زندگی نامه آزاده سرافراز محمدعلی ملتجایی فرید

... ملتجایی‌فرید که به دلیل اصابت گلوله از ناحیه پا مجروح شده بود، به همراه تعدادی دیگر از رزمندگان چند روزی را در بیابان محاصره بودند و در نهایت به اسارت عراقی‌ها درآمدند.

کد خبر: ۳۸۹۸۰۰

چهارشنبه - ۲۷ مرداد ۱۳۹۵ / 1395 27 May

محمدعلی ملتجایی‌فرید متولد 1345 در تبریز است که در 14 سالگی تصمیم به حضور در جبهه گرفت اما به دلیل سن کم اجازه حضور در جبهه را نیافت و با دستکاری برگه اعزام شخص دیگری راهی جبهه شد و در جبهه به دلیل سن کم به کارهای پشت جبهه و چوپانی مشغول شد. وی همراه با نیروهایی که به خط مقدم رفته بودند، از جبهه بازگشت.

نهم آبان 1360 وی بار دیگر به جبهه اعزام شد، در مجموعه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی آموزش دید و به منطقه دار‌بلوط اعزام شد. در 20 آذر سال 1360، طی عملیات مطلع‌الفجر که نخستین عملیات مشترک سپاه و ارتش بود، ستون پنجم(جاسوسان) این عملیات را به دشمن اطلاع دادند و ملتجایی‌فرید که به دلیل اصابت گلوله از ناحیه پا مجروح شده بود، به همراه تعدادی دیگر از رزمندگان چند روزی را در بیابان محاصره بودند و در نهایت به اسارت عراقی‌ها درآمدند.

در بیمارستان عراق، پای ملتجایی‌فرید قطع و از اول اسفند60 به اردوگاه العنبر منتقل شد. در این اردوگاه با زنده‌یاد ابوترابی آشنا شد و 27 ماه در اسارت بود. سال1362 عراق تصمیم گرفت که اسیران قطع عضو (نزدیک به 180 نفر) را آزاد کند. که ملتجایی نیز در نتیجه چنین تصمیمی (9 بهمن 1362) آزاد می‌شود.

هفتم آبان سال 63 به جبهه‌ها بازگشت و در مدتی که در ایران حضور داشت، می‌کوشید عکس و نامه‌هایی از خانواده اسیران را که در شهرستان‌های مختلف ایران بودند، به دست اسیران ایرانی در عراق برساند. تمام اسیرانی که زمانی با او هم‌بند بودند، آرزو می‌کردند نامه‌ای از جانب ملتجایی برای آنها نیز ارسال شود و به این ترتیب از احوال خانواده خود باخبر شوند. رخی اسیران نامه‌های جالبی دریافت می‌کردند. برای مثال، پشت عکس امام رضا(ع) در یکی از نامه‌ها، تصویر امام خمینی(ره) جاسازی شده بود و این به روحیه‌بخشی در آن زندان انجامید.

محمدعلی ملتجایی‌فرید هنوز هم به نمایندگی از قشر آزادگان استان آذربایجان شرقی در جبهه خدمت به این عزیزان و خانوادهای معززشان مشغول فعالیت می باشند.

همچنین در مصاحباتی از ایشان به عمل آمد، کتابی با عنوان تجمع ممنوع حاصل 50 ساعت مصاحبه در 258 صفحه گردآوری گردید و به چاپ رسید.

منبع: مرکز اسناد فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران آذربایجان شرقی