حاج تيمور حسين جان (پدرمعظّم شهيدان؛ «محمّد»؛«عباس»و «مجتبي» حسينجاني)

کد خبر: ۲۱۰۰۳۴

چهارشنبه - ۳۰ ارديبهشت ۱۳۸۸ / 1388 30 February

كارسرنوشت
از يازده تا بچّه9تاشون مُردند...! يه پسر و يه دختر موند.«علي»كه كشاورزي بود، بَقالي هم داشت. همسرش«حسنيّه» خانه دار بود و تو برداشت جو و گندم كمك ميكرد. «تيمور» تنها پسر باقيمانده رو، پيش ملّاي دِه فرستادند تا باسواد بشه؛ دخترش را هم تو همون روستا شوهر دادند.
تيمور ده ساله كه شد، علي براي امرار معاش بهتر، بار و بنه زندگي رو بست و به تهران مهاجرت كرد؛ در نظامآباد ساكن شدند؛ مشكلات مالي اجازه نداد كه تيمور به درستي درس بخواند؛ متفرقه و شبانه «سيكل» گرفت.
علي با گاري، تو محلّات نفت فروشي ميكرد، تيمور هم در حدّ توانش، به اوكمك مي كرد؛ و به عنوان شاگرد در يك كارگاه جوشكاري مشغول به كار شد و كمكم استاد كار شد و در و پنجره ميساخت. يادش مي آيد يكي از ابتكاراتش آن بوده كه به شركت ارج شوش پيشنهاد ميدهد؛ يك درب هشتلنگه اي برايشان بسازند كه با يك دستگيره باز و بسته شود و پيشنهادش مورد استقبال قرار ميگيرد.
پس از مدتي، تيمور در شركت «شعله خاور» به عنوان لوله كش شد. به صورت رسمي استخدام شد؛ كارها را به صورت «كنتراتچي» تحويل ميگرفت و به انجام ميرساند؛ تعداد زيادي كارگر تحت امر او بودند و پروژهها را به خوبي انجام ميداد.
يك روز كه با موتور در جاده كرج از كار برميگشت، ماشيني از پشت به او زد و همين حادثه او را 2 سال خانه نشين كرد. تيمور بيمه بود، امّا از چگونگي بهره گيري از بيمه آگاهي نداشت؛ به همين سبب زماني كه براي دريافت هزينه هاي درماني به بيمه مراجعه كرد، آنها مدّعي شدند كه زمان گذشته، و ديگر هيچگونه هزينه اي را متقبل نشدند...!!
تيمور به ناچار، منزل مسكوني خود را در نارمك ميفروشد؛ دار و ندارش را خرج درمانش ميكند...!!
در شركت، با معرفي يكي از همكاران به خواستگاري دختر خانواده «ژرف» ميرود و پس از تحقيقات طرفين مقدمات ازدواج آنها فراهم ميشود.
ازدواج آقاتيمور و پروين خانم سال1341، در حالي كه عروس خانم 13ساله و آقا داماد 35 سال داشتند انجام گرفت؛ بعد از ازدواج تيمور در كارخانه « فيات» استخدام شد.
ابتداي زندگي مشترك، را در«نارمك» مستأجر بودند و سپس در سال 1352 در خيابان « شهيداندرزگو» با پرداخت هفتاد هزار تومان 138 متر زمين خريداري كردند.
سال 1344؛ يعني سهسال پس از ازدواج، اوّلين پسرشان به دنيا آمد. «محمّد» تا چهارمدبيرستان درس خواند و بلافاصله جذب سپاه شد. در جريان درگيريهاي مردم با مأمورين ستمشاهي، اوّلين «ككتول مولوتف» توسط محمد ساخته و به سوي كلانتري و مأمورين رژيم پرتاب شد؛ محمّد بچّهها را جمع ميكرد و به سمت نيرو هوائي و كلانتريها و ديگر مراكز دولتي حركت ميداد و اعلاميه هاي امام را پخش ميكردند.
محمّد، سپس سهبار به اعزام به منطقه شد؛ بار آخر در گردان«مالك اشتر» لشكر حضرت رسول و در عمليّات «والفجر4» در تاريخ 29/8/62 در«پنجوين»عراق به شهادت رسيد؛ پس از 13سال جسد مطهرش به آغوش خانواده برگشت.
«عبّاس» با يكسال فاصله، از محمّد پا به عرصه گيتي گذاشت. تا سال سوّم راهنمائي درس خواند و پس از آن، به عضويّت سپاه پاسداران درآمد؛ همزمان ديپلم گرفت؛ دو بار جبهه رفت امّا از آنجا كه دو برادرش شهيد شده بودند، (مسئولين) سپاه نمي گذاشتند كه در جبهه بماند، دانشگاه امام صادق(ع) كه قبول شده بود. مرخصي گرفت و رفت جبهه، و نهايتاً در تاريخ 13/11/65، در«كربلاي5» و «شلمچه»جام شهادت سركشيد.
«مجتبي» بار سوّمش بود كه به جبهه ميرفت؛ تا اوّل دبيرستان درس خواند؛ 17سالش بود كه براي عمليّات آماده ميشدند، در مسير حركت به منطقه عمليّاتي، به ياران شهيدش مي پيوندد.
هر سه شهيد در قطعه 27، در كنار هم و با يك سنگ مزار دفن شده اند.
تيمور، خود در عمليات «بيت المقدّس» حضور داشته و در چهار مرحله در نبرد عليه بعثيون شركت كرده است. در گردان انصار لشكر27 حضرت خاتم الانبياء تكتيرانداز بوده؛ او توفيق آشنايي با حاج احمد متوسليان را داشته و همين آشنايي او را شيفته حاج احمد كرده است.
آرزو ميكند:
- انشاءالله «آقاسيّدنصرالله» در يك نبرد جانانه صهيونيستها را شكست داده و حاج احمد را به وطن اسلامي خود برگرداند.
او ميزان علاقهمندي اش به حاج احمد را، با شهيد «بهشتي» يكي دانسته ميگويد:
- «حاج احمد و شهيدبهشتي را خيلي دوست دارم، حيف بودند». احمد ديندار بود كه نفوذ كلام داشت؛ تو قلب مردم جا كرده بود.
يكي از دامادهاي تيمور، جانباز نيروي درياي سپاهپاسداران انقلاب اسلامي است.
پروين خانم در سال 1327 و در«سرآسياب دولاب» به دنيا آمده و تا سيكل تحصيل كرده است. او ميگويد:
ـتجويد و مفاهيم قرآني رو پيش خانم «استاد اميني» و احكام رو نزد خانم «آرامش» آموختيم؛ حالا اونا دوتاشون پير شدن؛ امّا از اونجا كه من به ايشان بسيار مديونم، هميشه خدمتشون ميرسم.
همسر آقاتيمور، اكنون به حفظ قرآن پرداخته و از اين اقدام معنوي احساس لذّت ميكند. او چهار برادر و سه خواهر دارد و خود فرزند بزرگ خانواده است.