وصیتنامه شهید محمد قاسم عبدالرحمن چاپاری

شهید محمد قاسم عبدالرحمن چاپاری هفتم فروردین ماه سال 1337 در تهران بدنیا آمد و در سن 23 سالگی به فیض شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۳۹۱۶۲۷

پنجشنبه - ۱۵ مهر ۱۳۹۵ / 1395 15 July

وصيتنامه برادر محمد قاسم عبدالرحمن چاپارى

آنهائى كه مخالف امام و روحانيون مبارز و متعهد و مخالف دولت رجائى مى‌باشند نبايد زير تابوت مرا بگيرند زيانكارترين مردم آنها هستند كه عمرشان را در راه حيات دنياى فانى تباه كردند و بخيال باطل پنداشتند نيكوكارى ميكنند .

انسان كه خدا را شناخت عاشق او ميشود و انسانى كه عاشق شد تمام پليدى ها را از خود ميراند تا اينكه خوشنود از نعمتهاى خدا پيش خداى خود ميرود و رستگار ميشود مادر مهربانم و برادر و خواهر عزيزم از اينكه من را در راه خدا و اسلام داديد ناراحت نباشيد خوشحال باشيد و با خداى بخشنده مهربان اينطور سخن بگوئيد كه خدايا يك فرزند در راه تو قابل ندارد فرزندانم را و نيز خود را اگر تو بخواهى در راه تو ميدهم و اين هديه ناقابل را از من بپذير كه از حسين عليه السلام و ديگر ائمه خدا بالاتر نيستم، انسانيكه خود راشناخت اسلام و خدا را شناخت همه كارهاى صالح را يك وظيفه ميداند من منتى بر خدا ندارم و شماها هم نداريد اين يك وظيفه است و همه ما مسئوليم در راه خدا با جان و مال و زبان جهاد كنيم هركس اينكار را نكند خلاف كار است و مجازات ميشود مادر جان من با چشمى باز و اراده راسخ و با شادى و هيجان خاصى بطرف جهاد عليه كفر رفتم تا شكر نعمتهاى خدا را بجا آورم شايد رستگار شدم و ما همه از اوئيم و بسوى او باز خواهيم گشت بسخنان امام خوب گوش دهيد و عمل كنيد تا رستگار شويد زيرا خدا در هر دوره راهنمائى براى هدايت و ارشاد مردم فرستاده كه آن راهنما حجت خدا بود و در اين دوره امام خمينى حجت خداست .

امام ما را از تاريكى ظلمت بطرف روشنائى هدايت كرد امام خمينى همه كسانى كه بطرف فطرت بيگانه و طاغوتى رفته بودند يا گرايش بيشتر داشتند بطرف فطرت خدائى خويش برگردانيده و عليه طاغوت استعمار و استثمار بسيج كرده‌اند قسم به خدا ،به كعبه، به هابيليان تاريخ ،به شهيدان اعصار و قرون به پيام‌آوران الهى به كتابهاى آسمانى به قرآن -به محمد- به على- به مهدى موعود به امام عزيز به گلگون كفنان انقلاب به قطره قطره خون شهيدان جبهه نبرد تا در مسجد كوفه به نماز بايستم تا در بيت المقدس فرياد تكبير سر بدهم.

مادرم من نميگويم كه برايم گريه نكن ولى آهسته‌آهسته كه دشمن خوشحالى نكند و برادرم كه اسلحه من را بزمين نگذاريد كه دشمن آنرا بردارد

براى خواهرانم - براى دوستانم كه رهبر را فراموش نكنيد.

اين دو چيز را بزمين نگذاريد قرآن و ولايت فقيه

والسلام

انتهای پیام/

منبع: مرکز اسناد ایثارگران تهران بزرگ