بانک سوژه ایثار و شهادت (85)

آدرسي بر روي سراميك

از جملۀ حوادث جالبی که باعث می شود ایشان با وجود تمام سختگیری هایی که رژیم صدام انجام می داده، خانوادۀ خودش را که تا مدت ها فکر می کردند ایشان شهید شده است از اسارت خود آگاه کند.

کد خبر: ۱۹۸۴۹۵

چهارشنبه - ۲۱ اسفند ۱۳۸۷ / 1387 21 December

از جمله آزاده های دلیری که دوران سختی را در زندان های رژیم بعث عراق گذرانده، خانم فاطمه ناهیدی است. ایشان خاطراتی بسیار خواندنی از دوران  اسارت خود دارند که بسیار خوادنی است و در مصاحبه ای با نشریه شاهد یاران  شماره 9 مرداد 1385 ص 46 مفصل شرایط آن دوران را شرح داده اند. از جملۀ  حوادث جالبی که باعث می شود ایشان با وجود تمام سختگیری هایی که رژیم صدام  انجام می داده، خانوادۀ خودش را که تا مدت ها فکر می کردند ایشان شهید شده  است از اسارت خود آگاه کند. نحوۀ اطلاع دادن اسارتش به خانواده می باشد  ایشان می گوید: یک روز چند ساعت ما را بردند یک سلول دیگر، می خواستند روی  لامپ و تنها پنجره 25 سانتی در دو متری نرده بکشند. درآن سلول یک تکه  سرامیک پیدا کردم. دیوار سلول گچی نبود. به بچه ها گفت:«بیایید اسمهایمان  را روی دیوار سرامیکی بنویسیم.» بچه ها گفتند:«برای چی؟کی می خواهد  بخواند؟» گفتم:«حالا بیایید بنویسیم» سه چهار ساعتی که آنجا بودیم.

اسمهایمان را با سختی روی دیوار کندیم. اتفاقاً بعد از ما تیمسار محمدی  را می برند به همان سلول تیمسار محمدی از اول اسارت همیشه توی اتاق انفرادی بود. حتی وقتی اردوگاه بود. تک و تنها، توی اتاقی پشت آسایشگاه های قاطع  افسران نگهش می داشتند. در اردوگاه اتاق ایشان مشابه اتاق ما بود. او اسمها را می بیند چند ماه بعد می رود اردوگاه. از آنجا برای خانواده اش نامه می  نویسد و اسم ما را هم می نویسد. وقی نامه می رسد ایران، با شمارۀ تلفنی که  من کنار اسمم نوشته بودم و تیمسار محمدی آن را حفظ کرده بوده و توی نامه اش نوشته بوده، تماس می گیرند و خبر اسارت من را به خانواده ام می دهند.  خانواده ام وسایل مراسم ختم را آماده کرده بودند .پیشنماز مسجد، به بابا  گفته بودند صبر کنید. جنگ تمام شود، شاید من برگردم. هر خبری که از من به  خانواده رسیده بود، خبر مرگ بود. یک نفر می گفت خودش دیده آمبولانسی که من  سوارش بوده ام، رفته روی هوا. یکی جنازۀ من را در بیابان دیده بود. سیزده  ماه بعد خبر رسید اسیر شده ام. تا آن موقع همه فکر می کردند شهید شده ام.