روایتی از احمد دواتگر

حکایت پیرزن عراقی که آب میوه به اسرای ایرانی داد

هیچ گاه یادم نمی رود آن پیر زن عراقی را که وقتی فهمید ما اسرای ایرانی هستیم به دلیل شلوغ بودن محوطه از فرصت استفاده کرده و یواشکی چند تا آبمیوه به داخل سالنی که در آن بودیم انداخت. اما سرباز عراقی وقتی متوجه این موضوع شد، قنداق تفنگش را روی بدن آن پیرزن فرود آورد ......

کد خبر: ۳۸۷۱۷۹

پنجشنبه - ۰۶ خرداد ۱۳۹۵ / 1395 06 March

به گزارش نوید شاهد به نقل از حفظ آثار مازندران، به بهانه تک شلمچه که در تاریخ 4 خرداد 1367 اتفاق افتاد، خاطره ای از آزاده و جانباز هشت سال دفاع مقدس به دفتر خبرگزاری دفاع مقدس در مازندران ارسال شد که در ادامه می آید:

یکی دو روزی بود که به دلیل عفونت و غوطه ور شدن کرم روی زخم های بدنمون به اتفاق برخی از دوستان خصوصا شهید توکلی از اصفهان، از زندان الرشید به بیمارستان الرشید بغداد انتقال یافته بودیم.

همان شب اول دوست عزیز ما توکلی که به هنگام اسارت عراقی ها چندین فشنگ کلاش را روی بدنش خالی کرده بودند؛ توی اتاق عمل به شهادت رسانده و او را برای ساعاتی کنارمان قرار دادند. از قرار پزشکان عراقی کلیه ها و قلب او را برداشته بودند زیرا بغل کلیه ها و قلب او شکاف عمیقی وجود داشت.

به غیر از شهید توکلی که بی رحمانه به شهادت رسیده بود یکی از بچه های دیگر که طلبه هم بوده است را به همین صورت به شهادت رساندند.

فردای آن روز همه بچه ها توی حال و هوای خاصی قرار گرفته بودند انگار کسی رمق حرف زدن با فرد دیگری را نداشته است اما اون روز را به هر طریقی که بود پشت سر گذاشتیم.

دو روزی بود که از شهادت دوستانمون می گذشت؛ اون روز نگهبان های عراقی بدجوری خوشحال به نظر می رسیدند یکی از بچه ها که توانسته بود از زبانشان حرف بکشد به ما گفت عراق در شلمچه تک کرده و ......

باورش برایمان توی اون لحظات، بسیار سخت بود خصوصا اطلاعات دقیقی از این موضوع نداشتیم، با آوردن برخی از مجروحین عراقی به سالن روبروی ما که فضای آن آزاد بود متوجه شدیم که این موضوع جدی می باشد اما شک داشتیم شک از این بابت که دقیقا نمی دانستیم آیا عراق در شلمچه عملیات کرده یا منطقه دیگر؟

تا آنکه بعد ازظهر آن روز از طریق برخی از خانواده های مجروحین عراقی که به ملاقات بچه هایشان آمده بودند، متوجه شدیم این خبر صحت دارد.

هیچ گاه یادم نمی رود آن پیر زن عراقی را که وقتی فهمید ما اسرای ایرانی هستیم به دلیل شلوغ بودن محوطه از فرصت استفاده کرده و یواشکی چند تا آبمیوه به داخل سالنی که در آن بودیم انداخت اما سرباز عراقی وقتی متوجه این موضوع گردید، قنداق تفنگش را روی بدن اون پیرزن فرود آورد ......

شادی نگهبان های عراقی خصوصا بلند کردن رادیویی که دائما مارش نظامی را به همراه ترانه های عربی پخش می کرد، حسابی اعصابمان را به هم ریخته بود.

اون هم زمانی که نمی دانستیم در ایران چه خبر است تا این که صبح یکی از روزها چند نفر از بچه های مجروح تک شلمچه را به داخل سالنی که از هر طرف با سیم خاردار محصور شده بود و ما در آن بودیم؛ آوردند در میانشان یکی از بچه ها آشنا به نظر می رسید خوب دقت کردم دیدم آقا جواد اکبرزاده نیاکی می باشد. داد زدم جواد!! جواد! جواد که تازه متوجه صدام شده بود به طرفم آمد توی دستش یک شیشه، شبیه به شیشه خیارشور بود که بوسیله شلنگی که توی شکمش قرار داشت، لخته های خون توی آن ریخته می شد.

بغلش کردم و برای دقایقی با هم گریه کرده بودیم از دیدنم خوشحال شده بود و گفت فلانی مگر تو شهید نشده بودی ... گفتم نه مگه نمی بینی؟

گفت بعد از تک فاو بچه هایی که توانسته بودند از اروند فرار کنند گفته بودند شما شهید شده اید ..... چقدر توی خرمشهر برای شما عزاداری کرده بودیم و....

گفتم بی خیال تو اینجا چه می کنی؟ چه اتفاقی افتاده؟ گفت: دشمن شلمچه را گرفت. گفتم از بچه ها چه خبر؟ گفت: عباس شیرزاد اسکی، قاسم اردشیر؛ اصغر نبی پور و....... شهید و سعید مفتاح نیاکی، غلامحسین برومند؛ حبیب مصلحی، مجید زارع؛ حمید همایونی؛ وحید تجن جاری؛ جواد سعادت نیاکی؛ و بعضی دیگر از بچه های آمل هم اسیر شده اند.

شنیدن این خبر و مسائل مربوط به تک شلمچه توی اون لحظه به مانند پتکی بود که روی سرم فرود آمد.

خوب به یاد دارم آقا جواد داشت حرف می زد که به یک باره بغضش ترکید و برای بار دیگر لحظاتی اشک هایمان سرازیر شد و .....

می گفت از خواهرزاده ام مصطفی عزیزی و محمد جواد اصغری و ... هیچ اطلاعی ندارم ( هر دو این عزیزان در تک شلمچه به شهادت رسیدند و سال ها بعد جنازه مبارک آن ها توسط تیم تفحص پیدا گردید) گفتم انشاالله که سالمند و توانستند از محاصره فرار نمایند ......

حدود ۲۸ سال از آن دوران می گذرد اما همچنان شنیدن خاطرات تلخ تک شلمچه در ۱۳۶۷/۳/۴ از سوی دوستانی که در آن روز اسیر شده بودند توی ذهنم به عنوان کسی که در تک فاو ۱۳۶۷/۱/۲۹ اسیر شده است باقی مانده.

خاطراتی که شباهت بسیار زیادی به هم دارد خصوصا مقاومت بچه های گردان یارسول(ص) از لشکر ۲۵ کربلا در این دو تکی که ارتش عراق شکل داده بود.
یاد و نام همه شهدای مظلوم تک شلمچه گرامی باد