروف بود جوان ها را جمع می کرد و علیه رژیم شاه خائن شعار می داد ایشان هم در این امر فعالیت بسیار زیادی داشت. در خیابان چهارمردان مشغول فعالیت بود که کماندوها با گاز اشک آور حمله کردند و ما را گرفتند بعد از کتک زدن یکی از آنها چیزی به دیگری گفت و ما را رها کردند گفتند بار آخرتان باشد بروید برادرم موتور گازی داشت سوار شدیم به طرف خانه پدر بزرگم در محله سلطان محمد شریف برویم. متوجه شدیم چون ما عکس حضرت امام (ره) و اعلامیه ایشان را داشتیم آنها ما را رها کرده بودند تا به منزل ما دسترسی پیدا کنند کماندوها را به کوچه پس کوچه های سلطان محمد شریف کشاند و در یک لحظه موتور را رها کردیم و فوراً روی یکی از پشت بامها رفتیم وقتی آنها فهمیدند دیگر دسترسی به ما ندارند از زور ناراحتی موتور ایشان را آتش زدند.

زمان انقلاب و فعالیت ایشان

اینجانب مدت زیادی را شاگرد ایشان بودم در زمان انقلاب ایشان عکس های حضرت امام را می آورد و میگفت برادر جان این عکس ها را در بین مردم پخش کنید، گاهی سئوال می کرد اگر میترسید نبرید، ولی چون آن عشق و علاقه ایشان را به اسلام و انقلاب و امام خمینی (ره) میدیدیم ما هم با رغبت این کار را انجام میدادیم. یک روز متوجه شدم ایشان با این حال چون عکسهای امام دست ما بود دورا دور هوای ما را هم داشت که مبادا به دست مأمورین ملعون شاه بیفتیم.

مدت زیادی در کنار ایشان به عنوان شاگرد نجاری کار کردم از لحاظ اخلاق و تقوا سرآمد بود در رابطه با واجبات خود بسیار کوشا و فعال و حتی نسبت به مستحبات نیز مصرّ بود ایشان از لحاظ ابتکاری دارای فعالیت زیاد با توجه به اینکه هم نجار بود برقکشی ساختمان کامل و موتورسازی را وارد بود و شهادت بهترین پاداش برای ایشان بود.

منبع: اسناد و مدارک موجود در بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قم