شهید علیرضا ملازم معصومی

به گزارش نوید شاهد استان قم، شهید علیرضا ملازم معصومی فرزند موسی از شهدای انقلاب اسلامی است که در سال 1334 در شهر مقدس قم دیده به جهان گشود. او در روز جمعه 17 شهریور 57هنگام تظاهرات علیه رژیم شاه با اصابت گلوله ای به سرش توسط مامورین سیه روی آریا مهری به شهادت رسید.

کد خبر: ۳۸۹۹۸۱

سه‌شنبه - ۰۲ شهريور ۱۳۹۵ / 1395 02 June

در عصر جمعه یکی از روزهای سال 1334 در یکی از هزاران خانواده مستضعف شهر قم، در خانواده موسی معصومی مرد خدا چشم به جهان گشود. خانواده اش که ارادت خاصی به پیشوایان اسلام داشتند نام او را علیرضا نهادند. علی دوران کودکی را پشت سر گذاشت و راهی دبستان شد. شش سال بعد به دبیرستان ابوریحان تهران رفت. سپس دوره دو ساله ی انستیتو صنایع غذایی را در مشهد به پایان برد.

همه آنهایی که علی را از نزدیک می شناختند بدین واقعیت اعتراف داشتند که علی محو در اسلام شده بود. و با تمام وجود به اعتلای آن همت می کرد و درر این راه با آغوشی گشاده پذیرای خطرها و رنجهای ناشی از آن بود. چند بار به زندانهای مشهد و قم افتاد و هر بار با آگاهیهای چشمگیری که از طرق مبارزه داشت موفق بود و با وجود شکنجه های فراوان به قول معلم شهید علی شریعتی حسرت شنیدن یک آخ را هم بر دل سیاه مزدوران و شکنجه گران دست آموز آمریکای جنایتکار و اسرائیل غاصب خونخوار می گذاشت. در تظاهرات با تمام جانش فریاد "مرگ بر آمریکا و زنده باد اسلام" می کشید. بالاخره روز جمعه 17 شهریور 57 فرا رسید. در آن روز دوستان علی ضمن آنکه شاهد سیمای آرام ولبخند صمیمی و همیشگی او بودند، به خوبی احساس می کردند که نوعی شادی توام با انتظار وجود آن رزمنده پاک را در برگرفته است.

علی آن روز خود را به میدان شهدا رساند. تا رسیدن او کار تمام شده بود و دژخیمان هزاران انسان پاک چون او را به شهادت رسانده بودند. او که خود را در برابر خدا و مردمم مسئول می دانست مردم را به دادن خون به زخمی ها فرا خواند و خود پیشاپیش جمعیت الله گویان به طرف بیمارستان بازرگانان در خیابان دی به راه افتاد. دوستانش که جنازه او را به بهشت زهرا برده بودند گفتند او پس از اهدای خون در حالی که به مردم آن طرف می گفت: برادران و خواهران زخمی شما نیاز به خون دارند، یکمرتبه به زمین افتاد ولی دوباره به زحمت بلند شد. ما فکر می کردیم افتادنش ناشی از ضعف بدنی اوست اما مامورین سیه روی آریا مهری که در آن مناطق پراکنده شده بودند و همه جا در پی مبارزین می گشتند تیر دوم را به پیشانیش زدند. عمال جنایتکار شاه حاضر نبودند جنازه در قم به خاک سپرده شود. سرانجام با کوشش بسیار جنازه او را تحویل گرفته و در زادگاهش قم به خاک سپردند.

منبع: اسناد و مدارک موجود در بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قم