نوشته ای منتشر نشده از شهید علی محمد فلاح نژاد (سری دوم):

مبادا شهدا را در پیش حضرت باریتعالی خجل سازید

باز سفارش می کنم مبادا شهدا را در پیش حضرت باری تعالی خجل سازید مبادا با اعمالتان دست ما را به جهت شفاعتتان ببندید مبادا با ریایتان دل رسول الله را بیازارید.

کد خبر: ۳۸۸۰۳۱

دوشنبه - ۳۱ خرداد ۱۳۹۵ / 1395 31 March

پایگاه اطلاع رسانی جامع فرهنگ ایثار و شهادت نوید شاهد استان البرز نوشته ای از شهيد فلاح نژاد با موضوع «اشاعه فرهنگ انقلاب» برای نخستین بار منتشر می کند:

آنچه در توان دارید در راه وصول توفیق اسلام در دنیا و ترویج آن و اشاعه فرهنگ انقلاب و مفاهیم غنی آن اولاً در بین خودتان و ثانیاً در اقصی نقاط آفاق وانفس عالم و عالمیان بکار بندید و با برخورداری از تقوی اخلاص و التزام عملی به تمامی احکام الله و حراست از حدود الله و انجام مستحبات و اجتناب از مکروهات، هر چه زودتر زمینه ظهور و فرج منجی دردمندان منتظر، منتظران شیر و جان فاطمه(س) زمین برانداز ظلم و تقاص گیرنده خون حسین و تمامی مظلومان عالم و اقامه کننده قسط و عدل مهدی منتظر را خواهم سازید و بر خود این افتخار را جاودانه داشته باشید که کشورتان کشور امام زمان باقی بماند و همچنان قدوم مبارکش را بر خاک سر شما بنهد.

« رعایت تقوی، اخلاص و التزام عملی به تمام احکام و حفظ حدود الهی»

ما حامل بار مسئولیت شهیدان بودیم با رفتنمان مسئولیت آن با امت است.

دریده تن، شما استکبار را خلع سلاح کردید، شما اقیانوس خونتان به یقین با تلاطم مقدس خویش، انسانیت وامانده را روح تازه ای دمید و کاخ هر آنچه غیر خدایی و ضد خدایی بود را بر افکند، شما رفتید و بار بر دوش من گذاشتید من هم آمدم و بار بر دوش این امت حزب الله تلنبار کردم و حال تو ای امت اسلام ای تک درخت شوره زار وسیع کفر و الحاد و نفاق جهانی به خود آی، فرصت غنیمت دار که فردا دیر است علم مبارزه بر دوش گیر و ره حسین پوی تا به شفاعت حسین رسی به دیدار مولا حسین نائل شوی، ای شمایان در پشت جبهه بخدا قسم گر لختی اهمال ورزید و کفران نعمت آزادی و استقلال و جمهوری اسلامی تان را کنید خداوند این نعمت عظمی را که از شما سلب خواهد کرد، مبادا شما را با تمرد از امر ولی امرتان آن نفس قدسی، آن نائب بر حق مهدی(عج)، آن باب اخوت،آن کلید وحدت، آن روح الهی روح الله، خداوند از شما سلب نعم فرماید. هر آنچه کرد و در آخر راه به تنها سلاح دست خواهم برد. شهادت آری با شهادتم غاصبان قدس و حرمین شریفین و عتبات عالیات و تمامی امکنه مقدسه کاخ نشینان سفید و سرخ و تمامی به زنجیر کشان مستضعفان را به پای منبر محاکمه خواهم کشید همان سان که خون اربابم حسین(ع) تمامی ظالمیت را بمحاکمه کشاند..

و توی ای تاریخ و تو ای کربلای ایران و تو ای دشت خونین و تو ای شهر مخروبه شاهد باش که من با خون خود به سالارم عرض کردم « یا اَباعَبْدِاللَّهِ اِنّی سِلْمٌ لِمَنْ سالَمَکُمْ وَ حَرْبٌ لِمَنْ حارَبَکُمْ»

آری شهادت زینت محمد و آلش است میراث امت او، چه باک از شهادت که خود تولدی نورانی است، خود تازه آغازی است بر پایانی کوتاه و کانالی است تا از عمر دنیا به مقر عقبی برسیم، مرغابی را چه باک از آب، ای راهیان ره سرخ شهادت، گل غنچه های دشت صیانت و تقوی ای شکوفه های باغ رسالت، ای سرخ جامگان و مبادا با تمرد از امامان دل اول اماممان علی (ع) را درد آورید و مبادا شما را با تفرقه جگر پاره پاره امام حسنمان را نمک پاشید.

مبادا شما را که با ظلم و سکوت در ظلم ظالمین و ترک امر به معروف و نهی از منکر بدن پاک چاک سینه سرور مظلومان حسین ابن علی را چاک تر کنید و خلاصه مبادا شما را که با تخطی از حدود الله دل شکسته زهرا (س) را با شکنجه آزار دهید و باران رحمت واسعه حق تعالی را برخود حرام سازید دیگر سفارش نمی کنم.

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری