مروري بر يك سند تاريخي/

دست نوشته اي از شهيد آيت الله حاج سيد مصطفي خميني

نويد شاهد:اصل و هدف، رسيدن به راه و روشي علي صفت و علي دوست و علي خواه است. دست به دست يكديگر دهيم و اين بناي ظلم و ستم را از بيخ وبن بر كنيم. دست همه خلق هاي ستمكش را مي بويم و مي بوسم.

کد خبر: ۳۲۰۱۱۱

دوشنبه - ۰۲ آبان ۱۳۹۰ / 1390 02 August

بسم الله الرحمن الرحيم
اكنون كه ايران زندان آزادگان، جوانان، بزرگمردان، خردسالان و تبديل به حبس و تبديل به جهنم براي همگان شده است. در اين زمان كه ايران مهد فحشا و منكري شده كه عفت قلم شرم از بيان و گفتار آن دارد و مهدي براي تربيت دودمان پهلوي و رذل صفتان و اين خاندان بي شرم و بي آبرو گشته است. در اين عصر كه ايران چون جزيره شناور به دست اين و آن و شرق و غرب، چپ و راست در تلاطم است، در اين وقت كه وطن چون عروسكي در دست ببرخويان و درندگان مي چرخد، ايراني كه مهد دليران است و مقر اسلام و شيعيان و خاصان از اولياء خدا، اينك كه ايران به كلي ويران و شمال و جنوب آن به دست استعمارگران دور و نزديك تقسيم شده و اين كشور اسلام پرور و مؤمن دوست، چون گويي پيش پاي دشمنان انسانيت و ضد خلق و اين خانواده از خدا بي خبر افتاده است، محتاج به حركتي نوين و جانبازي هايي مبتني بر يقين و محتاج فداكاري از هر جانب و هر سو و به هر كيفيت ممكن است.

ملت شريف ايران بايد بهتر از پيش بداند كه اين زرق و برق و صورت سازي، دام جديد و گسترده اي است كه به خاطر نيات شومي كه استعمار در سر مي پرورد، گسترده شده است. مردم بهتر از هر كسي مي دانند كه اقتصاد كشور چه نوساني را طي مي كند و ذخاير اين ملك و ملت به دست چه كساني و در كدام اسكله اي پهلو مي گيرد و در آينده اي نه چندان دور، چه خطرهاي خطيري در انتظار آنان است.
ملت شريف بايد با برقراري يك حكومت عادلانه، پس از طرح و پي ريزي، راه هاي صعب و سخت تر را طي كنند و در جهت يك دولت عادلانه و گسترده كه به خواست خدا بسيار نزديك است، جنبش همه جانبه اي را آغاز نمايند، در اين راه از هيچ كمك فكري و عملي به يكديگر كوتاهي نكنند و خوب درك كنند كه هيچ ملتي با سستي و خوش گذارني و تن پروري، به آينده نوين نرسيده و نبايد هم چنين انتظاري داشت. آنان بايد از گذشته اسلام و گذشتگان خود پند گيرند و آنان را به رهبري بر گزينند. اين روزها كه مردم از حركت هاي اين قاره و قاره آفريقا اطلاع دارند، بايد آنچه را كه براي پيش برد مقاصد خود لازم مي دانند به دست آورند. با گوشه گيري و لغت پردازي و تعيين مشي و توضيح و با كاغذ پاره هايي كه به دست تاريخ سپرده مي شوند، ديگر نمي توان كاري از پيش برد و عمل صحيحي انجام داد.

با تحزب، تشكل و ايجاد كتابخانه و انجمن ها و محفل هاي بزرگ و كوچك است كه مي توان يك شبكه سر تا سري ساخت و جوش و خروشي پر سر و سامان را به راه انداخت. اكنون زمان آن نيست كه دست هاي خود را گره كنيد و با شعار، عقده ها را باز نماييد. بگذاريد اين رنج ها و سختي ها متراكم شوند و آنگاه مشت ها را به دهان دشمن (دودمان پهلوي) بزنيد و جان اين پليدان را بگيرد و به اين ملك و ملت جان نوين ببخشيد. گرچه نبايد سكوت كرد و درنگ جايز نيست، چه به عنوان مبارزات داخل كشور .

يا به عنوان انجمن هاي اسلامي خارج از كشور و يا با اعتصاب سراسري و به شكل روزه و يا به هر شكلي كه ممكن باشد، صداي خود و فرياد آزاديخواهانه خويش ر ابه مجامع بين المللي برسانيد، گرچه آنان هم از جانبداري اين پليد صفتان و احمقان و بي شرمان دور نيستند. اينها از پوشالي بودن خود چنان خوف و هراس دارند كه با بانگ به اصطلاح انساندوستي و براي كسب يك يا چند روز فرصت بيشتر براي خون آشامي، به شكل دفاع از زندان و رنج زندانيان و خشم در برابر شكنجه گري، تظاهر به دفاع از مظلوم مي كنند.
اخيرا دوستان ايراني مسلمان در اروپا و امريكا به خاطر آن كه بانگ خود را به وسيله اي به مجامع برسانند، دست به اعتصاب زده اند و بحمدالله و المنه اكثرا با استقبال روبرو شده اند و چه بسا ممكن است كه اين حركت هاي مخلصانه، زيربناي جنبشي داخلي شود كه در شرف تكوين است.
اصل و هدف، رسيدن به راه و روشي علي صفت و علي دوست و علي خواه است. دست به دست يكديگر دهيم و اين بناي ظلم و ستم را از بيخ وبن بر كنيم. دست همه خلق هاي ستمكش را مي بويم و مي بوسم.
آرشيو روزنامه كيهان

منبع: شاهد ياران شماره 12
انتهاي پيام/ز