وصیت نامه شهید عباس کریمی

نوید شاهد: ....(درشهادتم) صبر را پیشه خود کنید، ‌صبر به معنای تسلیم شدن در مقابل باطل و ناحق نیست،‌ بلکه استواری و ایستادگی در برابر ناملایمات، سختی ها و گرفتاری ها، همچنین مبارزه سرسخت با مشکلات زندگی، مبارزه با هوای نفس و اجرای کلیه دستورات امام (ره) است.

کد خبر: ۳۸۷۱۰۵

سه‌شنبه - ۰۴ خرداد ۱۳۹۵ / 1395 04 March

همیشه با توکل به خدا و توجه به ائمه معصومین(ع) واطاعت از دستورات رهبر عزیر و عالیقدرمان بر دشمنان بتازید تا آنها را از صفحه روزگار بردارید و هیچ وقت بر پیروزیهایتان مغرور نشوید.
خطاب به خانواده و امت حزب الله:
....(درشهادتم) صبر را پیشه خود کنید، ‌صبر به معنای تسلیم شدن در مقابل باطل و ناحق نیست،‌ بلکه استواری و ایستادگی در برابر ناملایمات، سختی ها و گرفتاری ها، همچنین مبارزه سرسخت با مشکلات زندگی، مبارزه با هوای نفس و اجرای کلیه دستورات امام (ره) است.

وصیت نامه شهید:
" چرا در راه خدا و در راه آن مردم بیچاره ازمردها و زن ها و بچه هایی که تحت شکنجه قرار گرفته اند، نمی جنگید." سوره نساء، آیه 75
"بکشید کافران را تا برکنده شود ریشه فساد و دین به دین خدا منحصر شود"
سوره بقره، آیه 193
هیچ قطره ای در مقیاس حقیقت، در نزد خدا از قطره خونی که در راه خدا ریخته شود، بهتر نیست و من می خواهم که با این قطره خون به عشقم برسم که خداست. شهید کسی است که حقیقت و هدایت الهی را درک کرد و برای این حقیقت، پایداری کرد و جان داد. شهادت در اسلام نه مرگی است که دشمن بر مجاهد تحمیل می کند، بلکه انتخابی است که وی با تمام آگاهی و شعور و شناختش به آن دست می یازد.
" به آنها که در راه خدا کشته می شوند، نگویید مردگان، بلکه آنها زنده اند؛ ولی شما در نمی یابید" سوره بقره، آینه 155
شهادت برای من فیض بزرگی بود، من لیاقت شهید بودن را نداشتم و امیدوارم آنهایی که قبل و بعد از من به شهادت نائل آمده اند، مرا در آن دنیا شفاعت کنند، ان شاء الله.
و از قول من به تمام اقوام و خویشاوندان خصوصا پدر و مادر و خواهر و همسر و برادرانم بگویید بعد از مرگم برای من گریه و زاری نکنند و در عوض به همه دوستان و آشنایان با چهره ای خندان تبریک بگویند و به آنها بگویید جان او هدیه ای برای اسلام عزیز و امام امت و امت امام بود و در رابطه با شهادت من و بقیه برادرانم که اگر لیاقت شرکت در جبهه های حق علیه باطل را داشتند، خانواده ی من صبر را پیشه ی خود گیرد و صبر، نه این که در مقابل باطل و ناحق تسلیم شدن بلکه استواری و ایستادگی در برابر تمام ناملایمات، در برابر تمام سختی ها، در مقابل گرفتاری ها و مبارزه ی سر سخت با مشکلات زندگی، مبارزه با هواهای نفسانی، اجرای کلیه ی دستورات امام، مبارزه با منافقین داخلی که خود نیز یک نوع جبهه ی داخلی است و طبق فرمایشات قرآن:
"هر جا مشرکان را یافتید، به قتل رسانید و از شهرهایشان برانید، چنان که آنان شما را از وطن آواره کردند و فتنه گری که آنان کنند، سخت تر از جنگ است و فسادش بیشتر است."
سوره بقره، آیه 191
و در رابطه با رزمندگان اسلام باید بگویم که همیشه با توکل به خدا و ائمه ی معصومین و اجرای دستورات رهبر عزیز و عالی قدرمان بر دشمنان بتازید تا آنها را از صحنه روزگار بردارید و هیچ وقت بر پیروزی هایتان مغرور نشوید؛ چون در مرحله اول این شما نیستید که می جنگید و این شما نیستید که شلیک می کنید؛ بلکه طبق آیه قرآن مجید:
و شما باید مجاهد فی سبیل الله باشید؛ آن کسی که جهاد کند تا« لیکون کلمه الله هی العلیا» تا این که اراده خدا حاکم بر اراده ها شود و این همان راه خداست.
وصیت من به خانواده ام این است که با همسرم با کمال احترام و محبت رفتار شود و همسرم نیز متقابلا با آنها. اسلحه و کلیه وسایلی که متعلق به بیت المال می باشد، توسط همسرم تحویل سپاه شود. وسایل شخصی ام از لباس و غیره را به همسرم بدهید و همسرم نیز مقداری از نصف این پول ها را در جهت کمک به جبهه ها و مستضعفین بدهد و بقیه را هم هر طور خودش می داند، به مصرف برساند و وصیت نامه ام را قبل از به خاکسپاری به همسرم بدهید.
و وصیت من به همسرم این است که از این لحظه به بعد مسئولیت خانواده ما را باید قبول کنی و در خانواده ما اضافه بر مسئولیت خانه داری به تعلیم و تربیت بقیه افراد بپردازی و بالاخره رسالتی که بر دوشت گذاشته شده، به سر منزل مقصود برسانی.
والسلام
دعای همیشگی تان را فراموش نکنید
عباس کریمی 61/8/27 ،2صفر 1402
(منبع: کتاب زیر سایه عباس)