شهیدمحمدعلی آشوری

زندگینامه شهیدمحمدعلی آشوری

شهید محمدعلی آشوری فرزند عباس ، در تاریخ 4/11/1337 در خانواده ای مذهبی از شهرستان فردوس چشم به جهان گشود و در تاریخ 7/5/1361 در منطقه شلمچه(پاسگاه زید) به فیض شهادت نایل آمد

کد خبر: ۳۸۶۲۷۴

سه‌شنبه - ۲۴ فروردين ۱۳۹۵ / 1395 24 January

شهید محمدعلی آشوری فرزند عباس ، در تاریخ 4/11/1337 در خانواده ای مذهبی از شهرستان فردوس چشم به جهان گشود . ایام کودکی و خردسالی را در دامن پدر و مادر باتقوایش سپری نمودتا اینکه با فرا رسیدن به سن 7 سالگی وارد دبستان غیاث الدین زادگاهش شد. بعلت کمک به خانواده و پدر،تحصیلاتش را تا کلاس دوم راهنمائی ادامه و سپس ترک تحصیل نمود. محمدعلی بدلیل تلاش و همت زیاد عمیقاً مورد توجه وعلاقه ویژه خانواده قرارگرفته بود. علاوه برکار به نمازجماعت و انجام فرایض دینی نیز مقید بود.همچنین در مراسم مذهبی خصوصا عزاداری سرور و سالار شهیدان نیز فعالانه شرکت می کرد.این شهید عزیز ، پس از اینکه چند سالی را در حرفه بنائی و جوشکاری مشغول بود در اوایل اوج گیری انقلاب اسلامی به خدمت سربازی اعزام شد. درهمین مدت و با اوج مبازرات برعلیه حکومت پهلوی به دستورامام خمینی(ره) همزمان با فرار سربازان از پادگانها، فرمان امام را لبیک گفت و به صف تظاهر کنندگان پیوست. محمدعلی همواره در راهپیمائی ها و تظاهرات بر علیه حکومت پهلوی شرکت می کرد . محمدعلی پس از گذشت دو سال از انقلاب در تاریخ 12/11/1359 ازدواج کرد و در انجام امور خانه علاوه بر اینکه یاوری برای همسرش بود از یاد پدر و مادر و همچنین خدمت به آنها نیز غافل نبود. در رفع مشکلات سایر اعضای خانواده و مردم کوشا بود. در برخورد با افراد ، خوش اخلاق و آداب معاشرت را بخوبی رعایت می کرد. بعد از ازدواج برای تامین خانواده و امرار معاش کار خود را درکارخانه موزاییک سازی آغاز کرد . با آغاز جنگ تحمیلی عراق برعلیه ایران مشتاقانه به صف رزمندگان پیوست تا اینکه در اوایل سال 61 پس از سپری کردن آموزشهای لازم در بیرجند به اهواز اعزام شد . در ابتدای حضورش در مناطق جنگی با توجه به تخصصی که قبلا فرا گرفته بود به جوشکاری و ترمیم تانکها پرداخت. پس از گذشت مدت زمانی در نامه ای نوشت :" من برای جنگیدن آمده ام نه برای جوشکاری . لذا می خواهم به خط مقدم بروم ." به دنبال این نامه به خرمشهر رفت و به عنوان رزمنده با مسئولیت آرپی جی زن مدتی را دلاورانه جنگید . با پایان مأموریتش و با آغاز عملیات رمضان با همان مسئولیت آرپی جی زن پیشاپیش نیروهای دشمن جنگید و سرانجام در تاریخ 7/5/1361 در منطقه شلمچه(پاسگاه زید) به درجه رفیع شهادت نائل شد . روحش شاد ویادش گرامی .