زندگینامه شهید قوام کیانی شهید مدافع خرمشهر

شهیدی که رمضان رفت و محرم برگشت

وی در عملیات های متعدد شرکت کرد و از هیچ تلاشی فروگذار نبود و رشات های فراوانی از خود به یادگار گذاشت. قوام کیانی سرانجام در تیرماه 1361 همزمان با رمضان سال 1402 در جریان عملیات رمضان در دفاع از خرمشهر و خاک پاک میهن در منطقه عملیاتی شلمچه به شهادت رسید و پیکر مطهرش مفقود شد.

کد خبر: ۳۹۱۶۵۴

شنبه - ۱۷ مهر ۱۳۹۵ / 1395 17 July

شهید قوام کیانی در دوم آبان ماه سال 1342 در شهر گیان از توابع شهرستان نهاوند استان همدان متولد شد. پدرش مراد کشاورز بود و از این راه زندگی خانواده را تامین می کرد.

قوام از همان کودکی طعم تنگدستی را چشید و در کنار تحصیل در امور کشاورزی همراه با سایر اعضای خانواده به پدر کمک می کرد.

مادرش زنی خانه دار و سختکوش بود و به امور مذهبی و اعتقادی همه بچه ها بخصوص قوام توجه ویژه داشت.

قوام پس از پایان دوره ابتدایی و راهنمایی در رشته مکانیک وارد دبیرستان شدو ورود وی به دبیرستان مصادف بود با سال های انقلاب و مبارزات مردم ایران علیه طاغوت.

قوام نیز همراه با سایر بچه های مدرسه و دوستان و فامیل به شکل های مختلف در راه پیروزی انقلاب تلاش می کرد و لحظه ای از مبارزه با رژیم طاغوت دست نکشید.

پس از صدور فرمان حضرت امام مبنی بر بسیج مستضعفین در 5 آذر سال 1358 و با آغاز جنگ تحمیلی عراق و استکبار جهانی علیه ایران در شهریور سال 1359، قوام نوجوان و پر شور از رویدادهای انقلاب، به بسیج مستضعفین پیوست و با عزمی راسخ به جبهه های نبرد اعزام شد.

وی در عملیات های متعدد شرکت کرد و از هیچ تلاشی فروگذار نبود و رشات های فراوانی از خود به یادگار گذاشت.

قوام کیانی سرانجام در تیرماه 1361 همزمان با رمضان سال 1402 در جریان عملیات رمضان در دفاع از خرمشهر و خاک پاک میهن در منطقه عملیاتی شلمچه به شهادت رسید و پیکر مطهرش مفقود شد.

پس از 35 سال و با تلاش جستجوگران نور در مناطق عملیاتی خرمشهر و همزمان با محرم سال 1395، پیکر وی همراه با پیکر 78 نفر از یارانش کشف و پس از انجام آزمایش های DNA روی استخوان های باقی مانده از آن نوجوان رشید، به آغوش خانواده برگردانده شد و بر روی دست های مردم زادگاهش تشییع شد. و این در حالی بود که پدر پیرش پس از سال ها چشم انتظاری از دنیا رفته بود، مادرش از فراق فرزند همچون شمع شده بود و دیگر رمقی برای به آغوش کشیدن فرزند نداشت و خواهر ها و برادرهایش به مردان و زنانی میان سال تبدیل شده بودند.

خانواده ای که سال ها انتظار عزیزشان، چمهایشان را هر روز متلاطم می کرد.

روحش شاد و راهش پر رهرو باد