دفتر خاطرات - مردي از تبار عشق

نوید شاهد: آيا كسي هست كه ابوترابي اين سيد از تبار نور را نشناسد و يا از اوصاف عارفانه او كه هرگز بي‏عمل نبوده نشنيده باشد و عبرتي جانانه نگيرد.

کد خبر: ۳۵۲۱۰۷

سه‌شنبه - ۰۹ خرداد ۱۳۹۱ / 1391 09 March

« بسمه تعالي »

سلام بر حجّت حق امام عصر(عج)،سلام بر بت‏شكن زمانه و احياگر اسلام ناب محمدي، سلام بر سيد و سالار قافله عشق سيد علي وارث ولايت، سلام بر شهيدان راه فضيلت و سلامي گرم بر شاگرد مكتب خميني (ره) ابوترابي بزرگ، آن كه يك عمر مردانه زيست و فرزانه رفت.
آيا كسي هست كه ابوترابي اين سيد از تبار نور را نشناسد و يا از اوصاف عارفانه او كه هرگز بي‏عمل نبوده نشنيده باشد و عبرتي جانانه نگيرد. آيا مي‏دانيد ابوترابي پس از آزادي هر ساله دو بار با پاي پياده از حرم حضرت امام تا حرم علي بن موسي الرضا و نيز از حرم تا خط مرزي خسروي آن جا كه به حرم آقا اباعبدالله قرابتي ديگر دارد و از آن جا سلام بر محضر امام حسين (ع) مي‏فرستاد و دعاي عرفه را مي خواند.

ودر تجديد ميثاق هر ساله با سيد و سالار شهيدان حسين بن علي (ع) و علي بن موسي الرضا دلهاي عارف گونه و شيداي حسيني و رضوي را صيقلي جانانه مي‏داد.
از سيد مي‏گويم آن كه در سال 59 به عقيده همرزمانش از جمله شهيد چمران آن عارف جبهه‏ ها شهيد شده بود و در اوصاف حضرتش چه جملات گهرباري را در رثاي شخصيت ابوترابي گفته بود
از سيد مي‏گويم همان كه همه اسفار اربعه را طي طريق نموده، چرا كه او نه براي يك بار بلكه هزاران بار عاشق و شيداي وصال يار بود كه او اصلاً براي اين دنيا نيامده بود تا بدان دل بندد. او نه خود را راضي بر ماندن مي‏كرد و نه هرگز براي رفتن خويش خوفي داشت؛بلكه هميشه چريكي تمام وقت بود و عاشق‏تر از پيش جانش در طبق اخلاص براي حبيبش بود
.

ابوترابي آن زمان كه علم مي‏ آموزد، جز درديار و مرضي رضاي حق نمي‏طلبد و آن گاه كه بر طاغوت مي‏تازد؛ همچون شيري مي‏غرّد و جز عبادت نمي‏ يابد و آن زمان كه با امام در نجف و هر جا كه او باشد يا نباشد همراه هم بر رفيقان نيمه راه مي‏تازد و هم بر خصم اهريمن.

آزاده‏اي را نمي‏توان سراغ گرفت كه از اين ابرمرد عمل، حالات معنوي خداي گونه ‏اش را به يادگار نداشته باشد. نمي‏دانم هرگز بر ذكر مصيبتش بر اهل بيت عصمت نشسته ‏اي و با جان دل غرق درددل او شده‏اي كه اين سيد چسان مظلومانه بر غربت معصومين، چه جانانه مي‏گريست.

به راستي پاي منبرش در آخرين مدحش بر اهل بيت نشسته ‏اي؛ درست نيم روز قبل از ارتحال و پرواز آن سرايي آن بزرگ هميشه تاريخ عشق او چه مظلومانه بر امام حسن مي‏گريست؛ اصلاً حالات معنوي او خود حديثي بود از مصيبت براي اهل بيت عصمت و طهارت.

اوصاف و صفات و فضائل آن ابرمرد را به قلم كشيدن كاري است بس دشوار، ولي همين مي‏دانم كه ابوترابي يك عمر با سلامت نفس بر ولايت محوري مستحكم و استوار بوده و در قول و عمل ولايت علي (ع) را بر ولايت زمانه گره زد تا ان‏شاءا... عَلَمْ دين از دست سيد علي بر دست امام عصر بر ما مبارك گردد.
آزاده، ابوالقاسم عيسي‏ مراد