زندگي نامه شهيد هدايت اله آذري/شهادت هشتم مرداد ماه/عملیات والفجر 2

از اينکه بدون اجازه شما به جبهه آمدم عذر مي خواهم چون وقت کافي نبود که به حضورتان برسم اگر شهيد شدم افتخار کنيد چون توانستيد امانتي که خدا به شما عطا کرده بود و مي توانست هر آن از شما بگيرد به بهترين وجه او را به درگاهش تقديم کرديد...

کد خبر: ۳۸۸۹۸۴

پنجشنبه - ۰۷ مرداد ۱۳۹۵ / 1395 07 May

بسمه تعالي

زندگينامه شهيد بسيجی هدايت اله آذري:
شهيد هدايت اله آذري در دوم فروردین  1346 در خانواده اي مذهبي و متوسط متولد شد ،
تحصيلات ابتدايي را به پايان رساند و تحصيل خود را در مدرسه راهنمائي فردوسي ادامه داد.
کلاس دوم راهنمائي بود که سنگر مدرسه را رها نمود و عازم جبهه جنوب گرديد پس از مدتي (حدود سه ماه ) جنگيدن با سپاهيان کفر سالم به شهر خود بازگشت اما بازگشت به شهرش و شهادت پسر عمه اش شهيد مجيد کمال پور او را بيشتر مشتاق کرد تا دوباره به جبهه برود و عليه بعثيان کافر بجنگد .
شهيد هدايت اله آذري براي دومين بار همراه با ديگر ياوران اسلام با گردان اميرالمومنين (ع) در روز 26 ماه مبارک رمضان عازم جبهه غرب گرديد و در عمليات افتخار آفرين والفجر 2 شرکت کرد و در روز هشتم مردادماه 62 به دست مزدوران ددمنش آمريکايي صدام به شهادت رسيد .
برادر شهيدمان در نامه اي که براي خانواده اش نوشته بود خطاب به پدرش چنين گفته است:
از آنجا که جبهه رفتن يک وظيفه شرعي و دستور امام است براي حفظ قرآن و اسلام و خون شهدا به جبهه آمدم تا آخرين قطره خونم عليه دشمنان بجنگم
و در نامه ديگر قبل از شروع عمليات والفجر خطاب به پدر چنين مي گويد:
از اينکه بدون اجازه شما به جبهه آمدم عذر مي خواهم چون وقت کافي نبود که به حضورتان برسم اگر شهيد شدم افتخار کنيد چون توانستيد امانتي که خدا به شما عطا کرده بود و مي توانست هر آن از شما بگيرد به بهترين وجه او را به درگاهش تقديم کرديد و بدانيد قرآن کريم با ما چنين سخن مي گويد . ولا تحسبن الذين قتلوا في سبيل ا... امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون .
برادر شهيدمان عشق زياد به اسلام داشت و در راه رسيدن به هدفش که آرمان متعالي اسلام بود لحظه اي درنگ نمي کرد . امام را آئينه تمام نماي اسلام واقعي مي دانست و از تفرقه و نفاق رنج مي برد در مصيبتهاي شهيدان شرکت مي کرد و اشک بسياري مي ريخت معتقد بود که مردي و مردانگي و عزت و شرف در گرو انسان زيستن در پرتو ولايت فقيه مي باشد .

در ماههاي آخر حياتش مصمم شد که بزرگترين کار را در زندگيش انجام دهد کاري که حسين و يارانش در کربلاي اسلام نمودند . تصميم گرفت که خونش را چون سرور شهيدان نثار درخت اسلام سازد و در تبار و دوام آن شهيد گردد حيات پرشور او با ورود به بسيج سپاه پاسداران رنگ تازه اي گرفت رنگ سفر ، سفري شتابان به مقصدي نمايان سفري عظيم به سوي معبودي کريم ،
آري عاقبت مسافر ما که حياتش را ساخته و هدفش را يافته آماده پروزا شد سفري به دياري ديگر ، دياري که مقصد و مقصود و جايگاه ابديش بود و او با ايمان و اعتقاد و شناخت از عهده امتحان بزرگ الهي که همان شهادت بود بيرون آمد و به نداي رهبر بزرگش امام خميني پاسخ داد که مقلد واقعي است ، پاسخي خونرنگ با فتحي خونرنگ در بستري خونرنگ و در سرزميني خونرنگ در جبهه غرب در فتح پادگان حاج عمران عراق به صف شهيدان گلگون کفن اسلام مي پيوندد . دليرانه جنگيد و پيش تاخت تا خط سرخ شهادت را که حسين (ع) از بهترين مأمن عبادت ترسيم کرده بود تداوم بخشيد همان خطي که ما به دوام و بقاي اسلام بوده است و خواهد بود اما بيائيد ما هم از مکتب شهدا درس آموزيم بيائيد ما هم پاسداران خون اين جوانان ايثارگر باشيم تا پيامشان ، هدفشان و راهشان بيانديشيم متعهد و مسئول شويم و بياموزيم و عبرت بگيريم ، باشد که ادامه دهندگان راه و رساننده پيامشان باشيم .

يادش گرامي و راهش پررهرو باد .

منبع: مر کز اسناد ایثارگران