ویژه شهدای افغانستانی جبهه مقاومت(1)

برادران «معنوی» مهاجرت از قندهار به مقصد شهادت

نوید شاهد: شهید محمدحسین معنوی، خطاب به خانواده و دوستان خود در بخشی از وصیت نامه اش مینویسد: «ما نباید از جمهوری اسلامی ایران انتظار کمک داشته باشیم، بلکه باید به آنها کمک هم بکنیم؛ زیرا این نظام اسلامی با تمام استکبار جهانی روبرو است. باید در برابر تمام دشمنان از آن دفاع کنیم.» (روح شان شاد)

کد خبر: ۳۸۶۸۳۹

يکشنبه - ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۵ / 1395 26 February

نام: عبدالحسین نام خانوادگی: معنوی محل تولد: قندهار افغانستان تاریخ شهادت: 26/1/1366 محل شهادت: منطقه عملیاتی سردشت

نام: غلام حسین نام خانوادگی: معنوی محل تولد: قندهار افغانستان تاریخ شهادت: 13/4/1365 محل شهادت: جبهه مهران عملیات کربلای یک

شهید عبدالحسین در سال 1344 و شهید غلام حسین در سال 1347، در خانوادهای مستضعف و مومن در ولایت قندهار افغانستان، چشم به جهان گشودند. شهیدان معنوی، هر دو در آغاز کودکی برای آموزش مسایل دینی و مذهبی پا به مکتب خانهی زادگاهشان گذاشتند. آن ها که با هم سه سال تفاوت سنی داشتند، پس از آموزش مقدماتی مسایل دینی، ابتدا محمدحسین و بعدها عبدالحسین به مدرسع رفتند. هموز دانشآموز مدرسه ابتدایی بودند که افغانستان مورد اشغال نظامی ارتش سرخ شوروی سابق قرار گرفت. پس از آن بر اثر فشار روز افرون دولت کمونیستی وقت، همراه خانوادهی خود دل به دیار غربت سپردند و به کشور اسلامی ایران مهاجرت نمودند. در آن زمان عبدالحسین دوازده سال و محمدحسین 15  سال داشتند.

خانواده شهید معنوی  شهر مرزی زاهدان را برای سکونت انتخاب کردند. بعد از مدتی شهیدان عبدالحسین و محمدحسین برای ادامهی تحصیل وارد حوزه¬¬ی علمیهی زاهدان شدند. در حوزهی علمیه هر دو برادر با توجه به علاقهمندی که داشتند، جذب پایگاه بسیج منطقه زاهدان شدند. آنها پس از مدتی به صورت داوطلبانه به جبهه-ی ایران در برابر متجاوزین بعثی اعزام شدند. دو برادر، دو همرزم و همسنگر، رشادتهای زیادی از خود نشان دادند. اما چه توان کرد که چشم و دل دنیا تنگ است و تاب تماشای دو برادر همرزم را تحمل نتوانست. سرانجام این عبدالحسین بود که در عملیات کربلای یک، به سوی معبودش شتافت و به شهادت رسید. شهید عبدالحسین در قسمتی از وصیت نامه اش مینویسد «پیرو ولایت فقیه باشید و در همه امور از دستورات ولی امر مسلمین حضرت امام خمینی اطاعت کنید»

شهید محمدحسین بعد از شهادت برادر همرزش، دوباره به جبهه شتافت. او این بار منطقه عملیاتی سردشت را برای نبرد انتخاب کرد. محمدحسین هر زمان یاد برادر شهیدش میشد میگفت: « برادرم در روز عملیات در صحنهی جنگ روحیهای شجاعانه داشت» او نیز با چنین روحیهای به صف دشمن زد و بعد از کارزای به یاد ماندنی بر اثر اصابت گلولهی دشمن به شهادت رسید. شهید محمدحسین معنوی، خطاب به خانواده و دوستان خود در بخشی از وصیتنامهاش مینویسد: «ما نباید از جمهوری اسلامی ایران انتظار کمک داشته باشیم، بلکه باید به آنها کمک هم بکنیم؛ زیرا این نظام اسلامی با تمام استکبار جهانی روبرو است. باید در برابر تمام دشمنان از آن دفاع کنیم.»  (روحشان شاد)