شهادتش بر همه تأثير گذاشت...

کد خبر: ۳۴۵۹۴۷

سه‌شنبه - ۰۵ ارديبهشت ۱۳۹۱ / 1391 05 February

خصوصيات اخلاقي شهيد شاه آبادي در گفت و شنود شاهد ياران با سيد رضا شكرآبي يكي از همسايگان شهيد

شهيد شاه آبادي، عالم و عارف وارستهاي بود كه علم و عمل را به گونهاي با هم ميآميخت تا ديگران بهتر در كار گيرند. مولاي متقيان علي(ع) بسياري از كارگزاران حكومت پنج سالهاش را حين كار در زمين زراعي يا نزديك كورههاي داغ، به حكومت ولايات فراخواند. سلمان و ابوذر و عمار و مقداد نيز جملگي از زحمتكشان روزگار خويش بودند. اما در زندگي سيرة انسان-هاي بزرگ و نامدار معاصر، كمتر ديدهايم كه كسي مانند اين شهيد عزيز، كارهاي جزئي مثل بنايي و لولهكشي خانه خود و همسايگان را شخصاً انجام داده باشد. حاج سيد رضا شكرآبي از دوستان و آشنايان شهيد كه خود پدر بزرگوار سه شهيد است، در اين گفت و گو، از اخلاق و شخصيت خودماني آن بزرگوار، رواياتي شيرين و گويا عرضه كرده است.

***
چگونگي و زمان آشنايي خود با شهيد را بيان كنيد.
ما قبل از انقلاب حدود 5 يا 6 سال با شهيد شاه آبادي همسايگي، دوستي و رفت و آمد خانوادگي داشتيم. در اين مدتي كه ما در همسايگي شهيد شاه آبادي بوديم از هر جهت از ايشان بهره مي¬برديم، چه از جهت امور معنوي، اخلاقي و ديني و حتي سياسي و ما در يك حد بالايي گرايش خاصي به ايشان داشتيم ولي جو به گونهاي نبود كه اجتماع، ظرفيت پذيرش خط فكري آيت الله شاه آبادي را داشته باشد.

برخورد و رفتار شهيد با همسايگان چگونه بود؟
حاج آقا خصوصيات بسيار خوبي داشتند و برخوردشان بسيار عالي بود. گاهي اوقات همسايگان برخوردهايي را از ايشان ميديدند كه بسيار مورد تعجب همگان واقع ميشد. شهيد شاه آبادي با اينكه روحاني بودند، به قدري در كارها فعال بودند و تحرك داشتند كه اگر كاري پيش ميآمد و از دست خودشان ساخته بود، حتماً به شخصه آن كار را انجام ميدادند. مثلاً چه بسا ميديديم كه ايشان منزلشان را خودشان لولهكشي ميكردند. بعد ميگفتيم آقا، مگر شما به كار لولهكشي هم وارد هستيد؟! حتي كارهاي بنايي خانه را هم انجام ميدادند. در بين همين همسايگان كسي بود كه منزلش مشكلي داشت و ايشان گفتند من خودم ميآيم و اينجا را براي شما درست ميكنم و فقط به ما فرمودند يك مقدار گچ و استامبولي بياوريد. وقتي كه شهيد شاه آبادي بنايي مي¬كردند، مثل اين بود كه سالها كار بنايي كردهاند. من با تعجب گفتم حاج آقا، همه كارها از دست شما بر ميآيد!
شما سالها با شهيد شاه آبادي مراوده و رفت و آمد خانوادگي داشتيد. دوست داريم از سيره و رفتار ايشان در خانواده صحبت بفرماييد.
خصوصياتي كه ايشان داشتند در كمتر كسي ديده ميشد. بديهي است شهيد شاه آبادي از دودماني بزرگ و از فرزندان حضرت آيت الله آقاي شيخ محمدعلي شاه آبادي(ره) معروف و استاد حضرت امام خميني(ره) بودند و مشخص است كه از اين دودمان و از چنين خانوادهاي بايد يك چنين شخصيت علمي و فرهنگي و سياسي و نخبهاي بار بيايد. رفتارشان در خانواده بسيار عالي بود و الحمدلله فرزنداني بسيار خوب و در سطحي بالا تربيت كردند. ايشان كه در سطح شهادت و آمادة رسيدن به بالاترين فيوضات بودند و سرانجام نيز بدين فيض عظما نائل شدند. گاهي اوقات در مورد وضع درسي و علمي آقازادههايشان براي ما تعريف ميكردند و همواره تلاش ميكردند و آرزو داشتند كه آنها را در سطوح عاليه ببينند. نزديكيهاي زمان اوجگيري انقلاب، شايد سال 1356 يا نزديك به1357 بود كه يك مدتي شهيد شاه آبادي به جاي حاج آقاي مشايخي در همين مسجد حضرت ابا عبدالله الحسين(ع) در خيابان پرواز اقامه نماز مي-كردند. جناب آقاي مشايخي مشرف شده بودند به مكه، آقاي شاه آبادي يك ماهي آنجا اقامه نماز ميكردند. بعد از نماز هم براي اهل محل و جوانان محل تفسير قرآن داشتند. به خاطر آگاهيهاي سياسي كه شهيد به مردم مي¬دادند، جوانها خيلي مشتاق بودند و ميآمدند پاي سخنرانيهاي ايشان و به مرور حضور جوانها در مسجد بيشتر و بيشتر ميشد. در صورتي كه در آن زمان كلاً جوانها كمتر به مساجد ميرفتند ولي در طول آن يك ماهي كه ايشان آنجا اقامه نماز ميكردند مسجد خيلي شلوغ ميشد. بعد، كم كم انقلاب اوج گرفت و هر كس در راه نهضت امام خميني(ره) مشغول فعاليتي بود. آقاي شاه آبادي نيز همين طور فعاليت ميكردند تا زماني كه به شهادت رسيدند.

هيچ وقت شاهد تعقيب يا دستگيري شهيد شاه آبادي توسط عمال رژيم در محله بوديد؟
در آن زمان كه ما با هم همسايه بوديم، ايشان معمولاً تحت تعقيب ساواك قرار داشت و چند مرتبه آقاي شاه آبادي را از جلوي در همين منزل دستگير كردند و با خود بردند. ما در محله فعاليت بسيار زيادي داشتيم و بنده شاهد بودم كه ميآمدند كتابهاي حاج آقا را كارتن ـ كارتن ميبردند به ساواك و ايشان را به زندان ميانداختند. آقاي شاه آبادي بارها به زندان رفته و شكنجه شده بودند، مدتي هم به كردستان تبعيد شدند.

آيا از زندان رفتنها و آزاد شدنهاي حاج آقا خاطراتي داريد؟
يك بار در اواخر حيات رژيم ستم¬شاهي، آقاي شاه آبادي از زندان آزاد شده بودند و خانواده محترم-شان منتظر بودند كه ايشان بيايند. اما حاج آقا به محض اينكه از زندان آمدند، به منزل خودشان نرفتند و آمدند منزل ما تا ابتدا از بچهها و نيز از وضعيت محله سؤالاتي بكنند و در همين خصوص با همه صحبت ميكردند. ما نيز خوشحال از برگشتن و مشتاق ديدار ايشان بوديم كه متوجه شديم يكي از همرزمان حاج آقا به نام آقاي شجاعي، كه از آزاد شدن ايشان مطلع شده بود، آمده بود تا با آن بزرگوار ملاقات كند. آقاي شجاعي به محله رسيد و در منزل شهيد را زد و پرسيد: «آقا هنوز نيامده¬اند؟» بعد كه متوجه شد حاج آقا تشريف آورده و آمدهاند منزل ما، وارد شد و همديگر را ديدند. آقاي شاه آبادي اين بار هم در زندان شكنجه شده بودند و ظاهراً آقاي شجاعي هم قبلاً در زندان بودند و آن روز براي يكديگر از خاطرات زندان تعريف ميكردند.

از فعاليتهاي شهيد در سالهاي بعد از پيروزي انقلاب چه خاطراتي داريد؟
انقلاب كه پيروز شد شهيد عزيز ما كارهاي مهمي در همين منطقه كه منطقه حساسي هم بود انجام دادند. مدتي بود كه از سوي نظام فرمان خلع سلاح صادر شده بود و تلاش ايشان بر اين استوار بود كه هر قدر ميتوانند در امر جمعآوري سلاحها كمك كنند. ما به اتفاق آقاي شاه آبادي سلاحها را ميبرديم به كميته انقلاب اسلامي تحويل ميداديم تا يك وقت مشكلي پيش نيايد. ايشان معمولاً ساعت 12 يا 1 و 2 نيمه شب ميآمدند خانه، يك استراحتي ميكردند و هميشه به ما ميگفتند مراقب باشيد اسلحه دست اغيار و غير خوديها نيفتد. در اين مدت ايشان فعاليت خيلي زيادي داشتند و اينجا براي مهديه شرق تهران تشكيل كميته دادند. ما زير نظر حاج آقا، جوانهاي محله را سازماندهي كرديم و ايشان براي جوان¬ها، هم سخنراني ميكردند و هم به آنها خط مشي مي¬دادند، به اين صورت كه از همه ميخواستند نماز جماعت را اقامه كنند و به اين امر خطير رونق بيشتري ببخشند. يادم است كه آقازاده ايشان حاج آقا سعيد در آنجا اقامه نماز ميكردند و كميته، خيلي خوب راه افتاده بود و تمام منطقه زير نظر شهيد شاه آبادي حفاظت ميشد تا خداي ناكرده گزندي به انقلاب و نظام نوپاي جمهوري اسلامي وارد نشود.

در مورد تشكيل انجمن اسلامي الغدير و نقش حاج آقا در اين انجمن صحبت بفرماييد.
همان اوايل پيروزي انقلاب آقاي شاه آبادي تصميم گرفتند تشكلي براي فعاليت سالم و مطمئن بچهها و جوانهاي محل داشته باشند كه اين تشكل به نام انجمن اسلامي الغدير در همين جا تشكيل شد. بچهها همگي به سرعت جذب آن شدند و خيلي هم خوب و مفيد بود. گاهي آقاي شاه آبادي از ما ميپرسيدند كه رابطه بچهها با انجمن چگونه است كه من ميگفتم آقا، بچهها مي-آيند و گرايش خوبي هم دارند، فقط شما بفرماييد ما با اينها چگونه برخوردي بايد داشته باشيم؟ ايشان ميگفتند تا ميتوانيد براي اينها كلاسهاي فرهنگي و ورزشي و اخلاقي بگذاريد و ما همه اين كارها را شروع كرده بوديم، به طوري شده بود كه همگي ما در كارهاي معنوي و انقلابي به موقعيت بسيار خوبي رسيده بوديم. تا روزي كه آقاي شاه آبادي گفتند اگر من خاطرم جمع باشد كه اين بچهها به حد اعلي رسيده¬اند، آمادگي دارم كه طبقه پايين خانهام را در اختيار شما بگذارم. ما ايشان را از وضعيت مطلوب امور مطمئن كرديم و آقاي شاه آبادي، هفتهاي يك شب ميآمدند و براي بچهها سخنراني داشتند و سركشي ميكردند و اطلاعات مي-گرفتند و بعد كه ديدند بچهها از هر جهت آمادگي پذيرش دارند و طبقه اول منزلشان را در اختيار انجمن اسلامي الغدير قرار دادند. حضور اين شهيد عزيز با آن خلوص نيتي كه داشتند، با آن تقوا و پرهيزكاري كه در وجودشان بود و با آگاهي سياسي وسيعي كه در اثر سالها همراهي با حضرت امام خميني(ره) پيدا كرده بودند، در محله براي همه اهالي و خصوصاً جوانها خيلي تأثيرگذار بود. محله فعاليتهاي خاصي پيدا كرده بود كه تا قبل از آن، اين جور چيزها كمتر براي مردم وجود داشت و افراد محله، اعم از جوانها و حتي بزرگسالان همگي در فعاليتها شريك بودند.
هدف شهيد از تأسيس و راه اندازي انجمن اسلامي الغدير چه بود؟
هدف حاج آقا بيشتر اين بود كه جوانهاي محل را دور هم جمع كنند و براي آنها كلاسهاي هنري و خطاطي و فرهنگي و مذهبي بگذارند و سفارش ميكردند كه نماز جماعت حتماً برگزار بشود. انگيزهشان اين بود كه مردم را به اين سمتها سوق بدهند و خودشان نيز مرتب براي همه سخنراني ميكردند. انجمن اسلامي الغدير در همين مهديه شرق تهران به خوبي پا گرفته بود و حدود يك سالي هم كه دقيقاً تاريخش را خاطرم نيست فعاليت داشت و بعداً تبديل به حوزه علميه شد. اين حوزه علميه در يك سطح بسيار بالا و خوبي فعاليت داشت و طلاب خواهر و برادر از هر جهت از آن استفاده ميبردند و الان هم فعاليتش به شكل ديگري انجام ميشود.
از فعاليتهاي شهيد در دفاع مقدس بگوييد.
فعاليتهاي سياسي، معنوي و آموزشي آقاي شاه آبادي در محله ادامه داشت تا زماني كه اين شهيد عزيز به موقعيت نمايندگي اولين دوره مجلس شوراي اسلامي از شهر تهران رسيدند و اين رخداد تقريباً همزمان با شروع جنگ تحميلي و سالهاي دفاع مقدس بود. ايشان مرتب به جبهه ميرفتند و حتي گاهي اوقات به ايشان ميگفتم آقا، ما را هم به جبهه ببريد اما هنوز موفقيتهاي بزرگ سپاه اسلام در جنگ آغاز نشده بود و راه جبههها آن طور كه بايد و شايد باز نبود. با وجود اين، آقاي شاه آبادي هر وقت كوچكترين فرصتي پيدا ميكردند بلافاصله ميرفتند جبهه، پيش رزمندگان اسلام و وقتي ميآمدند و ما درباره وضعيت جبهه سؤال مي¬كرديم، ميگفتند بسيار عالي است و فعلاً بچهها با دست خالي و با يك شور و حرارت و روحيه بسيار عالي دارند در مقابل دشمن استقامت ميكنند. ايشان با آن شور و شوق زياد و با آگاهي سياسي بالايي كه داشتند، هم براي رزمندهها و هم براي مردم، قوت قلبي به حساب ميآمدند.

چگونه از شهادت آيت الله شاه آبادي باخبر شديد؟
همان طور كه اطلاع داريد ايشان مرتباً براي ارشاد و دلگرمي بچههاي رزمنده به جبهه آمد و رفت داشتند، تا اينكه يك روز جمعه كه من براي نماز جمعه در دانشگاه تهران حاضر بودم، ديدم آقاي مرتضايي فر گوينده معروف در پشت تريبون اعلام كرد كه آيت الله شاه آبادي شهيد شدهاند. من به محض اينكه شنيدم از نماز جمعه آمدم منزل و متوجه شدم كه ايشان در جبهه در اثر اصابت تركش خمپاره شهيد شدهاند و شهادت ايشان همه اهل محل را داغدار و نگران كرده بود. تا اينكه پيكر مطهر شهيد شاه آبادي را از جبهه آوردند و در مسجد رستم آباد شست و شو دادند و به بهشت زهرا بردند.
شهادت ايشان، تأثير زيادي هم بر مردم و هم بر روحانيت گذاشت و مايه افتخاري بود در جامعه روحانيت كه فردي مثل شهيد شاه آبادي اين طور علاقه به جبهه و رزمندگان داشته و حتي فعاليتهايي كه در دفاع مقدس ميكردند براي جامعه روحانيت خيلي عجيب بود و نيز براي اهل محل و جوانها. همچنان كه بعد از شهادت حاج آقا ميديديم همين بچهها فوج فوج آمادگي دارند براي رفتن به جبههها. از جمله سه فرزند خود من كه آنها هم در جبهه شهيد شدند، اما در اين باره من كمتر حرفي دارم. سه پسر من مانند تمام بچههاي ديگري بودند كه آنها هم فرزندان ما هستند و همگي در همان مسيري طي طريق و انجام وظيفه كردند كه بايد ميكردند.
خداوند همه ما را با شهداي حق و حقيقت محشور فرمايد.

ان شاء الله.