شهید آنكه حيات مي بخشد

نویسنده خاطرات شهید امان الهی آورده است: عظمت این مرد مرا سخت در حیرت فرو برده بود.چگونه می شود یک نفر هم ارتش را تجربه کند، هم سپاه و بسیج و کمیته و نیروی انتظامی و وزارت کشور را. هم رزم را، هم اسارت را و هم جراحت... هم سخنرانی قاهر باشد، هم مداحی خالص. هم شهید و هم فرزند شهید.

کد خبر: ۳۸۷۷۰۷

يکشنبه - ۲۳ خرداد ۱۳۹۵ / 1395 23 March

اختصاصی نویدشاهد: شهید بن شهید، رزمنده خستگي‌ناپذير شهید والامقام «محمود امان اللهی»، جانباز، رزمنده مقاومت 35 مردمی خرمشهر، را‌بط ميان سرهنگ نامجو و محمد جهان‌آرا، آزاده مجروج زندانهای رژیم بعث، مشاور اجرايي فرمانده نیروی زمینی ارتش، معاون هماهنگ‌كننده عقيدتي سياسي ناحيه انتظامي كردستان بنا به وصيتش، قلب و كليه‌هایش به 3 نفر از نيازمندان كه سال‌ها از درد بيماري رنج مي‌كشيدند، اهدا گرديد و شانزده سال پیش در خرداد ماه سال 69 در چنین روزهای به سوی ملکوت اعلی رهسپار شد.

وقتي داخل اتاق شدم، گريه ام گرفت . گفتم : خدا نكند تو مريض باشي. گفت: «چيزيم نيست. ناراحت نشو. فقط كمي سرم درد مي كند »
باز هم گريه كردم . گفتم: دكترها گفتند مرگ مغزي مي شوي. درست است؟!

وقتي فهميد كه مي دانم، گفت: به همسر و مادرم سفارش كن هر جاي«بدنم قابل پيوند بود، اهدا كنند. تأكيد كن حتماً به وصيتم عمل كنند. تا قبل از شهادت، چيزي درباره ي خواسته اش نگفتم .
اما وقتي شهيد شد، گفتم: وصيت كرده اعضاي بدنش اهدا بشود. منتقلش كردند بيمارستان شريعتي تهران. پيوند در آن جا صورت گرفت.

روزهای آخر وقتي در بيمارستان خانواده تهران که بستري بود. گفت: يك نامه نوشتم، گذاشتم تو كتابخانه ام؛ بين كتابهاي شهيد مطهري.  زنگ بزن به برهان مرادي. بگو حتماً اين نامه را بياورد تهران.

نامه را آورند، نامه تحويل تيمسار دادبين شد. و بعد از اعلام مرگ مغزي (شهادت)، تيمسار جلسه اي با خانواده ایشان گذاشت و نامه را باز کرد و خواند: «كليه، قلب و تمام اعضاي بدنم را كه قابل  پيوند مي باشد،اهدا كنيد.»...

و سرانجام طبق وصيتش بعد از اهداي اعضا، جنازه در بهشت زهراي تهران غسل و به كردستان منتقل شد.

روحش شاد و قرین رحمت واسعه الهی

برگرفته از کتاب تازه منتشر شده نشر شاهدبا عنوان درنگی با خاطرات شهید محمود امان اللهی در «شهید بن شهید» نشر شاهد به قلم رحیم مخدومی