«تفکر» از منظر یک شهید

شهید قادر اسدی در وصیت نامه اش چنین مینویسد: خودتان را انقلابى حساب كنيد كه بعداً پشيمان مي شويد، كتاب بخوانيد آگاه می شويد، لااقل سواد نداريد فكر كنيد و هميشه با سواد متعهّد و حزب اللهى باشید كه منحرف نشوید

کد خبر: ۳۹۱۵۵۶

سه‌شنبه - ۱۳ مهر ۱۳۹۵ / 1395 13 July

نام شهید: قادر اسدی

تاریخ تولد: 46/10/8

تارخ شهادت: 61/7/12

محل شهادت: سومار

بسم الله الرحمن الرحيم

* ولا تحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون * نپنداريد كسانى كه در راه خدا كشته مي شوند مرده اند، بلكه زندگانى هستند جاويد و نزد خدا روزى مي گيرند.

اينجانب قادر اسدى اقرار مي نمايم كه بر وحدانيّت خداوند متعال و به 124 هزار پيامبر كه اول آنها حضرت آدم و آخر آنها حضرت محمّد رسول الله (ص) معتقدم و به چهارده معصوم علیهم السّلام ايمان دارم و از آنها در هر كارى استمداد مي طلبم و سيره و راه و روش آنها را الگو ساخته و از آن‌ها پيروى مى كنم و بعد درود بر پيغمبر اسلام (ص) و ياران او، درود و سلام بر تمام شهيدان اسلام، و درود و سلام بى پايان به رهبركبير انقلاب اسلامى ايران حضرت آيت الله العظمى سيّد روح الله الموسوى الخمينى مرجع عاليقدر عالم تشيِع اسلام، درود به شهيدان كربلا وكربلاى ايران. ضمناً به مادر نور چشمم و پدرعزيزم عرض مى كنم كه اگر از اينجانب قادر اسدى كوچكترين خطايى سرزده و شما رنجيده شده ايد إن شاءالله مى بخشيد. وصيّت مى كنم پدر و مادر و دوستان و آشنايان عزيز خودم و به تمام كسانى كه اين ورقه را مى خوانند مى گويم كه من بدون اجبار و اكراه اين وصيّت نامه را با دست خط خود نوشته و هيچكس مرا اجبار در نوشتن اين وصيّت نامه نساخته است. به عرض ‌مادرم و پدرم مى رسانم كه بنده ی حقير به جبهه ی حق عليه باطل عازم شده ام و آرزو دارم كه اگر در اين راه پرافتخار اسلام كه هدف پياده كردن احكام خداوند متعال است شهيد شدم، جنازه ام را در امامزاده محمّد دفن كنيد و بر جنازه ام و بخاطر من گريه نكنيد كه دشمن از اينگونه رفتارها شاد مى شود. گريه ی شما باعث رنجاندن روحم مى شود و راضى نيستم مادرم و خواهرم در سوگوارى من دست بر سر و سينه زده و موهايشان را بِكنندكه باعث خوشحالى دشمن شود و خواهش مى كنم از اين كارها خوددارى كنيد. به پدرم و برادرانم توصيه مى كنم كه در راه انقلاب اسلامى زحمت بكشيد و خون شهيدان را محترم بشمارند..
يك پيام به دوستان و آشنايان : دوستان و آشنايان هيچ‌كس اقرار و با زور به اينجانب نگفت كه بايد بروى به جبهه و بنده با ميل خودم به جبهه مي روم. حتّى مادرم نگفت كه تو بايد بروى ‌به جبهه و از شما خواهش مي كنم كه پشت سراين بنده گريه نكنيد و ناراحت نباشيد و نگوييد كه اگر نمى رفت شهيد نمي شد، اين يك نوع كفر نعمت است و هيچ موقع گريه نكنيد و ناراحت نباشيد زيرا كه بنده با ميل خودم رفتم و هميشه افتخار كنيد. از خانواده تان بفرستيد به جبهه ها اگر شهيد شدند خوشا به حالش و اگر زنده ماند مقام شهيد را حتماً مي برد. كسى را هم سرزنش نكنيد و خودتان را انقلابى حساب كنيد كه بعداً پشيمان مي شويد، كتاب بخوانيد آگاه می شويد، لااقل سواد نداريد فكر كنيد و هميشه با سواد متعهّد و حزب اللهى باشید كه منحرف نشوید. والسّلام عليكم ورحمه الله و بركاته. ماه مبارك رمضان 1401 ه.ق 1361/4/23 قادر اسدى

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری